VII SA/Wa 2270/15
WyrokWSA w Warszawie2016-07-01
Skład orzekający: Mariola Kowalska, Tadeusz Nowak, Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo zastosował instytucję fikcji doręczenia, wysyłając postanowienie na adres, który skarżący podawali zamiennie z innym, a następnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia z powodu uchybienia terminu?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo zastosował instytucję fikcji doręczenia, ponieważ skarżący w toku postępowania odbierali korespondencję kierowaną na oba adresy, a także sami wskazywali jeden z nich jako adres do korespondencji. W związku z tym, nie można skutecznie twierdzić o faktycznym niedoręczeniu przesyłki z uwagi na nieprawidłowy adres. Skoro postanowienie zostało skutecznie doręczone, a zażalenie wniesiono po terminie, organ odwoławczy prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do jego wniesienia, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnili, że uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy.Stan faktyczny
Skarżący M. K. i S. K. wnieśli skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny. Skarżący twierdzili, że postanowienie zostało wysłane na zły adres i nie było awizowane, co spowodowało uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Organ odwoławczy uznał, że postanowienie zostało skutecznie doręczone w trybie fikcji doręczenia, a skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 lipca 2016 r. sprawy ze skargi M. K. i S. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), odmówił S. K. i M. K. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] grudnia 2013 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Do wydania postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. tytułem wykonawczym Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec S. i M. K., wobec nie wykonania obowiązku całkowitej rozbiórki ogrodzenia wybudowanego na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w H., gmina H., wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r.
Następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. nałożył na skarżących grzywnę w kwocie 2.000 zł w celu przymuszenia do wykonania opisanego powyżej obowiązku.
Zażalenie na powyższe postanowienie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, złożyli w dniu [...] czerwca 2015 r. S. K. i M. K.. W uzasadnieniu podnieśli, że postanowienie wysyłane zostało na zły adres albowiem podawano tylko adres ul. [...],[...] H.. Prawidłowy adres dla doręczeń to H., ul. [...],[...] H.. Oświadczyli również, że korespondencja nie była awizowana w ich skrzynce pocztowej.
W tych okolicznościach zostało wydane wymienione na wstępie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 roku. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż warunkiem skuteczności wniesienia zażalenia jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Wyjaśnił, że przesyłkę zwierającą postanowienie organu powiatowego doręczono zgodnie z dyspozycją art. 44 § 4 k.p.a., tj. w drodze fikcji doręczenia, a skarżący odebrali decyzję w siedzibie organu, kwitując jej odbiór dopiero w dniu [...] czerwca 2015 r. Organ odwoławczy podkreślił jednak, że data ta nie może być uznana za właściwą dla doręczenia postanowienia, gdyż zostało ono skutecznie doręczone [...] stycznia 2014 r. Na potwierdzenie powyższego podał, iż w aktach sprawy znajduje się koperta opatrzona pieczęcią urzędu pocztowego zawierająca datę nadania tj. [...] grudnia 2013 r. z informacją o dwukrotnym, prawidłowym awizowaniu przesyłki oraz wydruk ze strony internetowej [...], z którego wynika, że powyższa przesyłka zawierająca postanowienie organu powiatowego nr [...] została doręczona S. i M.K. w dniu [...] stycznia 2014 r.
Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu, organ wskazał, że skarżący nie poinformowali organ I instancji o nieprawidłowym adresie do doręczeń. Ponadto korespondencja kierowana pod adres: "[...] ", była przez skarżących wielokrotnie odbierana. Dlatego też w ocenie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego S. i M. K. nie uprawdopodobnili, iż uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wnieśli S. K. i M. K., zaskarżając je w całości. Postanowieniu zarzucili naruszenie art. 129 § 2 k.p.a., art. 44 k.p.a., art. 44 § 1 k.p.a., art. 58 § 1 i 2 k.p.a., art. 59 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że postanowienie zostało skutecznie doręczone, podczas gdy zostało wysłane na zły adres, a także błędne uznanie, że byli zobowiązani do podania aktualnego adresu w sytuacji, gdy w toku postępowania nie zmieniali adresu. Wskazali także, że do naruszenia terminu do wniesienia odwołania doszło bez ich winy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., nie narusza prawa w rozumieniu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
W sprawie niesporne jest, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] grudnia 2013 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zostało wysłane na adres: ul. [...],[...] H.. Przesyłka zawierająca postanowienie została uznana za doręczoną w trybie przewidzianym w art. 44 § 4 k.p.a. Kwestią sporną pozostaje prawidłowość przyjęcia przez organ fikcji doręczenia przesyłki, w sytuacji wysłania jej na wskazany powyżej adres.
Z akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący w toku toczącego się od wielu lat postępowania odbierali korespondencję kierowaną przez organy zarówno na adres: ul. [...],[...] H., jak i H., ul. [...],[...] H.. Wskazać także należy, że skarżący m.in. w piśmie kierowanym do organu z dnia [...] maja 2012 r. sami wskazali jako adres do korespondencji: "[...] ". Analizując akta postępowania należy podkreślić, że zarówno H. jak i H. leżą na terenie gminy H., są sąsiadującymi miejscowościami, które oddzielone są od siebie torami kolejowymi i przede wszystkim oznaczone są jednym kodem pocztowym. A zatem korespondencja kierowana przez organ na oba adresy w istocie musiała trafić do jednego urzędu pocztowego. Nie można zatem w ocenie Sądu skutecznie twierdzić o możliwości faktycznego niedoręczenia przesyłki z uwagi na nieprawidłowy adres przesyłki, gdyż adres ul. [...] na terenie przedmiotowej gminy występuje jedynie w miejscowości H., położonej w gminie H.. Ponadto z uwagi na fakt wskazywania przez skarżących zamiennie obu adresów, jak również odbierania przesyłek adresowanych przez organ na oba adresy, uznać należy, że organ niewadliwie zastosował przewidzianą przepisami kodeksu postępowania administracyjnego instytucję fikcji doręczenia.
Analizując zaskarżone postanowienie pod kątem jego zgodności z prawem, należy także wskazać, że stwierdzenie przez organ uchybienia terminu do wniesienia
środka odwoławczego oznacza brak możliwości rozpoznania merytorycznego zażalenia, gdyż byłoby to działaniem rażąco wadliwym. W przypadku, gdy zażalenie
wpłynęło po terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, organ II instancji bada zasadność złożonego wniosku.
W ocenie Sądu organ prawidłowo stwierdził, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M.z dnia [...] grudnia 2013 r. zostało skutecznie doręczone w trybie art. 44 § 4 k.p.a., a S. i M. K. nie uprawdopodobnili w złożonym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, iż uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło