VII SA/Wa 2307/13

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2013 r. po rozpoznaniu wniosków L. M. i S. M. w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. M. i S. M. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] w przedmiocie wstrzymania egzekucji administracyjnej w sprawie rozbiórki postanawia: przyznać L. M. i S.M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 21 listopada 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęły formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy L. M. i S. M., w których wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z nadesłanych formularzy wynika, że wnioskodawcy są małżeństwem, prowadzącym wspólnie gospodarstwo domowe. Z tego też względu, postanowiono złożone wnioski rozpatrzyć wspólnie. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a ) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawcy w złożonych wnioskach wykazali, iż nie są w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z formularzy wniosków wynika, że wnioskodawcy wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 2.476,00 złotych brutto miesięcznie. Kwota ta jest uzyskiwana z tytułu zasiłku przedemerytalnego przez wnioskodawcę w wysokości 1.065,00 złotych oraz kwota uzyskiwana przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 1.411,00 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy podnieśli, że nie stać ich na poniesienie kosztów sądowych ani na poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Wnioskodawcy oświadczyli, że posiadają ½ domu o pow. 60 m ². Wyszczególnili, że ponoszą następujące wydatki tj. opłatę za energię w wysokości 350,00 złotych, opłatę za telefon 50,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 50,00 złotych, opłatę za wodę 120,00 złotych (kwartalnie), opłatę za wywóz śmieci 60,00 złotych (kwartalnie), wywóz szamba 70,00 złotych, polisa 85,00 złotych, zakup węgla na zimę (3 tony-2.000,00 złotych). Nadto ponoszą koszty na zakup lekarstw z wysokości 50,00 złotych. Wskazać należy, iż są to wydatki związane ze stałymi opłatami. Bez wątpienia oprócz nich wnioskodawcy ponoszą koszty codziennego utrzymania (zakup żywności, środków chemicznych itp.). Mając na względzie sytuację majątkową wnioskodawców, wysokość uzyskiwanych dochodów, ponoszone wydatki uznano, że nie są w stanie oni ponosić jakichkolwiek kosztów postępowania. Poniesienie kosztów ustanowienia adwokata przekracza ich możliwości finansowe zaś poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach koniecznego utrzymania. Wnioskodawcy wykazali, że uzyskiwane przez nich dochody wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób. Z tych też względów uznano, że wnioskodawcy kwalifikują się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.