VII SA/Wa 2273/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Andrzej Siwek, Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z [...] grudnia 2020r., nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020r., poz. 1333 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020r., poz. 256 ze zm.), nakazał B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w W., demontaż nośnika reklamowego w postaci tkaniny winylowej z nadrukiem reklamowym wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem, zamontowanych na elewacji zachodniej budynku, usytuowanego przy al. J. [...] w W. W uzasadnieniu organ nadzoru budowlanego podał, że w dniu 12.11.2019r. Wydział Architektury i Budownictwa Dzielnicy W. [...], wystąpił o przeprowadzenie kontroli nośnika reklamowego zamontowanego na elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego, przy al. J. [...] w W. W piśmie tym wskazano, że brak jest legalnego zgłoszenia na powyższą inwestycję. Jednocześnie poinformowano, że choć B. Sp. z o.o. Sp. k. złożyła trzy zgłoszenia dotyczące montażu wskazanego urządzenia reklamowego, to wniesiono do nich sprzeciw decyzjami Prezydenta [...]: nr [...] z dnia [...]., [...] z dnia [...]r. oraz [...] z dnia [...].11.2019r. Przedstawiciele Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dokonali w dniu 17.12.2019r. oględzin przy udziale stron postępowania, w trakcie których stwierdzono, że na elewacji budynku usytuowanego przy al. J. [...] w W., zamontowany jest za pomocą pasów naciągowych i kotew nośnik reklamowy w postaci tkaniny winylowej. Nośnik jest podświetlany sześcioma lampami o wysięgu 1,5m. B. Sp. z o.o. Sp k. poinformowała, że nośnik reklamowy, będący przedmiotem postępowania, został zrealizowany w oparciu o zgłoszenie z dnia 9.10.2019r., dla którego Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy W. prowadził postępowanie pod znakiem [...], zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...].11.2019r. Na podstawie decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].06.2020r., utrzymano w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].11.2019r., gdyż inwestycja została zrealizowana przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu. Oprócz tego Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...]. 05.2020r., umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].11.2019r., gdyż inwestor cofnął odwołanie. W kolejnej decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].10.2020r., utrzymano w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].06.2020r, wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia B. Sp. z o.o. Sp. k. z dnia 19.02.2020r., dotyczącego urządzenia reklamowego, na którym będą instalowane zamienne siatki winylowe zadrukowane grafiką reklamową wraz z oświetleniem na elewacji zachodniej budynku przy al. J. [...] w W. Po analizie zebranego materiału dowodowego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zakwalifikował realizację nośnika reklamowego zamontowanego na elewacji budynku przy al. J. [...] w W., jako roboty budowlane niewymagające uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 29 ust 2 pkt 6 Prawa budowlanego (w brzmieniu przed 19.09.2020r.) pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. W świetle art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, powyższe roboty wymagały dokonania zgłoszenia w organie administracji architektoniczno-budowlanej. B. Sp. zo.o. Sp. k dokonał kilku zgłoszeń, dotyczących instalacji urządzenia reklamowego na elewacji budynku, przy al. J. [...] w W.: w dniach 5.09.2019r., 9.10.2019r., 10.10.2019r., 19.02.2020r. oraz 20.03.2020r., do których decyzjami Prezydenta m.st. Warszawy wnoszono sprzeciw. Pomimo, że nośnik reklamowy został zrealizowany, to inwestor dokonywał kolejnych zgłoszeń, które ze sobą kolidowały. Zgodnie z oświadczeniem B. Sp. z o.o. Sp. k. nośnik reklamowy, będący przedmiotem postępowania, został zrealizowany na podstawie zgłoszenia z dnia 9.10.2019r., (postępowanie pod znakiem [...]), zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...].11 2019r. Tym samym nośnik reklamowy został zrealizowany przed rozstrzygnięciem ostatecznym Wojewody [...] - w tym czasie inwestor nie dysponował zgodą na montaż nośnika reklamowego. Zgodnie z art 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane w przypadkach innych niż określone w art 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, a następnie umożliwia inwestorowi przeprowadzenie procesu legalizacji W tej sprawie nie było możliwości przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego, gdyż inwestycja sprzeczna jest z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego rejonu W. i W., przyjętego uchwałą Rady [...] nr [...] z dnia [...].10.2002r. W