VII SA/Wa 2297/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. A. i L. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek E. A. o zwrot kosztów postępowania Pismem z dnia 12 września 2012 r. E. A. i L. A. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w części dotyczącej zaślepienia czterech otworów okiennych i nakładającej obowiązek wykonania określonych robót budowlanych. W skardze nie zawarto wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego. Na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. stawili się skarżący, którzy popierali skargę. Po zamknięciu rozprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Pismem z dnia 18 lutego 2013 r. E. A. wystąpiła o zwrot kosztów sądowych wysokości 500 zł. Skarżąca wyjaśniła, że będąc na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. złożyła ustny wniosek o zwrot kosztów. Podała, że mówiła o tym przed zamknięciem rozprawy i przed wydaniem orzeczenia tak jak brzmi pkt 5 pouczenia w zawiadomieniu o rozprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Przedmiotowy wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepis art. 200 p.p.s.a stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jednakże, w myśl art. 210 § 1 cytowanej ustawy, strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący złożyli wniosek o zwrot kosztów w terminie określonym ww. przepisem. Wniosek o zwrot kosztów nie został zawarty w ani skardze, ani podczas rozprawy, na co wskazuje protokół rozprawy z dnia 13 lutego 2013 r. poprzedzający wydanie orzeczenia (v. protokół k. 37). Przedmiotowy wniosek został zawarty dopiero w piśmie skarżącej E. A. z dnia [...] lutego 2013 r., w którym skarżąca twierdzi, że przed zamknięciem rozprawy i przed wydaniem orzeczenia wnosiła o zasądzenie kosztów. Wskazać należy, że protokół jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. art. 244 k.p.c. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a.), zaś mocy dokumentu urzędowego nabiera z chwilą podpisania. Do jego uzupełnienia lub zmiany może dojść wyłącznie w trybie przewidzianym w art. 103 p.p.s.a., w związku z tym w konsekwencji powoływanie się na inną treść, niż została zawarta w protokole, bez uprzedniego jego sprostowania lub uzupełnienia, jest niedopuszczalne. Z powyższych względów, na podstawie art. 210 § 1 p.p.s.a., należało oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego.