VII SA/Wa 2262/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi T. S. i F. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia skargę oddala W dniu 22 kwietnia 2014 r, . i F. S. złożyli wniosek o wydanie zaświadczenia o wydanie zaświadczenia na podstawie art. 217 § 2 pkt. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j. t Dz. U. z 2013 poz.267 z późn. zm) zwanej dalej K.p.a. potwierdzającego zakończenie budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego w P. przy ul. O. na działce o numerze ewidencyjnym gruntu [...] i dopuszczenie do jego użytkowania celem przedłożenia dostawcy energii elektrycznej. Wobec braku wydania powyższego dokumentu zainteresowani wnieśli skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., przekazaną Wojewodzie [...] jako organowi właściwemu. Na skutek rozpatrzenia powyższej skargi Wojewoda [...] wydał postanowienie z dnia [...].07.2014 r. Nr [...], w którym wyznaczył Prezydentowi Miasta [...] dodatkowy termin do podjęcia działań w związku z wnioskiem T. i F. S. z dnia [...].04.2014 r. Postępowanie przed organem I instancji podjęte na skutek postanowienia Wojewody [...] zakończyło się wydaniem postanowienia Prezydenta Miasta[...] z dnia [...] lipca 2014 r. odmawiającego wydania zaświadczenia o dokonaniu częściowego lub całkowitego odbioru budynku przy ul. O. lub dokonania zgłoszenia o zakończeniu budowy z powodu niewłaściwości w przedmiotowej sprawie organu. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli T. i F. S. w dniu [...] lipca 2014 r. Na skutek rozpatrzenia zażalenia Wojewoda [...] wydał postanowienie Nr [...] uchylające ww. postanowienie Prezydenta Miasta [...] i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Prezydent Miasta [...] wydał postanowienie z dnia [...] września 2014 r. odmawiające wydania zaświadczenia o dokonaniu częściowego łub całkowitego odbioru budynku przy ul. O. lub dokonania zgłoszenia o zakończeniu budowy z powodu niewłaściwości w przedmiotowej sprawie organu. Na powyższe postanowienie Prezydenta Miasta [...] zażalenie pismem z dnia 12 września 2014 r. wnieśli T. i F. S., przekazane za pismem Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]września 2014 r. Rozpatrując zażalenie organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] jw. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda [...] wskazał, że organ I instancji dokonał analizy całego postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie i w jej wyniku doszedł do słusznego przekonania. Zdaniem Wojewody postanowienie Prezydenta Miasta [...] zawiera wszystkie wymagane elementy, w tym uzasadnienie faktyczne i prawne. Rozstrzygając sprawę organ wskazał, że jest niewłaściwy do wydania wnioskowanego zaświadczenia, a przyjęcie podania i jego rozpatrzenie leży w kompetencjach Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewoda [...] nie dopatrzył się naruszenia wskazanych art 8 i 77 kpa. Wojewoda [...] zauważył, że ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności - pismo z dnia 16 października 2013 r. skierowane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. wynika, że zaświadczenie, o które wnioskuje T. i F. S. zostanie wydane po złożeniu zawiadomienia o zakończeniu budowy wraz z załącznikami zgodnie z art. 54 oraz 57 ust. 1 Prawa budowlanego, na którego realizację Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz szambem szczelnym oraz utwardzeniem powierzchni gruntu, zlokalizowanego w P., przy ul. O., na działce o numerze ewidencyjnym gruntów [...] decyzją Nr [...] z dnia[...]sierpnia 2010 r. znale: [...]. Organ zażaleniowy zauważył, że dokumenty kierowane przez S. są mało czytelne i w niejasny sposób opisują żądanie strony, ponadto od samego początku kierowane są niezgodnie z kompetencjami i organy administracji architektoniczno-budowlanej czy to I czy II instancji nie są właściwe do załatwienia sprawy wnioskodawców. Strona została pouczona w jaki sposób może załatwić swoją sprawę, zatem ,zdaniem Wojewody, działanie organów administracji cechuje pełna legalność. Skargę na rozstrzygnięcie Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący podnieśli w swojej skardze, że postanowienie Wojewody [...] jest dla nich krzywdzące. Wnoszą o: 1. uznanie nie rozpatrzenia ich wniosku z dnia 22.04.2014 r. jako rażącego naruszenia art. 219 kpa, który nie powinien zaistnieć w państwie prawa, podobnie jak i fakt deklaratywnego wydania zaświadczenia przez nadzór budowlany; 2. skuteczne, dolegliwe zmobilizowanie Prezydenta, Wojewody czy innego uprawnionego organu do zastosowania środków przymusu na wyeliminowanie głęboko zakorzenionej patologii w samorządzie terytorialnym Miasta P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w ramach tak zakreślonej właściwości Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2014 r. T. i F. S. wystąpili do Prezydenta Miasta P. o wydanie zaświadczenia na podstawie art. 217 § 2 pkt. 2 K.p.a. potwierdzającego zakończenie budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego w P. przy ul. O. na działce o numerze ewidencyjnym gruntu [...] i dopuszczenie do jego użytkowania celem przedłożenia dostawcy energii elektrycznej. Z treści wniosku jak i kolejnych pism stron skarżących wynika, że wystąpili z takim wnioskiem, ponieważ to Prezydent Miasta P. wydał pozwoleniu na budowę, nr [...] z dnia [...].08.2010 r. znak: [...] budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze szczelnym szambem i utwardzeniem powierzchni terenu, zlokalizowanego w P. przy ul. O. na działce o numerze ewidencyjnym gruntu [...], a operator energii elektrycznej w piśmie z dnia 15 stycznia 2013 r. wskazał Starostwo Powiatowe jako właściwe do wydania takiego zaświadczenia. Prezydent Miasta P. w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] września 2014 r. odmawiającej żądanego zaświadczenia wyjaśnił, że nie może wydać zaświadczenia o dokonaniu częściowego lub całkowitego odbioru budynku lub dokonania zgłoszenia o zakończeniu budowy i nie wniesienia do tego faktu przez Nadzór Budowlany zastrzeżeń dotyczącym budynku przy ul. O., gdyż zgodnie z art. 54 w świetle art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane (Dz. U. z 2013 roku, poz. 1409 tekst jednolity z późniejszymi zmianami), do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego (Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. mieście na prawach powiatu [...] P., plac [...]) jako organu pierwszej instancji należą zadania i kompetencje, o których mowa w art.40 ust. 2, art. 41 ust. 4, art. 44 ust. 1, art. 48- 51, art. 54, art. 55, art. 57 ust. 4, 7 i 8, art. 59, art. 59a, art. 59c ust. 1, art. 59d ust. 1, art. 59g ust. 1, art. 62 ust. 1 pkt 3 i ust. 3, art. 65; art, 66, art. 67 ust. 1 i 3, art. 68, art. 69, art. 70 ust. 2, art. 71a, art. 74, art. 75 ust. 1 pkt 3 lit. a, art. 76, art. 78 oraz art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane (Dz. U. z 2013 roku, poz. 1409 tekst jednolity z późniejszymi zmianami). Ponadto organ poinformował, iż wnioskodawcy mogą starać się uzyskać żądane zaświadczenie kierując stosowny wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., [...] P., plac G. [...]. D. [...]. Ocenę powyższą Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia był art. 219 k.p.a., zgodnie z którym odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Z kolei zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się w dwóch przypadkach: - jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (pkt 1), - osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (pkt 2). Stosownie do art. 218 § 1 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Jak wynika z kolei z art. 218 § 2 k.p.a. wydanie zaświadczenia przez organ administracji publicznej może być poprzedzone przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym, którego zakres zależy nie tylko od żądania podmiotu zainteresowanego uzyskaniem zaświadczenia, ale także od możliwości spełnienia tego żądania przez organ (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 czerwca 2010 r. o sygn. akt IV SA/Wa 661/10, Wspólnota 2010/35/44). Postępowanie wyjaśniające prowadzone zgodnie z art. 218 § 2 k.p.a. musi odnosić się do okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów, bądź z innych danych. W postępowaniu tym organ nie może, rozpoznając wniosek o wydanie zaświadczenia, tworzyć nowych dokumentów i na nowo ustalać fakty, które winny wynikać z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Jednocześnie użyty w art. 218 § 2 k.p.a. zwrot "w koniecznym zakresie" wskazuje na ograniczenie postępowania dowodowego w stosunku do ram określonych w art. 75-86 k.p.a. Postępowanie wyjaśniające może zatem polegać na ustaleniu faktów wynikających z dostępnych organowi i posiadanych przez niego dokumentów. Jak bowiem wynika z treści art. 217 k.p.a. zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 28 czerwca1983 r. o sygn. akt I SA 268/83, ONSA 1983/1/47). Reasumując, w postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ nie modyfikuje treści dostępnych mu dokumentów i nie jest uprawniony do wydawania zaświadczeń o treści z nimi sprzecznej. Treścią zaświadczenia musi być pozytywne załatwienie wniosku strony ubiegającej się o potwierdzenie faktu. Natomiast w sytuacji, gdy posiadane dokumenty nie pozwalają na uwzględnienie wniosku organ ten może jedynie odmówić wydania zaświadczenia. Skład orzekający podziela argumentację organów obu instancji, iż posiadany przez nie materiał dowodowy nie uzasadniał wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę. Wbrew podniesionym w skardze zarzutom organ nie naruszył wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego, albowiem przeprowadził postępowanie wyjaśniające w stosownym zakresie, wystarczającym do rozstrzygnięcia sprawy. W postępowaniu o wydanie zaświadczenia nie jest konieczne przeprowadzenie pełnego postępowania zgodnego z art. 7 k.p.a., skoro postępowanie to nie zmierza do rozpoznania sprawy administracyjnej. Postępowanie wywołane wnioskiem o wydanie zaświadczenia jest postępowaniem uproszczonym, na co wskazują przepisy normujące wydawanie zaświadczenia (Dział VII k.p.a.). W związku z powyższym organ nie prowadzi pełnego postępowania dowodowego określonego w Dziale II k.p.a. Ponieważ żądanie skarżącego nie znajduje potwierdzenia w posiadanej przez organ ewidencji, rejestrach, bądź innych danych - prawidłowo odmówiono wydania zaświadczenia żądanej treści. Wskazano jednocześnie drogę postępowania prowadzącą do umożliwienia Skarżącym uzyskanie dokumentu potwierdzającego dopuszczenie do użytkowania budynku. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.