świetle § 14 planu wszelka zabudowa i zagospodarowanie pod względem funkcjonalnym i przestrzennym powinna uwzględniać: wymagania ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury oraz walory architektoniczne i krajobrazowe. Ponadto, na podstawie § 25 planu wprowadzono ochronę ekspozycji A. i ulicy J., a wszelkie inwestycje, które będą miały wpływ na kształt pierzei A. i ulicy J. muszą być zgłoszone właściwemu wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków. Nośnik reklamowy, będący przedmiotem niniejszego postępowania posiada powierzchnię ekspozycyjną ponad 200m2, podświetlaną 6 lampami halogenowymi na wysięgnikach. Znacznie ingeruje w ład przestrzenny oraz walory krajobrazowe. Inwestor nie zgłosił wykonania nośnika właściwemu wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków. Brak możliwości legalizacji przedmiotowych robót budowlanych, obligował organ nadzoru budowlanego do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (w brzmieniu przed 19.09.2020r.), w myśl którego: organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji: nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowanego lub jego części bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. B. Sp. z o.o. Sp. k. wniosła odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 57 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez orzeczenie nakazu demontażu, mimo iż nie występuje sprzeczność inwestycji z postanowieniami planu miejscowego, a inwestor legitymuje się zgłoszeniem inwestycji właściwemu organowi konserwatorskiemu, - art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez niezastosowanie procedury legalizacyjnej, przed wydaniem nakazu, - § 14 i § 25 uchwały Rady [...] nr [...] z dnia [...] października 2002 roku, poprzez niezasadne stwierdzenie niezgodności inwestycji z zapisami planu, - art. 7, 77 oraz 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, niezasadne orzeczenie nakazu demontażu nośnika reklamowego. Skarżąca spółka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odwołania inwestor wskazał, że pismem z dnia 15 lipca 2019r. powiadomił organ konserwatorski o inwestycji. Otrzymał odpowiedz, iż obiekt nie podlega ochronie konserwatorskiej, nie wyklucza się możliwości sytuowania reklam na elewacji przedmiotowego budynku. W konsekwencji nie można przyjąć, iż inwestycja narusza § 25 planu miejscowego. Gdyby nawet odwołujący się nie zawiadomił organu konserwatorskiego, to powinien być zobowiązany przez organ nadzoru budowlanego do podjęcia takich działań na etapie legalizacji. Inwestycja nie narusza postanowień § 14 planu miejscowego. Organ ogólnikowo wskazał, że inwestycja "znaczenie ingeruje w ład przestrzenny i walory krajobrazowe". Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien przeprowadzić procedurę legalizacyjną i umożliwić przedłożenie określonych dokumentów. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2021 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021r., poz. 735 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania B. P. sp. z o.o. w W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].12.2020 r. - uchylił zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020r., poz. 1333 ze zm.) nakazał B. sp. z o.o. w W., doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego poprzez demontaż nośnika reklamowego w postaci tkaniny winylowej z nadrukiem reklamowym wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem nośnika wraz z instalacją elektryczną w postaci lamp na wysięgnikach w ilości 3 szt. w górnej krawędzi nośnika oraz 3 szt. w dolnej krawędzi nośnika, zamontowanych na elewacji zachodniej budynku usytuowanego przy Al. J. [...] w W. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podczas oględzin w dniu 17.12.2019 r. stwierdzono, że na elewacji budynku przy Al. J. [...] w W. od strony zachodniej, zamontowany został za pomocą pasów naciągowych i kotew nośnik reklamowy w postaci tkaniny winylowej o wymiarach 11.8 m x 21,0 m. Nośnik jest podświetlany łącznie sześcioma lampami o wysięgu 1,5m. Urządzenie reklamowe zostało zamontowane w dniu 5.11.2019 r. Pismem z dnia 7.02.2021 r. B. sp. z o.o. sp. k. poinformowała organ powiatowy, że nośnik reklamowy został wykonany na podstawie zgłoszenia w Wydziale Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy W. z dnia 9.10.2019r., które zostało zakończone decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2019 r. (znak: [...]). W odniesieniu do zgłoszeń dokonanych przez inwestora w przedmiocie niniejszego urządzenia reklamowego, Wojewoda [...] wydał trzy różne rozstrzygnięcia. Decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2020 r., umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...].11.2019 r. z uwagi na cofnięcie odwołania. Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2020 r., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...].11.2019 r., z uwagi na zrealizowanie inwestycji przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu. Decyzją Nr [...] z dnia [...].10.2020 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...].06.2020 r. o sprzeciwie do zgłoszenia B. sp. z o.o. sp. k. z dnia [...].02.2020r., dotyczącego instalacji urządzenia reklamowego wraz z oświetleniem na elewacji zachodniej budynku przy Al. J. [...] w W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił, że kolejną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...].12.2020 r., uchylono decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...].06.2020 r. i umorzono postępowanie w sprawie zgłoszenia z dnia 20.03.2020 r. dotyczącego instalacji urządzenia reklamowego wraz z oświetleniem na elewacji zachodniej budynku przy Al. J. [...] w W. (działka nr ew. [...] obr. [...]), z uwagi na wydanie sprzeciwu po terminie. Z pisma [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...].04.2021 r., wynikało, iż przedmiotowa inwestycja była opiniowana oraz, że budynek i teren, na którym jest zlokalizowany nie podlegają ochronie konserwatorskiej na mocy wpisu do rejestru zabytków lub ujęcia w gminnej ewidencji zabytków. Urząd [...] Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego w piśmie z dnia 13.05.2021 r. wyraził stanowisko, co do niezgodności inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W toku postępowania doszło do przekształceniu spółki B. sp. z o.o. sp. k. w spółkę B. sp. z o.o. Organ przytoczył treść art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego zgodnie z którym: "Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego". Nadto przepis art. 51 ust. 7 ww. ustawy: "ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b. zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1". Gdy roboty zostały już wykonane, powinien mieć zastosowanie art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego. W dniu 5.11.2019 r. zrealizowano samowolnie roboty budowlane polegające na zamontowaniu na elewacji zachodniej budynku przy Al. J. [...] w W. nośnika reklamowego w postaci tkaniny winylowej z nadrukiem reklamowym o wymiarach ok. 11,8 m x 21,0 m wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem. W myśl przepisów ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym na dzień wykonania inwestycji i prowadzenia postępowania (obowiązujące przed 20.09.2020r.), zasadą było, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego). Wyjątki od tej zasady, wymienione w art. 29-31 ww. ustawy, interpretowane są ściśle Jednym z nich było wykonywanie robót budowlanych, polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym (art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego), które wymagało jedynie zgłoszenia. Inwestor kilkakrotnie dokonywał zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej - w dniach: 5.09.2019 r., 9.10.2019 r., 10.10.2019 r. -instalacji urządzenia reklamowego na zachodniej elewacji budynku przy Al. J. [...]w W. , do których Prezydent [...] decyzjami: Nr [...] z dnia [...].10.2019 r., Nr [...] z dnia [...].11.2019 r.. Nr [...] z dnia [...].11.2019 r. zgłaszał sprzeciwy. Z pisma inwestora z dnia 30.01.2020 r. oraz dokumentów do niego załączonych wynikało, że sporny nośnik reklamowy został zamontowany na budynku w dniu 6.11.2019 r. (kopia protokołu odbioru) oraz, że został wykonany w oparciu o zgłoszenie, w stosunku do którego została wydana decyzja Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...].11.2019 r. o sprzeciwie. Natomiast w piśmie z dnia 7.02.2020 r. inwestor wskazał, że inwestycja została zrealizowana na podstawie zgłoszenia z dnia [...].10.2019 r. (wysłanego za pośrednictwem epuap dnia [...].10.2019 r.), a sprawa była prowadzona pod znakiem [...]. Jednak Prezydent [...] zgłosił również sprzeciw do zgłoszenia z dnia [...].10.2019 r. decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2019 r. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2020 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...].11.2019 r. Wobec powyższego organ powiatowy zasadnie wszczął postępowanie administracyjne w trybie art. 51 Prawa budowlanego. W ocenie MWINB organ powiatowy słusznie również stwierdził, że nośnik reklamowy został wykonany z naruszeniem przepisów planistycznych. Przez przepisy, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego należy rozumieć także przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Budowa obiektu budowlanego, nawet niewymagającego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, wbrew postanowieniom planu jest innym przypadkiem samowoli budowlanej polegającym na realizacji obiektu niezgodnie z przepisami (art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b.). Przedmiotowa inwestycja jest sprzeczna z § 14 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu W. i W. przyjętego uchwałą Rady [...] nr [...] z dnia [...].10.2002 r. (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] z dnia [...].11.2002r., poz. [...] i nr [...] z dnia [...].12.2008r., poz. [...]) Z pisma Urzędu [...] Biura Architektury i Planowania Przestrzennego z dnia 13.05.2021 r. wynikało, że nieruchomość przy ul. S. [...] położona jest na obszarze objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu W.i W. , przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] października 2002 r. Budynek przy ul. S. [...] położony jest w granicach terenu oznaczonego symbolem MW, teren zabudowy wielorodzinnej. Zgodnie z § 14 pkt 1 i pkt 2 m.p.z.p., wszelka zabudowa i zagospodarowanie pod względem funkcjonalnym i przestrzennym powinna uwzględniać wymagania ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury oraz walory architektoniczne i krajobrazowe. Przepis § 25 ust. 1 planu, wprowadza ochronę ekspozycji alei W. i ulicy J . Zapis ten należy rozumieć jako nakaz zachowania oryginalnego wyglądu (tego, jak się prezentują) budynków wzdłuż al. W. i ul. S.. Ochrona ta obejmuje zabezpieczenie przed umieszczaniem wzdłuż alei W. i ulicy Jana S. obiektów dysharmonijnych, niewpisujących się w kompozycję przestrzenną wnętrza urbanistycznego. Przedmiotowy nośnik reklamowy zainstalowano na budynku o korzystnych walorach ekspozycyjnych, prezentowane na nim grafiki reklamowe nie mogą pozostać niezauważone. Nośnik jest doskonale widoczny dla wszystkich użytkowników przestrzeni publicznej w tym rejonie. Zainstalowany został na budynku znajdującym się najbliżej skrzyżowania ul. S. z al. W. stanowiącego ważny węzeł w sieci dróg publicznych na terenie W., na którym występuje zwykle duże natężenie ruchu. Ze względu na rozmiary wynoszące w przybliżeniu 12 m x 21 m (powierzchnia około 250 m2) i wyraziste grafiki prezentowane na powierzchni ekspozycyjnej, staje się on dominującym elementem wizualnym w przestrzeni publicznej, nieuwzględniającym kontekstu otoczenia, w którym funkcjonuje. Jest to obiekt dysharmonijny, pozostający w konflikcie estetycznym z innymi elementami wnętrza miejskiego, w którym funkcjonuje. Nośnik reklamowy na budynku przy ul. S. [...] w W. zaburza ekspozycję ul. S. i ład przestrzenny w granicach terenu planistycznego MW, jest niezgodny z §14 pkt 1 i pkt 2 i § 25 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu W.i W.. Zdaniem MWINB, wskazana wyżej ocena powoduje, że nośnik reklamowy nie może być objęty procedurą naprawczą, o jakiej jest mowa w pkt 2 ust. 1 art. 51 ustawy Prawo budowlane. Nie ma możliwości nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych lub czynności w celu doprowadzenia go do stanu zgodnego z prawem, wiązałoby się to w istocie z robotami budowlanymi polegającymi na jego rozbiórce. Nakaz demontażu przedmiotowego nośnika reklamowego ma podstawę w przepisach art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 7 ustawy Prawo budowlane, jak również w ustalonym stanie faktycznym. Organ wojewódzki został poinformowany o przekształceniu spółki B. sp. z o.o. sp. k. w spółkę B. sp. z o.o. na podstawie uchwały wspólników z dnia [...].02.2021 r. Nie stanowiło to zdaniem organu, przerwy w bycie podmiotu przekształcanego. Skoro przekształcenie Spółki nastąpiło przed wydaniem decyzji w II instancji, to należało uchylić zaskarżoną decyzję i orzec co do istoty po skorygowaniu nazwy adresata. B. sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę w sytuacji braku ku temu podstaw prawnych i faktycznych, 2) § 14 uchwały Rady [...] nr [...] z dnia [...] października 2002 roku (miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego W.i W.) poprzez niezasadne przyjęcie, niezgodności inwestycji z zapisami ww. planu. 3) art. 6, 7, 8, 11, 77 oraz 107 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez dokonanie błędnych ustaleń stanu faktycznego, nie przeprowadzenie postępowania dowodowego i brak podstawy faktycznej i prawnej wydania decyzji utrzymujące w mocy nakaz rozbiórki. Spółka domagała się uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że nieprawidłowa jest interpretacja organu co do niezgodności inwestycji z postanowieniami § 14 planu miejscowego. Organ jedynie ogólnikowo wskazał, iż inwestycja "znaczenie ingeruje w ład przestrzenny i walory krajobrazowe". Do ustalenia znaczenia przepisów planu mogą służyć nie tylko argumenty językowe, ale również celowościowe i systemowe. Organ nie dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego, a w konsekwencji nie miał możliwości zastosowania prawidłowo normy prawa materialnego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Rozpoznając zarzuty skargi, Sąd uznał, że nie są one uzasadnione. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nakazał B. sp. z o.o. w W., doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego poprzez demontaż nośnika reklamowego w postaci tkaniny winylowej z nadrukiem reklamowym wraz z konstrukcją wsporczą i oświetleniem, zamontowanych na elewacji zachodniej budynku usytuowanego przy Al. J. [...]w W. Jednak w istocie było to rozstrzygnięcie tożsame z decyzją organu I instancji, a uchylenie decyzji nastąpiło z powodu zmiany formy organizacyjnej spółki będącej inwestorem. Przedmiotowa inwestycja jest sprzeczna postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu W.i W. przyjętego uchwałą Rady [...] nr [...] z dnia [...] października 2002 r. (Dz. Urz. Woj. M[...] nr [...] z dnia [...].11.2002r., poz. [...] i nr [...] z dnia [...].12.2008r., poz. [...], w skrócie m.p.z.p) Wprawdzie pismo Urzędu [...] Biura Architektury i Planowania Przestrzennego z dnia [...].05.2021r. zawierające ocenę inwestycji w świetle postanowień planu miejscowego, nie było dla organu nadzoru budowlanego wiążące, to jednak wyraźnie wskazywało na negatywną ocenę jednostki organizacyjnej gminy (w gestii której pozostaje władztwo planistyczne) i wzmacniało ocenę własną organu nadzoru budowlanego i argumentację o sprzeczności urządzenia reklamowego z przepisami planistycznymi. Zgodnie z tym planem (§ 11 pkt 5) budynek przy al. J. [...] położony jest w granicach terenu MW - terenu zabudowy wielorodzinnej. Zgodnie z § 14 pkt 1 i pkt 2 m.p.z.p., wszelka zabudowa i zagospodarowanie pod względem funkcjonalnym i przestrzennym powinna uwzględniać wymagania ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury oraz walory architektoniczne i krajobrazowe. Zgodnie z § 25 ust. 1 planu, wprowadza się ochronę ekspozycji Alei W. i ulicy S.. Wszelkie inwestycje, które będą miały wpływ na kształt pierzei Alei W. i ulicy S. muszą być zgłoszone właściwemu wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków (ust. 2). Należy podkreślić, że przepis § 25 ust. 1 planu, mówiący o wprowadzeniu ochrony ekspozycji alei W. i ulicy S. skierowany jest do organów architektoniczno-budowlanych, które w stosowanych przez siebie procedurach, określają dopuszczalność planowanych inwestycji w tym obszarze i ich wpływ na ekspozycję alei W. i ulicy S. Sformułowany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zapis wprowadzający ochronę ekspozycji alei W. i ulicy Jana S. należy rozumieć jako planistyczny nakaz zachowania wyglądu (tego, jak się prezentują) budynków wzdłuż al. W. i ul. S. Ochrona ta obejmuje zabezpieczenie przed umieszczaniem wzdłuż alei W. i ulicy S. obiektów dysharmonijnych, niewpisujących się w kompozycję przestrzenną wnętrza urbanistycznego. Sąd podzielił w całości ocenę organu odwoławczego, z której wynikało, że w promieniu 800 m brak jest drugiego obiektu tak wyraźnie wyeksponowanego w przestrzeni jak budynek przy al. S. [...] w W. Dlatego prezentowane na nim grafiki reklamowe mają silny wpływ na kształtowanie przestrzeni, zwłaszcza jej estetycznego odbioru. Nośnik jest doskonale widoczny dla wszystkich użytkowników przestrzeni publicznej w tym rejonie, ponieważ zainstalowany został na budynku znajdującym się najbliżej skrzyżowania ul. S. z al. W., stanowiącego ważny węzeł w sieci dróg publicznych na terenie W., na którym występuje duże natężenie ruchu. Ze względu na rozmiary wynoszące w przybliżeniu 12 m x 21 m (powierzchnia około 250 m2) i wyraziste grafiki prezentowane na powierzchni ekspozycyjnej staje się on dominującym elementem wizualnym w przestrzeni publicznej, nieuwzględniającym kontekstu otoczenia, w którym funkcjonuje. Jest to obiekt dysharmonijny, pozostający w konflikcie estetycznym z innymi elementami wnętrza miejskiego, w którym funkcjonuje. Nośnik reklamowy na budynku przy ul. S. 4 w W.. zaburza ekspozycję ul. S. i ład przestrzenny w granicach terenu planistycznego MW, jest więc niezgodny z zapisami §14 pkt 1 i pkt 2 i § 25 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu W.i W.. Słusznie organy uznały, że przedmiotowy nośnik reklamowy nie może być objęty procedurą naprawczą, o jakiej jest mowa w pkt 2 ust. 1 art. 51 ustawy Prawo budowlane. Nie ma możliwości nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych lub czynności w celu doprowadzenia tego nośnika reklamowego do stanu zgodnego z prawem, bowiem i tak wiązałoby się to z robotami budowlanymi polegającymi na jego rozbiórce. Reasumując tę ocenę nie można zarzucić organom naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wskazanych w skardze, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.