VII SA/Wa 2286/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Starosta [...] decyzją z dnia [...] września 2012 r. ([...]), na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), dalej ustawa, i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej kpa, wniósł sprzeciw do zgłoszenia K. K. zamiaru budowy budynku gospodarczego do 25 m2 (dz. nr ew. [...]) w [...], gm. [...]. Organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia poprzez dołączenie dokumentu dot. wyłączenia części działki o nr ew. [...]z produkcji leśnej. Inwestor w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków zgłoszenia. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2012 r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania K. K. - utrzymał w mocy ww. decyzję. Organ podał, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 13 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy, budowa gospodarczych obiektów budowlanych o pow. do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, przeznaczonych wyłącznie na cele gospodarki leśnej i położonych na gruntach leśnych Skarbu Państwa, wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Następnie stwierdził, że inwestor nie uzupełnił zgłoszenia o dokumenty wskazane w postanowieniu z [...] sierpnia 2012 r. wydanym w trybie art. 30 ust. 2 ustawy, który stanowi, iż w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Sprzeciw oznacza brak zgody na realizację inwestycji. Sprawa wszczęta zgłoszeniem w świetle ww. przepisów może zakończyć się milczeniem organu lub decyzją o sprzeciwie.Organ wskazał, że powołanie w odwołaniu ustawy o lasach, której przepisy stosuje się do lasów, bez względu na formę ich własności, nie może stanowić podstawy uchylenia decyzji organu I instancji. Ustawą obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określającą zasady działania organów w tych dziedzinach, jest ustawa Prawo budowlane. W ocenie organu odwoławczego, zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Skargę na powyższą decyzję złożył K. K., wskazując że został przekonany przez Kierownika Oddziału Infrastruktury i Środowiska UW w [...], iż budynek związany z produkcją leśną będzie mógł zbudować na podstawie zgłoszenia. Wyjaśnił, że nie posiada dokumentu potwierdzającego wyłączenie z produkcji rolnej części ww. działki, gdyż Starosta [...] poinformował, że nie wyłączy z uprawy leśnej części działki nigdy nie zalesionej. Skarżący podniósł, że zgodnie z art. 2 ustawy o lasach, wszystkie lasy bez względu na przynależność traktowane są jednakowo. Zarzucił, że ww. decyzja jest dla niego krzywdząca, nie szanuje interesu społecznego ani obywatelskiego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa. Poddaną kontroli Sądu decyzją z dnia [...] września 2012 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2012 r., którą organ ten wniósł sprzeciw do zgłoszenia K. K. dotyczącego zamiaru budowy budynku gospodarczego do 25 m2 na ww. działce. Wojewoda podzielił argumentację Starosty [...] wskazując, że wobec nieuzupełnienia zgłoszenia o decyzję o wyłączeniu części działki inwestycyjnej z produkcji leśnej wniesienie sprzeciwu było uzasadnione. W świetle powołanych na wstępie kryteriów stanowisko to należało ocenić jako przedwczesne. Ze zgłoszenia złożonego w dniu [...] sierpnia 2012r. wynika bowiem, że zamiar inwestycyjny dotyczył budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 25 m2 - co wymaga podkreślenia - na działce stanowiącej własność skarżącego oraz przeznaczonego na cele leśne. Natomiast regulacja powołana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, to jest art. 29 ust. 1 pkt 13 ustawy dotyczy gospodarczych obiektów budowlanych o ww. powierzchni zabudowy przeznaczonych również na cele gospodarki leśnej, ale położonych na gruntach leśnych Skarbu Państwa. W niniejszej sprawie mógłby mieć zatem zastosowanie co najwyżej art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy obejmujący m.in. wolno stojące parterowe budynki gospodarcze o powierzchni zabudowy do 25 m2, jeśli łączna liczba tych obiektów na działce nie przekracza dwóch na każde 500 m2 jej powierzchni. Nie ulega przy tym wątpliwości, że działka dz. nr ew. [...] sklasyfikowana jest jako grunt leśny, wynika to bowiem ze znajdującego się w aktach sprawy zapisu w ewidencji gruntów i budynków, którego dokonuje się w oparciu o przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Nie mniej należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 4 pkt 11 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2004r. Nr 121 poz. 1266 ze zm.) przez wyłączenie gruntów z produkcji rozumie się rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów. W art. 11 ust. 1 cyt. ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych wskazuje się natomiast, że wyłączenie z produkcji (...) gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że przedstawienie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji leśnej wymagane jest w sytuacji zamiaru użytkowania gruntu na cele inne niż leśne. W zgłoszeniu skarżący wskazał natomiast, że planowany budynek gospodarczy będzie służył do przechowywania urządzeń i środków chemicznych związanych z pielęgnacją lasu. Wprawdzie słusznie wskazał organ odwoławczy, że ustawą obejmującą projektowanie, budowę, utrzymanie i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określającą zasady działania organów w tych dziedzinach jest Prawo budowlane, co z kolei oznacza, że obowiązkiem organu architektoniczno - budowlanego nie jest ocena, czy inwestor winien dołączyć do zgłoszenia dokument wyłączając część gruntu inwestora z produkcji leśnej. Nie mniej obowiązkiem organu administracji architektoniczno - budowlanej była ocena, czy w świetle przedstawionych regulacji obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, w trybie art. 30 ust. 2 ustawy, o powyższy dokument został nałożony prawidłowo. Konsekwencją braku uprawnień do oceny zgłoszenia pod kątem zgodności z ustawą o ochronie gruntów winno być zatem nałożenie obowiązku o charakterze wariantowym, a zatem bądź decyzji orzekającej o wyłączeniu działki z produkcji leśnej, bądź zaświadczenia o braku podstaw do wydania takiej decyzji (np ze względu na deklarowany sposób użytkowania na cele leśne, bądź z innych przyczyn). Wskazane wyżej okoliczności, choć istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, nie zostały wyjaśnione w zaskarżonej decyzji. Brak rozważań organu odwoławczego w tym zakresie, a który zobligowany był do zbadania prawidłowości obowiązku nałożonego w trybie art. 30 ust. 2 ustawy, stanowi o naruszeniu art. 7, 77 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Rzeczą organu odwoławczego przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie zatem przeprowadzenie postępowania z uwzględnieniem przedstawionego stanowiska Sądu.. Z podanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 li c. ppsa oraz 152 ppsa orzekła jak w pkt. I i II sentencji.