VII SA/Wa 2290/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak:[...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: przyznać J. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 2 kwietnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy J. P., w którym wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z nadesłanych informacji wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.470,00 złotych brutto miesięcznie. W skład majątku skarżącego wchodzi dom mieszkalny o pow. 60 m² oraz nieruchomość rolna o pow. 3,56 ha, w tym 0,7 ha stanowi las. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca zaznaczył, że jest osobą starszą i schorowaną. Cierpi na wiele schorzeń, które wyszczególnił we wniosku. Nadmienił, że gospodarstwo rolne nie przynosi mu żadnych dochodów, gdyż z uwagi na zły stan zdrowia nie może uprawiać ziemi. Zaznaczył również, że dom w którym zamieszkuje ma ok. 70 lat, nie ma prądu, wody, łazienki i centralnego ogrzewania. Oświadczył, że nie otrzymuje żadnej pomocy od rodziny ani opieki społecznej. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. ustanowienia adwokata. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Posiadany zaś majątek w postaci domu oraz nieruchomości rolnej nie przynosi skarżącemu żadnego dochodu. Jak podkreślił wnioskodawca, dom nie posiada dostępu do prądu, nie ma łazienki i centralnego ogrzewania. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawca nie pozwala mu na opłacenie kosztów adwokata bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.