VII SA/Wa 2260/15

Dnia 13 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. D. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Marii Tarnowskiej i Izabeli Ostrowskiej w sprawie ze skargi G. D. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 764/13 postanawia oddalić wniosek G. D. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Marii Tarnowskiej i Izabeli Ostrowskiej W dniu 17 grudnia 2015 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu wniosek G. D. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego Marii Tarnowskie i Izabeli Ostrowskiej. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał: "nie mam absolutnie pewności do kobiet rozsądzających kwestie techniczne (w tym przypadku budowli energetycznej). Nie chodzi zatem o żaden antyfeminizm, bo wolałbym, dla przykładu, aby kobieta była przedszkolanką, z nie mężczyzna z oczywistych dla wszystkich przyczyn. Jednocześnie z oczywistych powodów wnoszę o wyznaczenie męskiej obsady sędziowskiej przy rozpatrywaniu mojej sprawy. Przestudiowałem wszystkie "wyczyny" sędziowskie ww. w dostępnych internecie wyrokach i niestety mam uzasadnione wątpliwości co do obiektywizmu ww. Sam też byłem jako widz świadkiem karkołomnych dokonać Sędzi Tarnowskiej na Sali sądowej. Obecna obsada to pewność "uwalenia" sprawy, nie koniecznie ze złej woli sędziów, ale z przyczyn niedostępności dla kobiet "niuansów" wiedzy technicznej i ich ułomności w tej dziedzinie. Wnoszę również aby mój wniosek o wyłączenie Pań Sędzin rozpatrywał sędzia płci męskiej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony. Stosownie do art. 19 ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. (czyli jak w niniejszej sprawie) jest zatem istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały przez ustawodawcę jedynie ogólnie określone. W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Zaznaczyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 20 p.p.s.a., strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, nie dającym pewności co do określonych faktów, a stanowiącym jedynie wiarygodność twierdzenia o nich. Ponieważ instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu, rozpatrując wniosek sąd obowiązany jest nie tylko zbadać, czy ów szczególny stosunek osobisty rzeczywiście istnieje i czy występują podstawy wyłączenia, ale także, czy przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Istotnym jest, że nie wszystkie stosunki osobiste ze stroną mogą uzasadniać wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, lecz tylko takie, które na podstawie obiektywnych okoliczności mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Zgodnie ze stanowiskiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w przypadku gdy w danej sprawie zachodzi uzasadnione przypuszczenie braku bezstronności sędziego, stanowisko strony w tej kwestii jest ważne, ale nie decydujące. Istotne w tej mierze jest natomiast to, czy przypuszczenie jest obiektywnie zasadne (por. decyzja ETPC z dnia 11 maja 1999 r., sygn. 33642/96, System Informacji Prawnej LEX, nr 41089). Zaznaczyć również należy, iż w celu wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 ustawy ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Z treści oświadczeń złożonych przez sędziów Marię Tarnowską i Izabelę Ostrowską wynika, że w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2260/15 nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w tej sprawie, nie zachodzą również ustawowe przesłanki wynikające z art. 18 p.p.s.a., wyłączające je od rozpoznania niniejszej sprawy. Zdaniem Sądu, podnoszone przez stronę skarżącą zarzuty nie wywołują uzasadnionych wątpliwości, co do bezstronności sędziów i w konsekwencji nie uzasadniają ich wyłączenia. Samo przeświadczenie strony o niedostępności dla kobiet "niuansów" wiedzy technicznej i ich ułomności w tej dziedzinie, także nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej ich wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. Nie oznacza bowiem, że będą one nieobiektywne lub stronnicze. Podkreślić także należy, że skarżący może zwalczać wadliwe orzeczenie wydawane przez Sąd za pomocą środków odwoławczych. W ocenie Sądu, skoro strona skarżąca nie wskazała przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych, wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.