VII SA/Wa 2279/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy T. S. w sprawie ze skargi T. S. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. T. S. w dniu 27 lutego 2016 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2015 r., oddalającym skargę T. S. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Powyższe orzeczenie uzyskało walor prawomocności w dniu 16 czerwca 2015 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, ale wyłącznie do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Brak jest zatem podstaw do rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Również Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego stanowi przesłankę do umorzenia postępowania w tym zakresie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2009 roku sygn. akt I OZ 1082/09). Zgodnie natomiast art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe ze względu na fakt, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało prawomocnie zakończone przed złożeniem tego wniosku. Nie zmienia tego faktu również późniejsze wydanie przez Sąd postanowienia o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Tym samym rozpoznawanie złożonego przez T. S. wniosku o przyznanie prawa pomocy po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne, w świetle art. 243 § 1 w zw. z art. 249a p.p.s.a., jest zbędne i postępowanie w tym zakresie należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze postanowiono na podstawie art. 243 § 1 i art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.