VII SA/Wa 2273/10

Sygnatura akt VII SA/Wa 2273/10 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2011 r. Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy Fundacji W. "A." w B. w sprawie VII SA/Wa 2273/10 ze skargi Fundacji W."A." w B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić wniosek Fundacji W."A." w B. dotyczący przyznania prawa pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 3 lutego 2011 r. skarżąca Fundacja W."A." w B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Skarżąca Fundacja podaje we wniosku, że wskutek nie posiada środków na opłacenie kosztów zastępstwa adwokackiego, finansuje swoja działalność wyłącznie z darowizn, zbiórek publicznych, a także funduszy unijnych i środków publicznych. Wskazała że wartość środków trwałych Fundacji wynosi 392 838,09 zł. Ostatni rok obrotowy przyniósł stratę w wysokości 6 414,16 zł. Obecnie na koncie Fundacja posiada 13 058,79 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że wnioskodawca nie przedstawił faktów świadczących o swojej trudnej sytuacji materialnej, która uniemożliwiłaby opłacenie zawodowego pełnomocnika. Strona wskazuje, że finansuje swoja działalność wyłącznie z darowizn, zbiórek publicznych, a także funduszy unijnych i środków publicznych oraz, że w ostatnim roku obrotowym jej działalność przyniosła stratę. Jednakże tego argumentu nie można uznać za okoliczność mogącą wpłynąć na przyznanie prawa pomocy, gdyż z założenia fundacja nie jest organizacją, która ma przynosić dochody i która prowadziłaby z zyskiem działalność gospodarczą. Tym bardziej, że strona posiada na koncie środki umożliwiające poniesienie kosztów zastępstwa procesowego. Z tego względu uznano, iż strona wykazała, ze nie jest w stanie opłacić zawodowego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze na postawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.