VII SA/Wa 2307/09

Sygnatura akt VII SA/WA 2307/09 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. Skarżąca K. Z. w skardze do Sądu wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] nakazującej rozbiórkę określonych części budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] w R., gm. S. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie mogą pojawić się przesłanki opisane w art. 61 § 3 ww. ustawy, tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Wynika to z konstrukcji normy prawnej cytowanego przepisu. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała, że rozbiórka dobudowanej części budynku, zadaszonego tarasu jak i nadbudowanej ściany szczytowej wraz z nową konstrukcją dachu i pokryciem grozi powstaniem znacznej szkody. Po ewentualnej rozbiórce skarżącej nie stać byłoby na ponowne pobudowanie tych części budynku. Rozbiórka musiałaby pociągnąć za sobą również zmniejszenie funkcjonalności budynku (pozostawienie części budynku bez dachu). Przedstawione argumenty wskazują na możliwość pojawienia się trudnych do odwrócenia skutków lub pojawienia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Z uwagi na powyższe Sąd wniosek uwzględnił i na podstawie art. 61 § 3 cytowanej na wstępie ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.