VII SA/Wa 2301/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku mieszkalno-usługowego o pawilon handlowy na terenie działki nr ew. [...] (obecnie [...]) obręb [...] przy ul. [...] w W. i udzielającą M. P. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalno-usługowego na ww. terenie oraz nakładającą na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie dobudowanej części obiektu. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie podała, że na podstawie utrzymanej w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] wnioskodawczyni M. P. przystąpi do robót budowlanych polegających na dokończeniu rozbudowy budynku o pawilon handlowy. To zaś w przypadku uwzględnienia niniejszej skargi przez Sąd i następnie dalszych działań przed organami administracji niewątpliwie spowoduje trudne do odwrócenia skutki związane z koniecznością rozbiórki dobudowanego pawilonu handlowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie należy stwierdzić, że Sąd nie bada w postępowaniu o wstrzymanie zaskarżonego aktu zasadności samej skargi. Merytoryczna kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji może być dokonana dopiero w ramach kontroli legalności tej decyzji. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności nie może prowadzić do przedsądu. W sprawie, jako uzasadnienie wniosku, skarżąca wskazała obawę, że w przypadku uwzględnienia skargi dojdzie do trudnych do odwrócenia skutków związanych z koniecznością rozbiórki dobudowanego pawilonu handlowego. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżąca nie wykazała, istnienia niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody, o której mowa w art. 61 p.p.s.a. W szczególności należy wskazać, że skarżąca w swoim wniosku wskazała na szkody, które w jej ocenie powstaną w przyszłości. Nie zostało wykazane, iż będą to szkody znaczne lub takie, których spowodowanie będzie niosło za sobą trudnoodwracalne skutki dla skarżącej. Na marginesie można jedynie wskazać, że prowadzenie przez inwestora prac budowlanych, zanim Sąd rozstrzygnie wniesioną skargę na decyzję zatwierdzającą projekt budowlany zamienny i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, odbywa się na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie wiązać się będzie z wszczęciem odpowiedniej procedury. Mając na uwadze, iż skarżąca nie wykazała, iż na skutek wykonania decyzji istnieje ryzyko wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd uznał, iż ochrona tymczasowa w sprawie nie może być skarżącej przyznana i na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.