VII SA/Wa 2265/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2012 r. sprawy ze skargi M. A. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. na podstawie art. 98 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej Kpa - odmówił zawieszenia na wniosek strony M. A. postępowania administracyjnego w sprawie budynku garażu blaszanego o powierzchni zabudowy około 15 m2 na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w K. użytkowanych przez M. A.. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 98 § 1 Kpa organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na żądanie której postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Nadto zawieszenie na wniosek strony postępowania administracyjnego uzależnione jest od łącznego wystąpienia czterech przesłanek: 1. postępowanie administracyjne jest w toku, 2. postępowanie zostało wszczęte na wniosek strony, 3. wniosek o zawieszenie postępowania złożyła strona, na której żądanie wszczęto postępowanie, 4. zawieszenie postępowania nie zagraża interesowi społecznemu. Tym samym fakultatywne zawieszenie postępowania jest ograniczone tylko do przypadków wszczęcia postępowania na wniosek strony. Skuteczne prawo żądania zawieszenia postępowania ma strona, na żądanie której postępowanie zostało wszczęte. Postępowanie w sprawie zostało wszczęte na żądanie M.P., zatem tylko on w świetle obowiązujących przepisów może skutecznie żądać jego zawieszenia. Odnosząc się jednocześnie do kwestii zaistniałej, zdaniem wnioskodawczyni, okoliczności wymienionej w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa stanowiącej podstawę do zawieszenia postępowania z urzędu organ wyjaśnił, iż tocząca się przed Sądem Rejonowym w P. sprawa o zasiedzenie nieruchomości nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu przywołanego przepisu. Przez "zagadnienie wstępne" rozumie się sytuację, w której wydanie merytorycznego orzeczenia w sprawie uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Po rozpatrzeniu zażalenia M. A. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy podnosząc w uzasadnieniu, że w sprawie nie ma podstaw do zawieszenia postępowania na wniosek strony z mocy art. 98 § 1 kpa, jak również przez organ z urzędu na podstawie art. 97 kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. A. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego naruszenie przepisów postępowania administracyjnego art. 97 § 1 pkt 4 kpa, art. 97 kpa, a także art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Skarżąca stwierdziła, że organ odwoławczy powinien uchylić postanowienie organu pierwszej instancji i orzec o zawieszeniu postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Postępowanie administracyjne toczy się z wniosku M. P. w sprawie budowy garażu blaszanego o powierzchni zabudowy 15 m2 na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w K.. Inwestorem przedmiotowego obiektu budowlanego jest M. A., którego to faktu skarżąca nie kwestionowała. W sytuacji, gdy inwestor wybudował obiekt samowolnie postępowanie legalizacyjne toczy się z jego udziałem i w razie nie wykonania nałożonych przez organ obowiązków zmierzających do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem do niego będzie skierowany w pierwszej kolejności nakaz rozbiórki. Pojecie inwestora w rozumieniu art. 52 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623) – dalej Prawo budowlane - oznacza w prowadzonym postępowaniu w trybie nadzoru sprawcę samowoli budowlanej. Zgodnie z art. 52 Prawa budowlanego inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, 50a, oraz 51 Prawa budowlanego. W pewnych sytuacjach inwestor może nie być właścicielem nieruchomości, na której wzniesiono obiekt budowlany. W orzecznictwie podkreśla się, że w pierwszej kolejności nakaz rozbiórki powinien być kierowany do inwestora, który jest sprawcą samowoli budowlanej. Tym bardziej obowiązek ten powinien być nałożony na inwestora w sytuacji, gdy organ administracji publicznej nie jest w stanie wskazać w sposób pewny osoby właściciela nieruchomości. Nieuregulowany stan prawny nieruchomości nie może chronić sprawcy samowoli budowlanej od konsekwencji administracyjnych z tego powodu. Toczące się postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia przedmiotowej nieruchomości nie stanowi więc zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa uzasadniającego zawieszenie postępowania z urzędu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako niezasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).