VII SA/Wa 2296/10

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2011 r. po rozpoznaniu wniosku I. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać I. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 14 grudnia 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek I. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W formularzu wniosku wnioskodawczyni podała, że prowadzi sezonową działalność gospodarczą z której uzyskuje dochód w wysokości 1.200,00-1.500,00 złotych miesięcznie. Opisując stan rodzinny wskazała, że ma na utrzymaniu małoletnią córkę oraz przewlekle chorego męża. Wnioskodawczyni podniosła, że jest zadłużona w stosunku osób fizycznych i na rzecz banku na kwotę ponad 300.000 złotych. Do akt załączyła m.in. kserokopię zaświadczenia o wysokości dochodach uzyskiwanych w roku 2009 r. oraz informację biura rachunkowego, w której scharakteryzowano rodzaj i rozmiar działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawczynię oraz wezwanie do zapłaty zadłużenia wynikającego z tytułu umowy pożyczki zaciągniętej na remont budynku mieszkalnego w wysokości 200.916,92 złotych W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni zaznaczyła, że ma problemy finansowe aby zapewnić rodzinie codzienne utrzymanie. Podała, że brakuje jej środków pieniężnych na wykupienie lekarstw dla męża oraz na opłaty. Dodała, że na okres zimowy korzysta ze wsparcia materialnego matki u której zamieszkuje wraz z rodziną, aby zaniżyć koszty utrzymania. Nadmieniła również, że przydzielono jej zasiłek z Pomocy Społecznej na dziecko w wysokości 68,00 złotych miesięcznie. W formularzu wniosku skarżąca zakreśliła, że posiada dom mieszkalny o pow. 265 m ². Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które nie osiągają żadnych dochodów lub osiągają dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną wnioskodawczyni stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać należy, iż wnioskodawczyni wykazała, z czego wraz z rodziną się utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację materialną i życiową. Zaznaczyć należy, iż wnioskodawczyni wraz z córką i przewlekle chorym mężem utrzymują się z niewielkich środków finansowych uzyskiwanych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej sezonowo. Wysokość tych środków wynosi 1.500,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wykazała we wniosku, że powyższa kwota niewątpliwie nie wystarcza na konieczne utrzymanie trzyosobowego gospodarstwa domowego. Z tego też powodu wnioskodawczyni podkreśliła we wniosku, że na okres zimowy korzysta ze wsparcia materialnego matki u której zamieszkuje wraz z rodziną, aby zaniżyć koszty utrzymania. Skarżąca przekonała ponadto, że znajduje się w szczególnej sytuacji rodzinnej, bowiem pozostaje w gospodarstwie domowym z nieuleczalnie chorym mężem, co bez wątpienia wiąże się z wydatkami na leczenie i lekarstwa. Trudną sytuację finansową wnioskodawczyni potwierdza fakt, że wnioskodawczyni jest zadłużona na kwotę ponad 300,00 złotych w stosunku do banków i osób fizycznych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.