VII SA/Wa 2283/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak Sędziowie: Sędzia WSA Renata Nawrot (spr.) Asesor WSA Michał Podsiadło Protokolant: st. sekr. sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi M. C. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie wniosku do Prezydenta m.st. Warszawy o odwołanie ze stanowiska dyrektora postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W dniu [...] lipca 2024 r. Zarząd Dzielnicy [...], podjął Uchwałę Nr [...], w której w § 1 cyt. Uchwały - Zarząd Dzielnicy [...] wnioskuje do Prezydenta [...] za pośrednictwem Biura Edukacji Urzędu Miasta [...], o odwołanie M. C. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół Gastronomicznych im. prof. [...] w [...] ze skutkiem na dzień 31 sierpnia 2024 r. Wykonanie uchwały (§ 2) powierzono Członkowi Zarządu Dzielnicy [...] sprawującemu bezpośredni nadzór nad Wydziałem Oświaty i Funduszy Europejskich dla Dzielnicy [...]. Pismem z dnia 14 sierpnia 2024 r. M. C. złożyła skargę na powyższą uchwałę, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo oświatowe poprzez niezgodne z prawem zastosowanie przepisu i wniesienie o odwołanie jej z funkcji dyrektora Zespołu Szkół w trybie natychmiastowym mimo, że brak jest ku temu przesłanek w postaci zaistnienia okoliczności mieszczących się w "przypadkach szczególnie uzasadnionych". Ponadto, zarzuciła organowi naruszenie art. 77 § 1, art. 7 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności mających na celu rzetelne ustalenie stanu faktycznego, co doprowadziłoby organ do błędnej konkluzji, że są spełnione przesłanki, które uzasadniają odwołanie dyrektora szkoły z zajmowanego stanowiska w trybie natychmiastowym Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej uchwały, a także zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania. Podniosła, że posiada interes prawny w zaskarżeniu uchwały, ponieważ godzi ona w jej prawa poprzez wywołanie negatywnych następstw prawnych w postaci ryzyka odwołania jej ze stanowiska dyrektora, w czasie ustawowo zagwarantowanej, pięcioletniej kadencji. W uzasadnieniu skargi rozwinęła postawione zarzuty, akcentując iż brak jest jakichkolwiek podstaw faktycznych i prawnych pozwalających Zarządowi Dzielnicy [...] wnioskować do Prezydenta [...] o odwołanie jej ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół Gastronomicznych im. prof. [...] w [...]. W odpowiedzi na skargę organ - Zarząd Dzielnicy [...] wniósł o odrzucenie skargi, a alternatywnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Uzasadniając wskazał, że w ocenie Organu skarga na uchwałę nr [...] nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), w szczególności nie jest to inny niż określone w pkt 1-3 akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponadto w analizowanej sprawie skarżona uchwała nr [...] nie dotyczy ani uprawnienia, ani obowiązku wynikającego z przepisów prawa. W świetle powyższego przedmiotowa skarga powinna być odrzucona, ponieważ przedmiotem postępowania może być jedynie sprawa sądowo-administracyjna. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ odniósł się do procedury odwoławczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 poz. 259, dalej "p.p.s.a.") określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 2 powołanego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z póżn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych 2 sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wbrew stanowisku skarżącej, należy podzielić stanowisko organu, iż zaskarżona w tej sprawie Uchwała Nr [...] w sprawie wniosku do Prezydenta [...] o odwołanie ze stanowiska dyrektora – M. C. nie należy do kategorii aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Uchwała ta nie posiada cech rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej ani w znaczeniu procesowym, ani materialnym. Pod pojęciem "sprawa administracyjna" rozumie się bowiem sprawę powstałą wskutek żądania udzielenia jednostce uprawienia albo wszczęcia z urzędu postępowania bezpośrednio w celu ograniczenia, cofnięcia uprawnienia administracyjnego lub nałożenia, zwolnienia, ograniczenia lub rozszerzenia obowiązku administracyjnego bądź potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku, które wynikają z mocy samego prawa. Natomiast rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej jest takie działanie organu administracji publicznej, które podejmowane jest bezpośrednio w celu wywołania skutku prawnego i wywołujące ten skutek przez bezpośrednie władcze ukształtowanie sytuacji prawnej jednostki bądź prawem wymagane potwierdzenie uprawnień lub obowiązków. Chociaż ze względu na użyte w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kryteria, trudno dokładnie scharakteryzować wymienioną w nim kategorię działań administracji publicznej, to z całą pewnością można jednak powiedzieć, że są to akty lub czynności, które: a) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.; b) są podejmowane w sprawach indywidualnych; c) mają charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana kontroli sądów administracyjnych; d) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność. W uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07 stwierdzono, że o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, zaś samo uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Zaskarżona uchwała nie dotyczy również sprawy o charakterze postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.) jak również pkt 6 tego przepisu, odnoszącego się do aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zauważenia wymaga, że powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, że osoba skarżąca uchwałę organu gminy musi wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jej indywidualną sytuacją prawną. Innymi słowy, zmuszona jest udowodnić, że zaskarżona uchwała, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jej sferę prawnomaterialną, na przykład pozbawia ją pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Niespełnienie tej przesłanki winno natomiast skutkować odrzuceniem skargi - stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., który to przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim przepisem szczególnym w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. jest art. 101 ust. 1 u.s.g. który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Komentarz, [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Red. R. Hauser i M. Wierzbowski. Warszawa 2021, s. 435). Reasumując w niniejszej sprawie nie została podjęta uchwała, która dawałby podstawę do przyjęcia kognicji sądu administracyjnego. Zaskarżona uchwała z [...] lipca 2024 r. dotyczy jedynie skierowania wniosku do Prezydenta [...] za pośrednictwem Biura Edukacji Urzędu Miasta [...] o odwołanie skarżącej ze stanowiska dyrektora. Została ona podjęta w oparciu o § 45 pkt 7 Statutu Dzielnicy [...], a więc w zakresie sprawowanego nadzoru. W ocenie Sądu, zaskarżona uchwała nie posiada cech rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie administracyjnej ani w znaczeniu procesowym, ani w znaczeniu materialnym. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt pkt 5a i pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. ----------------------- Sygn. akt VII SA/Wa 2283/24 Sygn. akt VII SA/Wa 2283/24 # # Sygn. akt VII SA/Wa 2283/24 #