VII SA/Wa 2274/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2011 r. po rozpoznaniu wniosku L. E. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. E. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać L. E. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 27 października 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek L. E. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podała, że utrzymuje się dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 831, 00 złotych brutto miesięcznie. Wskazała, że posiada w budynku mieszkalnym powierzchnię 42 m ² tj. dolną kondygnację budynku) , budynek mieszkalno-gospodarczy o pow. 34,5 m ² (w którym zamieszkuje córka, jako samotna matka ) oraz nieruchomość o pow. 18,6 arów. Wyjaśniła, że górną kondygnację budynku mieszkalnego zamieszkuje syn z rodziną. Podkreśliła, że jest osobą starszą i schorowaną. Cierpi na wiele schorzeń, które wyszczególniła we wniosku. Wnioskodawczyni wyszczególniła, średnio obliczone opłaty jakie poniosła od stycznia do września 2011 r. tj. opłatę za energię elektryczną 72,64 złotych, opłatę za wodę i kanalizację 21,85 złotych, opłatę za wywóz śmieci 10,26 złotych, podatek od nieruchomości 65,55 złotych, telefon (zakup karty) 50,00 złotych, opłatę za gaz 71,41 złotych, opłatę RTV 24,90 złotych. Podsumowała, że miesięcznie na opłaty wydaje 316,61 złotych, na zakup lekarstw 228,17 złotych. Strona zaznaczyła, że uzyskiwany dochód nie wystarcza jej na konieczne utrzymanie. Nadto oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochody z jakich utrzymuje się wnioskodawczyni są bowiem na tyle niskie, że nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.