VII SA/Wa 2289/19
PostanowienieWSA w Warszawie2019-11-26
Skład orzekający: Izabela Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na działanie organu w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, złożona na podstawie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na działanie organu w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, złożona na podstawie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani nie jest przekazana do takiej kontroli przepisem szczególnym na podstawie art. 3 § 3 PPSA. Tryb skargowo-wnioskowy z KPA jest postępowaniem jednoinstancyjnym, którego zakończenie nie otwiera drogi do postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym, sąd odrzuca taką skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca, L. H., złożyła skargę na działanie pracowników Wojewody w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, zarzucając brak analizy materiału dowodowego. Skarga została złożona na podstawie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. H. na działanie Wojewody [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 17 lipca 2019 r. L H (dalej: "skarżąca"), za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła skargę na działanie pracowników Wojewódzkiego Urzędu [...]w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w Rzeczpospolitej Polskiej. Wskazała, że opis i forma sporządzenia decyzji w jej sprawie świadczą o braku analizy materiału dowodowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na gruncie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z kolei zgodnie z art. 221 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: "k.p.a.") skargi i wnioski mogą być składane do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 k.p.a.).
W niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona – za pośrednictwem [...]Urzędu Wojewódzkiego – skarga, o której mowa w art. 227 k.p.a.
Skarga taka nie podlega kognicji sądu administracyjnego, albowiem nie mieści się w katalogu spraw określonych art. 3 § 2 p.p.s.a. ani też nie została przekazana przepisem szczególnym do takiej kontroli, stosownie do dyspozycji art. 3 § 3 p.p.s.a.
Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło