VII SA/Wa 2295/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2013 r. po rozpoznaniu wniosku H. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zgodności usytuowania budynku postanawia: przyznać H. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca w piśmie z dnia 13 listopada 2012 r. wniosła o rozważenia możliwości ustanowienia konkretnego pełnomocnika w osobie adwokata P. S. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] lok. [...] , [...] . Wnioskodawczyni załączyła do pisma wypełniony formularz PPF w którym przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. Pismem z dnia 30 listopada 2012 r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 28 listopada 2012 r. wezwano wnioskodawczynię do wskazania w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy, gdyż w punkcie 4 formularza nie zakreśliła o co wnosi, czy o zwolnienie od kosztów sądowych, częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Jednocześnie wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie jakie ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem domu (gaz, opłaty za energię, telefon, podatek od nieruchomość itp.) należało je wyszczególnić i podać ich wysokość. Wezwano także do podania orientacyjnej miesięcznej wysokości kosztów bieżących potrzeb życia codziennego tj. zakup żywności, odzieży itp. Zapytano wnioskodawczynię również jakie ponosi miesięczne koszty na leczenie i zakup leków oraz czy uzyskuje pomoc ze strony rodziny, dzieci lub innych osób, jeśli tak należało podać od kogo w jakiej wysokości lub formie. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 27 grudnia 2012 r. r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawczyni na powyższe. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a ) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku i nadesłanych wyjaśnieniach wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest wdową i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podała, że utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.352,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada dom mieszkalny o pow. 110 m ² oraz działkę około 1100 m² . Oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych. W piśmie z dnia 24 grudnia 2012 r. (data wpływu do Sądu 27 grudnia 2012 r.) wnioskodawczyni podała, że miesięcznie ponosi następujące wydatki tj. opłatę za gaz w wysokości ok. 400, 00 złotych, opłatę za energię w wysokości 80,00 złotych, opłatę za kanalizację w wysokości 65,00 złotych, opłatę za telefon w wysokości 30,00 złotych, podatek od nieruchomości 70,00 złotych. Wskazała także, że ponosi wydatki na leczenie i lekarstwa w wysokości 150,00 złotych miesięcznie oraz spłaca kredyt w wysokości 320,00 złotych. Skarżąca wyjaśniła, że pozostałą część uzyskiwanych dochodów przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego. Oświadczyła, że nie uzyskuje żadnej pomocy od dzieci ani innych osób. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawczyni jest niewielki, wystarcza jedynie na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb życiowych. Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.