VII SA/Wa 2300/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi T. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji oddala skargę. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej WINB) decyzją z dnia [...] marca 2002 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej K.p.a.), uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej PINB) z dnia [...] grudnia 2001 r. znak: [...] i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane (dalej P.b.) nałożył na T. J., realizującego budowę rozbudowy piekarni w [...] przy ul. [...], obowiązek wykonania następujących czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie, tj. dostarczenie terminie do [...] czerwca do organu pierwszej instancji następujących dokumentów: 1. inwentaryzacji geodezyjnej wykonanej przez uprawnionego geodetę, dotyczącej usytuowania realizowanego budynku w obu etapach jego rozbudowy, z uwzględnieniem linii zabudowy określonych w decyzji Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 1997 r. znak: [...]; 2. ekspertyzy technicznej, sporządzonej przez rzeczoznawcę posiadającego stosowne uprawnienia, dotyczącej stanu technicznego wykonanych robót budowlanych związanych z posadowieniem obiektu (studnie, ławy fundamentowe) oraz elementów konstrukcyjnych, tj. rygli i słupów nośnych; 3. inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej wykonanego obiektu wraz z opinią techniczną o prawidłowości wykonania robót zgodnie z przepisami, Polskimi Normami i sztuką budowlaną, opracowanej przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi oraz opinią o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, wydaną przez właściwy organ; 4. docelowego projektu rozbudowy piekarni wykonanego rzez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane wraz z opiniami i uzgodnieniami przewidzianymi przepisami prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt SA/Sz 876/02 oddalił skargę T. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2002 r. znak: [...]. Wyrok jest prawomocny. W piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. T. J., działając przez adwokata, wniósł o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji WINB z dnia [...] marca 2002 r. poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania: 1. kiedy upływa ostateczny termin do wykonania przez T. J. obowiązków wynikających z tej decyzji oraz 2. co WINB rozumie pod pojęciem opinia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, wydana rzez właściwy organ, które to sformułowanie określa jeden z obowiązków nałożonych na T. J. w ww. decyzji, podczas gdy ani Kodeks postępowania administracyjnego, ani przepisy prawa materialnego nie dają organowi gminy możliwości wydania opinii o zgodności wykonanego obiektu z planem zagospodarowania przestrzennego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...], działając na podstawie art. 113 § 2 K.p.a., wyjaśnił, że: przedmiotową decyzją z dnia [...]-03-2002 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] /[...]WINB/, w postępowaniu odwoławczym, uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]-12-2001 r. znak [...], nakładającą na p. T[...] J[...] obowiązek wykonania w terminie do dnia [...] czerwca 2002 r., określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych na budowie rozbudowy piekarni przy ul. [...] w [...], do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie, oraz na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j. t. Dz. U. z 200 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) nałożył na p. T.J., realizującego budowę rozbudowy piekarni w [...] przy ul. [...], obowiązek wykonania następujących czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie, tj. dostarczenie terminie do 30 czerwca do organu I instancji następujących dokumentów: 1. inwentaryzacji geodezyjnej wykonanej przez uprawnionego geodetę, dotyczącej usytuowania realizowanego budynku w obu etapach jego rozbudowy, z uwzględnieniem linii zabudowy określonych w decyzji Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 1997 r. znak: [...]; 2. ekspertyzy technicznej, sporządzonej przez rzeczoznawcę posiadającego stosowne uprawnienia, dotyczącej stanu technicznego wykonanych robót budowlanych związanych z posadowieniem obiektu (studnie, ławy fundamentowe) oraz elementów konstrukcyjnych, tj. rygli i słupów nośnych; 3. inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej wykonanego obiektu wraz z opinią techniczną o prawidłowości wykonania robót zgodnie z przepisami, Polskimi Normami i sztuką budowlaną, opracowanej przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi oraz opinią o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, wydaną przez właściwy organ; 4. docelowego projektu rozbudowy piekarni wykonanego rzez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane wraz z opiniami i uzgodnieniami przewidzianymi przepisami prawa budowlanego. Organ pierwszej instancji stwierdził, że z uzasadnienia decyzji z dnia [...] marca 2002 r. wynika, iż organ stopnia wojewódzkiego zakwestionował nieprecyzyjne sformułowanie przez PINB obowiązków nałożonych na inwestora w decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r., a także niewskazanie w tej decyzji wszystkich obowiązków, mających na celu doprowadzenie wykonywanego obiektu do stanu zgodnego z prawem. W ocenie WINB wynika z tego, że celem organu stopnia wojewódzkiego było sprecyzowanie obowiązków, baz zmiany terminu dostarczenia dokumentów. Należało zatem rozumieć, że termin do przedłożenia dokumentów upłynął 30 czerwca 2002 r. Organ pierwszej instancji wywiódł także, że podstawą zalegalizowania samowoli budowlanej jest stwierdzenie zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stanowisko w tym zakresie zajmuje właściwy organ (wójt, burmistrz, prezydent miasta), co wynika albo wprost z przepisów (art. 48 ust. 3, art. 49b P.b.), albo wydawane jest na wniosek inwestora, czy organu nadzoru budowlanego i może mieć różna formę (zaświadczenia lub pisma). Jak dalej stwierdził WINB, także w dacie wdania decyzji z dnia [...] maca 2002 r. budowa obiektu budowlanego, zrealizowanego (jak w przedmiotowej sprawie) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, musiała być zgodna z przepisami o planowaniu przestrzennym. Wymagany był więc, nałożony w decyzji, obowiązek przedłożenia stanowiska (nazwanego opinią) właściwego w tym zakresie organu. T. J., reprezentowany przez adwokata, wniósł zażalenie na postanowienie WINB z dnia [...] czerwca 2016 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej GINB). Zarzucił, że działając z zamiarem wyjaśnienia treści decyzji z dnia [...] marca 2002 r., organ pierwszej instancji dokonał jej uzupełniania poprzez wprowadzenie elementów, których w tej decyzji w dacie jej wydania nie było, to jest poprzez wskazanie T. J. końcowego terminu ([...] czerwca 2002 r.) na wykonanie nałożonych na niego obowiązków. Wnoszący zażalenie podkreślił, że po raz pierwszy "wiążąco dowiedział się" od właściwego organu, że termin na wykonanie nałożonych na niego obowiązków kończy się [...] czerwca 2002 r., dopiero w 2016 r., zapoznając się z zaskarżonym postanowieniem. T. J. podniósł, że stwierdzenia WINB zawarte w tym postanowieniu całkowicie zmieniają stan faktyczny i prawny, powodując zmianę merytoryczną treści decyzji. Zwrócił uwagę, że chociaż w decyzji z dnia [...] marca 2002 r. organ odwoławczy orzekł o uchyleniu "w całości" decyzji organu pierwszej instancji, to w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2016 r. stwierdził, że nie uchylił decyzji w całości, bo termin pozostawił bez zmian. Zdaniem T. J. wyjaśnienia organu, zawarte w postanowieniu z [...] czerwca 2016 r., jednoznacznie zatem prowadzą do zmiany rozstrzygnięcia decyzji i powodują sprzeczność pomiędzy tym rozstrzygnięciem (zawartym w postanowieniu), a treścią decyzji z dnia [...] marca 2002 r., co świadczy o rażącym naruszeniu art. 113 K.p.a. Wnoszący zażalenie, podnosząc, że WINB dokonał uzupełnienia decyzji w zakresie daty wykonania obowiązku (nie była ona bowiem znana z uwagi na brak w rozstrzygnięciu decyzji WINB z dnia [...] marca 2002 r.), a także w zakresie przedłożenia dokumentów poprzez wskazanie organu, do którego ma być kierowany wniosek o wydanie zaświadczenia lub pisma, wniósł o uchylenie przez GINB zaskarżonego postanowienia i dokonanie wyjaśnień wątpliwości co do treści decyzji, wskazanych we wniosku inwestora z dnia [...] lutego 2016 r. GINB postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska T. J., że WINB poprzez wydane postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r. dokonał uzupełnienia decyzji z dnia [...] marca 2002 r. GINB stwierdził, że rzeczona decyzja zawierała elementy będące przedmiotem wyjaśniania i przez to nie można twierdzić, że zaskarżonym postanowieniem dokonano jej uzupełniania w tym zakresie. Niewątpliwie decyzja z dnia [...] marca 2002 r. wymagała wyjaśnienia w części objętej wnioskiem z dnia [...] lutego 2016 r. ze względu na nieprecyzyjne i ogólnikowe zapisy. Następnie organ odwoławczy zgodził się, że na podstawie analizy całości decyzji WINB z dnia [...] marca 2002 r., należało stwierdzić, że T. J., zgodnie z tą decyzją, zobowiązany był przedstawić wskazane dokumenty do dnia [...] czerwca 2002 r. Odnośnie natomiast do użytego w decyzji z dnia [...] marca 2002 r. określenia: opinii o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, wydanej przez właściwy organ, GINB odwołał się do obowiązujących w dacie wydania tej decyzji przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 217 § 2 pkt 2 i § 218 K.p.a. i stwierdził, że opinia o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego powinna mieć formę zaświadczenia wydanego przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. T. J., reprezentowany przez adwokata, zaskarżył postanowienie GINB z dnia [...] lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniósł o jego uchylenie oraz o uchylenie utrzymanego nim w mocy postanowienia WINB z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarżący stwierdził, że organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się do argumentów podniesionych przez niego w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji. Ponownie wywiódł, że WINB, wydając postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r., w istocie dokonał uzupełnienia decyzji z dnia [...] marca 2002 r. poprzez wprowadzenie do rozstrzygnięcia tej decyzji elementów, których pierwotnie w niej nie było, to jest końcowego terminu na wykonanie obowiązków nałożonych na inwestora. T. J. powtórzył w uzasadnieniu skargi argumentację podniesioną w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji. Jako "kpinę" określił stwierdzenie GINB, że decyzja z dnia [...] marca 2002 r. zawierała elementy będące przedmiotem wyjaśniania, ponieważ WINB w komparycji decyzji uchylającej przywołał termin wykonania decyzji uchylanej. Ponownie zwrócił uwagę, że kwestionowaną decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję PINB z dnia [...] grudnia 2001 r. w całości. Wywiódł, że w obrocie prawnym nie ostała się jakakolwiek część decyzji organu pierwszej instancji, w szczególności zaś określony w niej termin na wykonanie obowiązków. Dlatego organ odwoławczy zobowiązany był do rozstrzygnięcia o tym terminie. Zdaniem skarżącego, wyjaśnienia organu odwoławczego jednoznacznie prowadzą do zmiany rozstrzygnięcia decyzji i powodują sprzeczność pomiędzy tym rozstrzygnięciem, a treścią samej decyzji, co stanowi o rażącym naruszeniu art. 113 K.p.a. Skarżący przywołał następnie fragmenty orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych i wskazał dalej, że w tym kontekście także wyjaśnienia, co do tego, jakiego organu dokumentów domagał się WINB od T. J., wykraczają poza zwykłą interpretację treści decyzji. Istota zagadnienia sprowadza się do niemożności spełnienia obowiązków nakazanych decyzją WINB z dnia [...] marca 2002 r. Skarżący podkreśli, że nie mógł otrzymać od organu gminy zaświadczenia (pomimo, iż o nie nie występował), albowiem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jakkolwiek regulował zagadnienie odległości obiektów od linii brzegowej rzeki [...], to jednak nie ustalał precyzyjnie przebiegu linii brzegowej. T. J. stwierdził, że wbrew wyjaśnieniom GINB, nie mógł uzyskać zaświadczenia w rozumieniu przepisów K.p.a., ponieważ zdaniem organów gminy, jego sprawa nie spełniała przesłanek ustawowych wydania zaświadczenia. W szczególności żaden przepis prawa, ani żadne rozstrzygnięcie o charakterze indywidualnym nie wymagało od T. J. uzyskania zaświadczenia, zaś termin "opinia" jest zwyczajowo zarezerwowany dla dokumentów prywatnych lub wypowiedzi merytorycznych w kwestiach wymagających wiedzy specjalistycznej (opinia biegłego). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Podstawę prawną wydania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: WINB) z dnia [...] czerwca 2016 r., które zostało utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB) z dnia [...] lipca 2016 r., stanowił art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; stan prawny na dzień wydania zaskarżonego postanowienia – dalej powoływana również jako "K.p.a."). Zgodnie z tym przepisem organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. W przedmiotowej sprawie wyjaśnienie wątpliwości nastąpiło na wniosek strony postępowania – T. J., będącego adresatem decyzji WINB z dnia [...] marca 2002 r., nakładającej obowiązek wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowalnych do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie. Jak wskazano, skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. wniósł o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] marca 2002 r. poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania: 1. kiedy upływa ostateczny termin do wykonania przez T. J. obowiązków wynikających z tej decyzji oraz 2. co WINB rozumie pod pojęciem opinia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, wydana rzez właściwy organ. Organ, który wydał decyzję, zgodnie z wnioskiem T. J., wyjaśnił, że określony w tej decyzji termin przedłożenia żądanych dokumentów to [...] czerwca 2002 r., zaś opinia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego to stanowisko właściwego w tym zakresie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta wyrażone np. w formie zaświadczenia lub pisma. Organ odwoławczy natomiast, po rozpatrzeniu zażalenia T. J., podobnie jak organ pierwszej instancji stwierdził, że wskazany w decyzji WINB termin przedstawienia dokumentów to [...] czerwca 2002 r., zaś wymieniona w tej decyzji opinia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego to dokument wydany przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, który - jak wskazał GINB - mieści się w zakresie zaświadczenia w rozumieniu przepisów K.p.a. Wyjaśniając w opisany sposób wątpliwości co do treści decyzji WINB z dnia [...] marca 2002 r. organy administracji nie naruszyły art. 113 § 2 K.p.a. W szczególności zaś, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie nadały tej decyzji nowej treści, ani nie wprowadziły do niej nowych elementów, których nie zawierała ona w dacie wydania. Argumentacja