VII SA/Wa 227/05
WyrokWSA w Warszawie2005-10-07
Skład orzekający: Mariola Kowalska, Tadeusz Nowak, Bożena Więch-Baranowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze w stosunku do osób, które nie wykazały przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, mimo że wniosły odwołanie od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze, gdy ustalił, że osoby wnoszące odwołanie nie posiadały przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Stronami postępowania o pozwolenie na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, a obszar ten, zgodnie z raportem, znajdował się poza terenem przebywania ludzi.Stan faktyczny
Starosta wydał pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej. Odwołanie od tej decyzji wnieśli m.in. R. G., M. D. i E. J., podnosząc zarzuty dotyczące terminu ważności decyzji o warunkach zabudowy oraz niezgodności pozwolenia z tą decyzją. Wojewoda utrzymał decyzję w mocy w stosunku do części odwołujących się, a w stosunku do R. G., M. D. i E. J. umorzył postępowanie odwoławcze, uznając, że nie posiadają oni przymiotu strony. Skarżący zarzucili, że są właścicielami działek sąsiadujących i organ błędnie ustalił obszar oddziaływania inwestycji.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2005 r. sprawy ze skargi E. J., M. D. i R. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala.
Starosta Powiatu W. decyzją nr [...] wydaną dnia [...] maja 2004 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce z o.o. [...] z siedzibą w W. pozwolenia na budowę – stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] – budowę wieży, dwóch kontenerów technologicznych, przyłącza energetycznego oraz ogrodzenia na działce nr [...] położonej w miejscowości P. gmina S..
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że złożone przez inwestora dokumenty spełniają wymagania określone w art. 34 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Stwierdził także, że pola elektromagnetyczne wytwarzane przez projektowaną budowę stacji, stwarzające potencjalne zagrożenie dla ludzi nie występują w miejscach ich przebywania i zamieszkania. Przedmiotowa budowa nie będzie wiec stanowić zagrożenia dla ludzi i środowiska ani też negatywnie wpływać na pracę urządzeń elektronicznych w pobliżu instalacji.
Odwołanie od tej decyzji wnieśli B. i K. M., T. M., R. G., M. D. i E. J. podnosząc, iż wniosek o jej wydanie został złożony po upływie terminu ważności decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla przedmiotowej inwestycji, a nadto, że kwestionowana decyzja jest sprzeczna z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż:
– w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono warunki zabudowy na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, w tym m.in. wieży stalowej oraz 1 kontenera technicznego, natomiast w decyzji [...] pozwolono na budowę wieży oraz 2 kontenerów technologicznych,
– w decyzji o warunkach na inwestora nałożono obowiązek uzgodnienia przyłącza energetycznego z właścicielami działek, przez które będzie przebiegało, natomiast w aktach postępowania o wydanie pozwolenia na budowę brak takiego uzgodnienia, a w załączniku do decyzji nr [...] (w projekcie instancji elektrycznej wewnętrznej) podano, ze stacja będzie zasilana z agregatu prądotwórczego, co jest niezgodne z pkt 3.1 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dot. warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej – zaopatrzenia w energię elektryczną.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją znak: [...] wydaną dnia [...] grudnia 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 3 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w zakresie odwołań B., K. i T. M. oraz umorzył postępowanie odwoławcze w zakresie odwołań R. G., M. D. i E. J.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż z akt sprawy wynika, że w obszarze oddziaływania inwestycji leżą działki nr ew. [...] i [...], które stanowią własność odwołujących się B. M., K. M. i T. M., działka nr ew. [...] należąca do Skarbu Państwa oraz działka nr ew. [...] do dysponowania którą posiada prawo inwestor – a zatem świetle wyżej powołanego art. 28 ust. 2 Prawo budowlane w zw. z art. 28 kpa są oni stroną niniejszego postępowania, z tym, iż zarzuty odwołania w/w nie są zasadne, gdyż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, którą związany był organ wydający pozwolenie na budowę z dnia [...] listopada 2002 r., stała się prawomocna w dniu [...] kwietnia 2003 r., a więc wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę złożony w dniu [...] marca 2004 r. został wniesiony w terminie jej ważności.
Organ odwoławczy podniósł również, że w aktach sprawy znajdują się wymagane prawem opinie i uzgodnienia w tym "raport w sprawie oddziaływania nas środowisko stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci[...] , z którego wynika, że obszary o niebezpiecznym poziomie promieniowania wystąpią tylko i wyłącznie w wolnej przestrzeni ponad terenem – na wysokości powyżej 45,1m, w związku z czym będą niedostępne dla mieszkańców oraz użytkowników okolicy. W powyższej opinii jednoznacznie stwierdzono, iż oddziaływanie stacji bazowej telefonii cyfrowej nie będzie wpływało negatywnie na zdrowie ludności, ani na inne elementy szeroko pojętego środowiska naturalnego. Wobec powyższego obawy skarżących odnośnie negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na zdrowie ludności są nieuzasadnione.
Ponadto do akt sprawy inwestor dołączył poświadczenie za zgodność z oryginałem upoważnienie dla osoby składającej wniosek w imieniu inwestora, co czyni nieuzasadnionym kolejny z zarzutów podnoszonych w odwołaniu.
Natomiast zdaniem organu odwoławczego odwołującym się R. G., M. D. i E. J. nie przysługuje przymiot strony.
Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. "Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu". Z akt sprawy nie wynika, aby odwołującym się przysługiwał jeden z w/w tytułów prawnych do nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania przedmiotowego obiektu budowlanego. W przedmiotowej sprawie obszarem oddziaływania obiektu jest teren zwiększonego promieniowania, który występuje na wysokości minimalnej 45,1m nad poziomem terenu i w odległości maksymalnej 56,3m od wieży antenowej w obszarze niedostępnym dla ludzi. W tym stanie rzeczy odwołujący się nie mogą być uznani za strony w niniejszym postępowaniu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli E. J., M. D. i R. G., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Skarżący podnoszą, iż są właścicielami działek sąsiadujących bezpośrednio z działką na której realizowana ma być przedmiotowa inwestycja tj. działek[...] , tak więc twierdzenie organu, iż działki odwołujących się nie znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu nie jest zasadne. Nadto odwołujący się zgłosili zarzuty merytoryczne do kwestionowanej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] wydana w dniu [...] grudnia 2004 r. w części jej rozstrzygnięcia tj. umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie odwołań R. G., M. D. i E. J..
Zaskarżona decyzja zawiera w swej treści dwa rozstrzygnięcia – merytoryczne wydane po rozpatrzeniu odwołań B., K. i T. M. oraz o umorzeniu postępowania odwoławczego wydane po rozpatrzeniu odwołań R. G., M. D. i E. J.. Skarga w niniejszej sprawie pochodzi od osób w stosunku do odwołań, których organ umorzył postępowanie odwoławcze.
Podstawą rozstrzygnięcia decyzji wydanej przez Wojewodę M. w zakresie odwołań skarżących stanowi art. 138 § 1 pkt 3 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy może zakończyć postępowanie wydając decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Będzie to miało miejsce, gdy strona cofnie odwołanie lub jeżeli organ odwoławczy w toku postępowania ustali, że wnoszący odwołanie nie jest stroną.
Zgodnie z brzmieniem art. 127 kpa prawo do wniesienia odwołania ma strona, a więc podmiot, który spełnia warunki określone w art. 28, art. 29 i art. 30 kpa. Na gruncie wymienionych przepisów legitymację ma podmiot, który wykaże, że decyzja organu i instancji dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku prawnego.
Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie wprowadzają ograniczeń formalnych ani materialnych legitymacji strony do wniesienia odwołania, a tym samym nie uzależniają tej legitymacji od udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Tak więc prawo do wniesienia odwołania ma nie tylko strona, która brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją, ale również osoba, która nie brała w nim udziału, ale ma przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa. Pojęcie strony jakim posługuje się art. 28 kpa może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego, to jest z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku prawnego. Taką normą prawną jest przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – w brzmieniu na dzień wydania decyzji, a więc po jego nowelizacji tj. po 11 lipca 2003 r.
Zgodnie z brzmieniem wspomnianego przepisu stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Skarżący nie spełniają wymogów tego przepisu, gdyż jak wynika ze sporządzonego w niniejszej sprawie Raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, obszar oddziaływania obiektu wystąpi na znacznej wysokości – od 49,6 do 51,4m n.p.t. – to jest poza terenem przebywania ludzi, nie powodując zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi i nie wprowadzając jakichkolwiek utrudnień w sposobie korzystania z terenów przyległych.
W świetle poczynionych ustaleń, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło