VII SA/Wa 2309/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Stawecki, sędzia WSA Maria Tarnowska, , Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2016 r. sprawy ze skargi I. K., Z. K. i G. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 196() r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2121/14, po ponownym rozpatrzeniu odwołania Spółki Komunalnej "[...]" Sp. z o.o., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1014 r., znak: [...] stwierdzającej nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Urzędowi Gminy [...] i Klasztorowi [...] pozwolenia na budowę kolektora A wraz z kanalizacją sanitarną i przykanalikami dla Przedmieścia Górnego i Dolnego w [...] - w zakresie obejmującym usytuowanie ww. inwestycji na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], w zakresie obejmującym realizację przedmiotowej inwestycji na działkach o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości [...] - uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r., znak: [...], w zakresie obejmującym realizację przedmiotowej inwestycji na działkach o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości [...]. Organ odwoławczy przedstawił ustalony stan faktyczny wskazując, iż decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], stwierdzającą, na wniosek Pani I. K., Pana Z. K. i Pani G. L., nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r., znak: [...] (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Urzędowi Gminy [...] i Klasztorowi [...] pozwolenia na budowę kolektora A wraz z kanalizacją sanitarną i przykanalikami dla Przedmieścia Górnego i Dolnego w [...] - w zakresie obejmującym usytuowanie ww. inwestycji na działce o nr ; ewid. [...] położonej w miejscowości [...], przeniesionej decyzją Starosty ii [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...], na rzecz ; Spółki Komunalnej "[...] " Sp. z o.o.), i odmówił stwierdzenia nieważności ; ww. decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] w zakresie obejmującym realizację przedmiotowej ; inwestycji na działkach o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości [...]. W pozostałej części, dotyczącej postępowania wszczętego w zakresie działki o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. W wyniku rozpoznania skargi Pani I. K., Pana Z. K. i Pani G. L. prawomocnym wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2121/14, Wojewódzki Sąd Administracyjne w Warszawie uchylił ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...], jedynie w części orzekającej o uchyleniu ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], i odmawiającej stwierdzenia nieważności ww. decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 ri, znak: [...], w zakresie obejmującym realizację przedmiotowej inwestycji na działkach o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości [...]. Na wstępie wskazano, że wnioskodawcy - Pani I. K., Pan Z. K. Pani G. L. - pismem z dnia [...] września 2013 r. wnieśli o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r., znak: [...], w części obejmującej usytuowanie ww, inwestycji na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...]. Działka o nr ewid. [...] położona w miejscowości [...] uległa podziałowi na działki o nr ewid. [...],[...] i [...]. Z analizy znajdującej się w aktach sprawy kopii mapy zasadniczej z dnia [...] kwietna 2014 r. oraz projektu budowlanego zatwierdzonego ww. decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r., znak: [...], wynika, że sporna inwestycja aktualnie znajduje się na działce o nr ewid. [...] i [...]. Wskazano dalej, iż decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...], w części orzekającej o uchyleniu ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], i umarzającej postępowanie organu pierwszej instancji, w części dotyczącej działki o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], nie została zakwestionowana w ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2121/14. Mając na uwadze powyższe, uwzględniając wytyczne zawarte we wskazanym wyżej wyroku, po ponownym rozpatrzeniu odwołania Spółki Komunalnej "[...]" Sp. z o.o., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w pierwszej kolejności wskazał, że stwierdzenie nieważności decyzji jest postępowaniem o charakterze nadzwyczajnym, niezależnym od innych postępowań, mającym na celu wyłącznie kontrolę samej decyzji, w dniu jej wydania, w aspekcie przesłanek określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią przepisu art. 153 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.): "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania były przedmiotem zaskarżenia". W powyższym wyroku z dnia 10 lutego 