VII SA/Wa 2303/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Więch- Baranowska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. i D. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : wstrzymania robót budowlanych postanawia : odrzucić skargę W. P. i D. P. W dniu 15 grudnia 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. P. i D. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...]. Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2009 r. wezwano stronę skarżąca w osobach : W. P. i D. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie w kwocie 100,00 złotych oraz do nadesłania 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono skarżących, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Skarżący otrzymali ww. wezwanie w dniu 12 stycznia 2010 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 19 stycznia 2010 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano żadnej wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 3 lutego 2010 r. Skarżący nie nadesłali także 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w wyznaczonym terminie. Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie dopełnili ww. czynności nakazanych przez Sąd. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy oraz gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy należało orzec jak w sentencji postanowienia.