VII SA/Wa 2301/10

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lutego 2011 r. po rozpoznaniu wniosku M. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty postanawia: przyznać M. O. prawo pomocy poprzez zwolnienie z części wpisu sądowego w wysokości 300,00 złotych. W dniu 12 stycznia 2011 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy M. O., w którym wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że nie jest w stanie pokryć w całości kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną rodziny. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt 2). Zaś stosownie do art. 245 § 4 p.p.s.a częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Z powołanych przepisów wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Podkreślić należy, iż zasadność wniosku wnioskodawcy rozpatrzono w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Na obecnym etapie postępowania skarżący obowiązany jest do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który wynosi - stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) – 500,00 zł. W niniejszej sprawie analizując dane zawarte w przedmiotowym wniosku uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie ponosić całości kosztów postępowania sądowego. Z nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawca wspólnie z żoną, córką i synem utrzymują się z dochodów w wysokości 4.785,00 złotych brutto miesięcznie. Na kwotę tą składa się dochód uzyskiwany przez wnioskodawcę z tytułu emerytury w wysokości 3.075,00 złotych, kwota 460,00 złotych uzyskiwana przez córkę z tytułu zasiłku dla osób bezrobotnych, oraz kwota 1.250,00 złotych uzyskiwana przez syna z tytułu wynagrodzenia za pracę. Strona podała, że posiada połowę domu mieszkalnego o pow. 70 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,01 ha. Z wniosku wynika, że wspólnie z żoną są osobami przewlekle chorymi wymagającymi ciągłego leczenia. Wnioskodawca oświadczył, że wspólnie z żoną wydają na lekarstwa 500,00 złotych miesięcznie. Zaznaczył, że poniósł wydatki na zakup opału (węgiel i drewno) na kwotę ponad 3.000,00 złotych. Nadto spłaca pożyczkę w banku w wysokości 170,00 złotych miesięcznie. Mając na względzie powyższe dane, zwłaszcza ponoszone przez wnioskodawcę ww. wydatki w szczególności na lekarstwa dla siebie i małżonki, brak dochodu przez małżonkę oraz niewielkie dochody uzyskiwane przez dzieci wnioskodawcy uznano, że nie jest on w stanie jednorazowo uiścić całego wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500,00 złotych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego też względu stwierdzono, że zasadnym jest zwolnienie wnioskodawcy z części wpisu sądowego od skargi w wysokości 300,00 złotych. Jednocześnie uznano, że wnioskodawca może bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny uiścić pozostałą część wpisu sądowego w wysokości 200,00 złotych. W świetle powyższego złożony wniosek strony skarżącej o częściowe zwolnienie z kosztów sądowych został uwzględniony. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.