VII SA/Wa 228/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2008 r. sprawy ze skargi S. i A. S. w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2005 r. Sygn. akt 7/IV SA 4872/04 oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego S. i A. S. w dniu [...] stycznia 2008r. wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2005r. w sprawie sygn. akt: 7/IV SA 4872/04. Przedmiotowym wyrokiem oddalona została skarga S. i A. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta N. z dnia [...] października 1985r. udzielającej K. S. pozwolenia na budowę obejmującą adaptację i rozbudowę budynku gospodarczego na zakład gastronomiczny – bufet samoobsługowy na działce nr [...] w obrębie [...] przy ul. S. w N. W ocenie Sądu decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003r. jest prawidłowa, a zarzuty skarżących są nieuzasadnione. Sąd podzielił stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż inwestor spełnił wymagania przewidziane w art. 29 i art. 30 ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974r. w związku z czym organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania wnioskodawcy wskazali jako podstawę prawną skargi art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie skarżących nowymi okolicznościami i środkami dowodowymi, które mają wpływ na wynik sprawy są dowody w postaci: 1. decyzji Prezydenta Miasta N. z dnia [...] marca1989r. zatwierdzającej plan realizacyjny zagospodarowania dla żłobka na osiedlu W. w N. i udzielającej pozwolenia na budowę żłobka wraz z załącznikiem w postaci zatwierdzonego planu realizacyjnego dla żłobka znajdującego się na parceli [...] sąsiadującej z parcelami [...] i [...] obręb [...] w N. 2. decyzji, Prezydenta Miasta N. z dnia [...] stycznia 1979r. zatwierdzającej pod względem architektonicznym plan realizacyjny zamienny objęty załącznikami nr 1 do 3 dla terenu będącego przedmiotem postępowania, z załącznika w postaci mapy terenu jednoznacznie wynika, że parcela [...] przeznaczona była pod budowę żłobka. 3. prawomocny wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 maja 2007r., sygn. akt: II SA/Kr 383/05 stwierdzający samowolę budowlaną części baru co przeczy przyjętej przez Sąd koncepcji, że realizowana inwestycja miała na względzie przysporzenie majątku wspólnego, które nie może być sprzeczne z prawem. Skarżący uprawdopodobniając okoliczność stwierdzającą zachowanie terminu do wniesienia skargi podnieśli, iż wskazane wyżej nowe dowody stanowiły załącznik do pisma Urzędu Miasta N. z dnia [...] grudnia 2007r. które zostało im doręczone w dniu [...] grudnia 2007r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. W konkluzji skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku przez stwierdzenie nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003r. i poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim należy wskazać, iż instytucja wznowienia postępowania jest instytucją wyjątkową ze względu na konieczność zapewnienia stabilności orzeczeń sądowych. Instytucja ta tworzy możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem Sądu, jeżeli zachodzą enumeratywnie wyliczone przyczyny wznowienia postępowania określone w sposób wyczerpujący w art. 271 – 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Powołana wyżej ustawa określa także tryb procedowania w sprawie. W pierwszej kolejności ocena dopuszczalności wznowienia postępowania odbywa się w ramach badania wstępnego skargi przewidzianego w art. 280 § 1 p.p.s.a, która ogranicza się wyłącznie do weryfikacji formalnej prowadzonej pod kątem realizacji przesłanek procesowych, terminowości oraz dochowania przez wnioskodawcę warunków formalnych przewidzianych dla skargi wznowieniowej. Następnie w ramach rozprawy Sąd w oparciu o art. 281 ppsa zobowiązany jest zbadać czy wskazana przez wnioskodawcę podstawa wznowieniowa jest merytorycznie uzasadniona W rozpatrywanej sprawie skarga o wznowienie postępowania odpowiadała wymaganiom przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a. dlatego w ramach rozprawy Sąd stosownie do treści art. 281 p.p.s.a. zobowiązany był ocenić czy wskazana przez wnioskodawcę podstawa wznowieniowa jest merytorycznie uzasadniona. Ocena ta w niniejszym przypadku wypada jednak negatywnie. Wnioskodawca oparł bowiem swoje żądanie o podstawę wznowieniową określoną w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że " można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu". Ze sformułowania zawartego w powołanym przepisie wynika, iż " wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych i środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu z tego powodu, że nie były znane stronom. Okoliczności faktyczne i środki dowodowe z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu z uwagi na fakt, że nie były jej znane musiałyby zatem istnieć w dniu wydania decyzji, której weryfikacji domaga się strona (wyrok NSA z dnia 5 maja 2005r., sygn. akt: OSK 1345/04, LEX nr 168046). Powołane przez skarżących dowody w postaci decyzji Prezydenta Miasta N. z dnia [...].03.1989r oraz prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2007r., sygn. akt: II SA/Kr 383/05 nie istniały w dniu wydania decyzji Prezydenta Miasta N. z dnia [...] października 1985r. Dowody te nie dotyczą okresu, kiedy to wydana została decyzja co do której skarżący zgłosili żądanie stwierdzenia nieważności. Z tego powodu nie mogą stanowić okoliczności faktycznych i środków dowodowych, o których mowa w art. 273§ 2 p.p.s.a. Dokonując analizy wskazanej w skardze decyzji, Prezydenta Miasta N. z dnia [...] stycznia 1979r., Nr [...] stwierdzić należy, iż przedmiotową decyzją zgodnie z ustaleniami projektu miejscowego planu ogólnego miasta N. zatwierdzono pod względem urbanistycznym i architektonicznym plan realizacyjny zamienny osiedla "B." w N. objęty załącznikami nr 1 do 3 na warunkach wynikających z dokonanych uzgodnień. Powyższa decyzja została przedstawiona bez wymienionych w niej załączników i warunków wynikających z dokonanych uzgodnień. Zdaniem skarżących z załącznika w postaci mapy terenu jednoznacznie wynika, że parcela [...] przeznaczona była pod budowę żłobka. Okoliczność przeznaczenia działki nr [...] pod żłobek podnoszona była przez skarżących w toku postępowania i znana była organom oraz Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przed wydaniem wyroku. Ponadto, na stronie 79 akt administracyjnych znajduje się mapa terenu wskazana przez skarżących w skardze. Zauważyć należy również, iż decyzja, Prezydenta Miasta N. z dnia [...] stycznia 1979r., Nr [...] odwołuje się do ustaleń projektu miejscowego planu ogólnego miasta N., który nie stanowi obowiązującego miejscowego prawa. Decyzja Prezydenta Miasta N. z dnia [...] stycznia 1979r., Nr [...] nie stanowi również okoliczności faktycznych i środków dowodowych, o których mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie wystąpiły ani okoliczności faktyczne, ani też nie zostały zgłoszone środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których skarżący nie mogli skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z tych przyczyn na podstawie art. 282 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.