VII SA/Wa 2271/11

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.F. w sprawie ze skargi C.F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania postanawia : I. przyznać C. F. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 2 kwietnia 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawcę formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytur o łącznej wysokości 3.668,61 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni 102 m ² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 3,78 ha. Wnioskodawca wskazał, że z uzyskiwanego wraz z małżonką rocznego dochodu w wysokości 36.600,00 złotych netto ponosi wydatki na zakup żywności w wysokości 21.000,00 złotych rocznie, lekarstw w wysokości 7.500,00 złotych rocznie, węgla oraz drewna w wysokości 5.000,00 złotych rocznie, na opłaty za energię elektryczną w wysokości 3.500,00 złotych rocznie, na zakup odzieży oraz butów w wysokości 4.000,00 złotych rocznie oraz paliwa w wysokości 2.500,00 złotych rocznie. W sumie wysokość ponoszonych przez wnioskodawcę wydatków w skali roku wynosi 43.500,00 złotych. Wnioskodawca wyjaśnił, iż brakującą kwotę na konieczne wydatki pokrywa syn, a w szczególności na zakup lekarstw, opału oraz opłaty za energię elektryczną. Wnioskodawca zaznaczył, że syn posiada własną rodzinę i dlatego nie jest w stanie udzielić mu pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Oświadczył, że zarówno on, jak i małżonka nie posiada kont i rachunków bankowych. Wyjaśnił, iż gospodarstwo rolne użytkowane jest przez syna, jednak nie jest to gospodarstwo towarowe i nie przynosi żadnego dochodu. Podał, iż w roku 2011 r. nie starał się o dopłaty bezpośrednie do gruntów rolnych z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jak również o żadne inne formy pomocy i z żadnych form pomocy nie korzystał. Wnioskodawca dołączył odcinek emerytury w wysokości 1.991,75 złotych oraz decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] o przyznaniu emerytury żonie w wysokości 1.062,64 złotych netto miesięcznie. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał on, iż zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Stwierdzono, że przy wysokości dochodów uzyskiwanych miesięcznie z tytułu emerytur oraz ponoszonych wydatkach wnioskodawca nie jest w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż byłby to wydatek przekraczający jego rzeczywiste możliwości finansowe. Jednocześnie uznano, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawca nie jest w stanie z uzyskiwanych dochodów ponieść ewentualnych pozostałych kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Wskazać należy, iż uzyskiwany przez wnioskodawcę i jego małżonkę dochód miesięczny z tytułu emerytur w wysokości 3.668,61 złotych brutto miesięcznie stanowi stałe źródło dochodu, a sytuacja taka pozwala na pokrycie choćby części kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Podkreślić należy, że prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym, może mieć zastosowanie tylko wobec osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, w szczególności - osób rzeczywiście ubogich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. W szczególności prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku. Skarżący zaś do grona takich osób nie należy, posiada bowiem stały dochód miesięczny. Zaznaczyć należy, że wnioskodawca w niniejszej sprawie uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 200,00 złotych oraz opłatę kancelaryjną w wysokości 100,00 złotych za sporządzenie uzasadnienia wyroku. Powyższe wskazuje zatem, że wnioskodawca z uzyskiwanych dochodów jest w stanie ponieść koszty sądowe samodzielnie. Wskazać należy, że ewentualne koszty sądowe jakie pozostały wnioskodawcy to wpis sądowy od ewentualnej skargi kasacyjnej od wyroku w wysokości 100,00 złotych. Stwierdzić zatem należy, że wysokość ewentualnych kosztów sądowych w sprawie jakie mogłyby się pojawić nie będzie wyższa niż ta którą dotychczas wnioskodawca był w stanie ponieść. Uznano zatem, że ewentualne pozostałe koszty sądowe w sprawie wnioskodawca ograniczając niektóre wydatki nie będące niezbędnymi będzie w stanie ponieść samodzielnie i nie spowoduje to utraty jego płynności finansowej. Z tego względu, wniosek w zakresie żądania zwolnienia od kosztów sądowych oddalono. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.