VII SA/Wa 2286/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2012 r. po rozpoznaniu wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: przyznać K. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 5 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wypełniony wniosek PPF o przyznanie prawa pomocy K. K., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 16 listopada 2012 r. wezwano wnioskodawcę K. K.do usunięcia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez, podanie orientacyjnej miesięcznej wysokości kosztów bieżących potrzeb życia codziennego tj. zakup żywności, leków, odzieży, środków chemicznych, itp. Wezwano wnioskodawcę do podania czy uzyskuje dopłaty do posiadanej nieruchomości rolnej, jeśli tak należało wskazać w jakiej wysokości. Zapytano także o wysokość dochodów uzyskiwanych przez małżonkę. Zwrócono się również z zapytaniem czy małżonka partycypuje w kosztach utrzymania domu, jeśli tak należało je podać, rodzaj i wysokość ponoszonych przez nią wydatków. Nadto wezwano czy wnioskodawca uzyskuje pomoc od rodziny, dzieci, jeśli tak należało wskazać od kogo w jakiej wysokości lub formie. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni, od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 28 listopada 2012 r. wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy na powyższe. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu i nadesłanych wyjaśnieniach uznano, iż wnioskodawca wykazał w nich, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący utrzymuje się z dochodów z tytułu renty inwalidzkiej w wysokości 2.092, 00 złotych. Wnioskodawca wskazał, że posiada dom o pow. 116m ², nieruchomość rolną o pow. 5,45 ha oraz las o pow. 1,48ha. Wnioskodawca podkreślił we wniosku, że ponosi wysokie koszty leczenia i rehabilitacji oraz spłaca kredyt zaciągnięty na remont domu, w wysokości 1.000, 00 złotych miesięcznie. Podniósł, że z powyższych względów nie może zapłacić kosztów sądowych. W nadesłanych wyjaśnieniach wnioskodawca podał, że wydatki jakie ponosi na bieżące utrzymanie wynoszą ok. 600,00 złotych. Wyjaśnił, że otrzymuje dopłaty do nieruchomości rolnej w wysokości ok. 5.000,00 złotych, jednak przekazuje je bratu, który uprawia nieruchomość a uzyskane plony przeznacza na potrzeby własnego gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca oświadczył, że nie jest mu wiadomym ile małżonka uzyskuje emerytury, gdyż utrzymują się osobno, pomimo, iż zamieszkują w jednym domu. Dodał, że żona nie dokłada się do ogrzewania domu, jak również do remontu domu, który wyniósł w bieżącym roku 9.000,00 złotych. Skarżący wskazał, że posiada trzy dorosłe córki, które mają swoje rodziny i utrzymują się samodzielnie. Oświadczył, że nie pomagają mu w żadnej formie. Mając na względzie sytuację majątkową wnioskodawcy oraz ponoszone wydatki uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Oceniono, że wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawcę dochodów wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.