przedstawiona przez T. J., tak w zażaleniu na postanowienie WINB z dnia [...] czerwca 2016 r., jak i w skardze na postanowienie GINB z dnia [...] lipca 2016 r., świadczy natomiast o tym, że wszczynając postępowanie w sprawie wyjaśniania wątpliwości co do treści decyzji i kwestionując wydane w tym postępowaniu rozstrzygnięcia, skarżący w istocie dążył do podważenia decyzji WINB z dnia [...] marca 2002 r. – decyzji ostatecznej i poddanej kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt SA/Sz 876/02 oddalił skargę T. J.. Skarżący w nieprzewidzianej dla tego formie procesowej usiłował zatem zakwestionować decyzję z dnia [...] marca 2002 r., wywodząc w zażaleniu i w skardze, że postanowienia wydane w trybie art. 113 § 2 K.p.a. świadczą o tym, iż decyzja ta dotknięta jest "istotnymi wadami". Wbrew stanowisku skarżącego, WINB i GINB, wydając postanowienia w trybie art. 113 § 1 K.p.a., nie uzupełniły osnowy rozstrzygnięcia decyzji z dnia [...] marca 2002 r. poprzez wskazanie daty wykonania nałożonego tą decyzją obowiązku. Jakkolwiek bowiem WINB, wskazując termin wykonania obowiązków, wpisał w rozstrzygnięciu decyzji z dnia [...] marca 2002 r.: "do [...] czerwca" (nie podając roku), to nie ulega wątpliwości, że termin ten został przez organ określony. Zarówno WINB w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2016 r., jak i GINB w postanowieniu z dnia [...] lipca 2016 r. trafnie wskazały, że wyznaczoną w decyzji z dnia [...] marca 2002 r. datą był [...] czerwca 2002 r. Zasadnie organy administracji zwróciły przy tym uwagę, że WINB, uchylając w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji była co do zasady zgodna z prawem, jednakże określone w niej obowiązki zostały sformułowane nieprecyzyjnie, a ponadto pominięto część obowiązków koniecznych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Skoro zdaniem organu odwoławczego uchylona przezeń decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2001 r., co do zasady, była zgodna z prawem, a w decyzji tej na wykonanie nałożonych obowiązków wyznaczono termin do [...] czerwca 2002 r., to nie było jakichkolwiek podstaw, aby uważać, że wskazany w decyzji WINB z dnia [...] marca 2002 r. termin "do [...] czerwca" dotyczył innego roku niż 2002 r. Kierując się zasadami logicznego rozumowania nie sposób przyjąć, że organ odwoławczy, wydając decyzję w marcu 2002 r., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji (uznanej przez ten organ za co do zasady prawidłową), w której termin wykonania obowiązków określono na [...] czerwca 2002 r., wpisał "do [...] czerwca" z intencją określenia innej daty rocznej niż rok 2002. Także w zakresie, nałożonego decyzją z dnia [...] marca 2002 r., obowiązku przedłożenia opinii o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego wydanej przez właściwy organ, z pewnością nie doszło do uzupełniania rzeczonej decyzji poprzez wydanie postanowienia w trybie art. 113 § 2 K.p.a. Organy obu instancji, działając na wniosek adresata decyzji, wyjaśniły, że organem, którego stanowisko odnośnie do zgodności wykonanych robót budowlanych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego należy przedstawić, jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Jakkolwiek w dacie wydania decyzji WINB z dnia [...] marca 2002 r. właściwość organu i forma zajęcia stanowiska o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie była wprost określona w przepisach ustawy Prawo budowlane (patrz obecnie art. 48 ust. 3 pkt 1 i art. 49b ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – Dz. U. z 2017 r., 1332 ze zm.), to zgodnie z ówcześnie obowiązującym art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) wójt, burmistrz albo prezydent miasta zobowiązani byli do prowadzenia aktualizowanego rejestru miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, gromadzenia materiałów związanych z tymi planami oraz odpowiadali za przechowywanie oryginałów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, również uchylonych i nie obowiązujących. Mając na względzie, wynikającą z przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, właściwość wójta, burmistrza lub prezydenta miasta w zakresie prowadzenia rejestru planów miejscowych, zarówno WINB, jak i GINB, trafnie więc wyjaśnili w wydanych postanowieniach z dnia [...] czerwca 2016 r. i z dnia [...] lipca 2016 r., że obowiązek nałożony w pkt 3 rozstrzygnięcia decyzji z dnia [...] marca 2002 r. dotyczył stanowiska zajętego przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Kontrola zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie pozwala zatem na stwierdzenie, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego. Brak jest podstaw do uznania, że w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia nie wyjaśniono wszystkich istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2002 r. Zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji zawierają niezbędne elementy, a ich uzasadnienia w stanie faktycznym i prawnym ustalonym w sprawie, są prawidłowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.