VII SA/Wa 2307/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Protokolant spec. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2017 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r., Prawo o ruchu drogowym, po rozpoznaniu odwołania S. D. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B + C – utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Komendant Wojewódzki Policji w R., działając na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, wnioskiem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], wystąpił do Starosty [...] o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do S. D., dysponującego prawem jazdy kat. B + C, nr [...], ze względu na wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego i otrzymanie w okresie od 30 sierpnia 2014 r. – 5 sierpnia 2015 r. łącznie 30 punktów karnych. W treści wniosku Komendant Główny Policji w R. szczegółowo wskazał na konkretne naruszenia dokonane przez ww. kierowcę. Starosta P., pismem z dnia 14 czerwca 2016 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 k.p.a., zawiadomił S. D. o wszczęciu postępowania w przedmiocie wniosku Komendanta. Następnie, Starosta [...] wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B + C. Orzeczenie oparto na przepisie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r., Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012r., poz.1137 ze zm.). Pismem z dnia 18 lipca 2016 r. S. D. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji. Zarzucił organowi nieprawidłowe rozpatrzenie materiału dowodowego, w szczególności pominięcie wyjaśnienia, które złożył na piśmie, a związanego z popełnionym wykroczeniem w dniu 27 czerwca 2015 r. Podniósł, że za to wykroczenie uznany został winnym dopiero wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] kwietnia 2016 r., który uprawomocnił się w dniu 5 maja 2016 r. Tym samym punktacja karna nie może być przepisana do okresu pomiędzy 30 sierpnia 2014 r. – 5 sierpnia 2015 r. Odwołujący się wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i niekierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji, celem przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zaskarżoną w sprawie niniejszej decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło, że decyzja organu I instancji odpowiada przepisom prawa. Kolegium wskazało, że organy orzekające w sprawie zobligowane są do przyjęcia za prawdziwe informacji, zawartych w dokumencie przesłanym z komendy policji, co do przekroczenia przez kierowcę dopuszczalnego limit 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Powołując się na orzecznictwo sądowo administracyjne Kolegium podkreśliło, że organ wydający decyzję na wniosek komendanta policji nie jest uprawniony do badania prawidłowości naliczonych wobec kierowcy punktów karnych. Organ przywołał przepisy art. 114 ust 1 pkt 1 lit b ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 130 tej ustawy. Stwierdził, że Starosta na podstawie otrzymanej informacji o przekroczeniu limitu punktów karnych zobowiązany był do podjęcia orzeczenia jak w wydanej decyzji, ta bowiem nie ma charakteru uznaniowego. Kolegium odniosło się również do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Podniosło, że przekroczenie 24 punktów karnych przez skarżącego zostało wskazane w zawiadomieniu komendanta. Zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty. Tym samym jeżeli, przed upływem roku od popełnienia wykroczenia drogowego kierowca dopuścił się kolejnego wykroczenia, za które otrzymał punkty karne, to wcześniejsze punkty karne mogą podlegać usunięciu z ewidencji tylko wówczas, gdy liczba przypisanych punktów nie przekracza w tym okresie 24. Kolegium podkreśliło, że odwołujący się od dnia 30 sierpnia 2014 r. - do dnia 5 sierpnia 2015 r., wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, przekraczając liczbę 24 punktów. Wykroczenie z dnia 27 czerwca 2015 r., wiązało się z wymierzeniem 6 punktów karnych. Wyrokiem Sądu Rejonowego w J., w sprawie o sygn. akt. [...], który uprawomocnił się w dniu 5 maja 2016 r. odwołujący się uznany został za winnego tego wykroczenia Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniósł S. D. Zaskarżonej decyzji zarzucił nieprawidłowe rozpatrzenie sprawy. Podniósł, że - wykroczenie zostało popełnione przez skarżącego w dniu 27 czerwca 2015 r., ale cyt. "datą przyjęcia tego wykroczenia był dzień 27 kwietnia 2016 r." Zgodnie bowiem z art. 8 k.p.a. oraz art. 5 k.p.k. obwinionego uważa się za niewinnego dopóki jego wina nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem. Zdaniem skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. błędnie przyjęło punktację karną za okres 30 sierpnia 2014 r. - 5 sierpnia 2015 r. mimo, że wyrok karny zapadł w dniu 27 kwietnia 2016 r., a uprawomocnił się w dniu 5 maja 2016 r. Skarżący wniósł o cyt. "uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji, bądź organowi I Instancji, ewentualnie umorzenie postępowania z uwagi na naruszenie przepisów postępowania przez organy dwóch instancji". Stanowisko skarżącego znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu, pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. W świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz.1260 ze zm.) oraz Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz.1998 ze zm.), decyzja w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy ma charakter decyzji związanej. Oznacza to, że o treści rozstrzygnięcia przesądza jedynie spełnienie ustawowych przesłanek z wyłączeniem możliwości orzekania uznaniowego, w tym wartościującego naruszenia przepisów ruchu drogowego, oceniającego postępowanie organu uprawnionego do prowadzenia ewidencji punktów za naruszenie przepisów w ruchu drogowym. Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ww. ustawy. Szczegóły w tym zakresie regulują przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego powołane wyżej. Konstrukcja normatywna zawartego w wymienionym przepisie zwrotu ,,sprawdzeniu kwalifikacji podlega" wyraźnie wskazuje, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest decyzją o charakterze związanym, a w konsekwencji pozbawiającym starostę uprawnień do badania celowości otrzymanego od organu policji skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do prowadzenia pojazdów, czy też prawidłowości naliczenia przez ten organ liczby punktów karnych. Brak dopuszczalności badania przez starostę prawidłowości naliczenia kierowcy punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, nie pozwalał staroście na dociekanie okoliczności towarzyszących przypisywaniu naruszeń. Przypisywanie punktów karnych za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie z ewidencji należy bowiem do wyłącznej kompetencji Policji. Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Komendant Wojewódzki Policji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy wpisanego do ewidencji, występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenia. Okoliczności faktyczne kontrolowanej sprawy nie pozostawiają wątpliwości co do wypełnienia ustawowych przesłanek obligatoryjnego skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Organ kontroli ruchu drogowego wystąpił bowiem w stosunku do skarżącego z wnioskiem o skierowanie na kontrolny egzamin na prawo jazdy z powodu przekroczenia w ciągu roku 24 punktów karnych za naruszenie zasad ruchu drogowego. Dane zawarte we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. o skierowanie skarżącego na kontrolny egzamin tj. fakt przekroczenia limitu punktów karnych, były okolicznością obiektywną wiążącą starostę i niepodlegającą weryfikacji w ramach postępowania przed starostą. W rozpatrywanej sprawie należy podnieść szczególnie to, co zdaje się nie zauważać skarżący. Skarżącemu w przedmiotowym dla sprawy okresie wymierzono 24 punkty karne, przy czym co do 6 punktów nie przyjął mandatu, a sprawa związanego z tym wykroczenia trafiła do sądu. Zatem obciążenie tymi punktami niejako oczekiwało na potwierdzenie lub zaprzeczenie w formie wyroku karnego. Rozstrzygnięcie tej kwestii nastąpiło w wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] kwietnia 2016 r., II Wydział Karny, który uprawomocnił się w dniu 5 maja 2016 r. Wyrokiem tym skarżący został uznany za winnego wykroczenia, z którym wiązało się owe 6 punktów karnych. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego w zakresie kategorii B + C prawa jazdy został sporządzony dnia 3 czerwca 2016 r., zatem po uprawomocnieniu się orzeczenia. Sąd stwierdza - po uprawomocnieniu się ww. wyroku, zawieszone niejako dochodzenie sankcji za przekroczenie 24 punktów karnych zostało zasadnie uruchomione. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.).