2015 r., Sąd wskazał, że "Na wstępie należy stwierdzić, że okolicznością bezsporną jest to, że działka [...] w dacie wydawania decyzji stanowiła współwłasność C. i G. L. Zgodę na realizację inwestycji w odniesieniu do tej działki udzielił wyłącznie C. L. Dokonując w postępowaniu sądowym oceny stanowiska organu odwoławczego w tym zakresie należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy udzielenie zgody przez C. L. na przedmiotową inwestycję, wbrew stanowisku organu odwoławczego, przekraczało zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólną. Odnosząc się do powołanego przez uczestnika w odwołaniu orzeczenia Sądu Najwyższego wskazać należy, iż dotyczy on sytuacji, w której obciążenie nieruchomości następuje w związku z realizacją instalacji przesyłowych służących również tej nieruchomości. Tymczasem Skarżący konsekwentnie twierdzą, iż nie są podłączeni do kanalizacji przebiegającej przez ich działki. W takiej sytuacji należałoby uznać, że umiejscowienie sieci kanalizacji na działkach Skarżących pociąga za sobą istotne ograniczenia w sposobie zagospodarowania działki, czym powoduje również znaczne obniżenie jej wartości. Zatem w takiej sytuacji niewątpliwie zgoda na przedmiotową inwestycję wykraczałaby poza zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólną i uzyskanie oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane wymagałoby zgody drugiego ze współmałżonków. W takiej sytuacji udzielnie pozwolenia na budowę narusza art. 35 ust. 4 w zw. z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Niemniej naruszenie tych przepisów nie oznacza jeszcze wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Rzeczą organu będzie ustalenie relacji między sporną inwestycją a podłączeniem budynków Skarżących do kanalizacji a przy ustaleniu braku takiego związku organ odwoławczy oceni, czy brak koniecznej zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości w realiach niniejszej sprawy stanowi rażące naruszenie prawa. Organ winien odnieść się również do twierdzenia Skarżących, co do braku szczegółowego projektu przebiegu kanalizacji w momencie udzielania zgody przez C. L.". Mając powyższe na uwadze Główny Urząd Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...], zwrócił się do Spółki Komunalnej "[...]" Sp. z o.o. w [...] o udzielenie informacji, czy budynki istniejące na nieruchomościach o nr ewid. [...] i [...] są podłączone do kanalizacji sanitarnej przebiegającej przez te nieruchomości. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r., Pan Ł. N., pełnomocnik Spółki Komunalnej "[...]" Sp. z o.o. wskazał, że "Spółka Komunalna "[...]" Sp. z o.o. dnia [...].11.2012 roku dokonała odbioru przyłącza kanalizacyjnego do budynku mieszkalnego dz. nr [...], stanowiącego własność Pani I. K., zaś dnia [...].06.2015 r. - nastąpił odbiór przyłącza do budynku mieszkalnego na dz. nr [...] wł. Pani G. L.". Z powyższego wyjaśnienia wynika więc, że budynki usytuowane na działkach o nr ewid. [...] i [...] są podłączone do kanalizacji sanitarnej przebiegającej przez te nieruchomości. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 z późn. zm. - wg stanu prawnego na dzień wydania kontrolowanej decyzji), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 33 ust. 2 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego, do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. GINB stwierdził, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r., znak: [...], nie narusza w sposób rażący przywołanych wyżej przepisów art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 33 ust. 2 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego. Inwestor wraz wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę wykazał prawo do dysponowania działką nr ewid. [...] (aktualnie - nr ewid. [...] i [...]) na cele budowlane (oświadczenie Pana C. L. z dnia [...] sierpnia 1995 r). W tym miejscu, mając na uwadze wytyczne Sądu, wyjaśniono, odnosząc się od argumentacji wnioskodawców dotyczącej braku zgody małżonki Pana C. L. tj. Pani G. L., na wykonanie kwestionowanej inwestycji na działce nr ewid. [...], że udziały małżonków – w przypadku małżeńskiej współwłasności ustawowej (współwłasność łączna) każdy z nich może bez ograniczeń w ramach zwykłego zarządu rozporządzać nieruchomością bez zgody drugiego współmałżonka. Rozporządzenie przez Pana C. L. nieruchomością nr ewid. [...] nie przekroczyło czynności zwykłego zarządu, bowiem nie doprowadziło do uszczuplenia majątku wspólnego. Realizacja bowiem spornej kanalizacji sanitarnej na nieruchomości o nr ewid. [...] miała służyć również tej nieruchomości. Powyższe potwierdza mapa projektowa (Projekt budowlany - Nr egz. 2 - Nr zał. 2.4) z której wynika, że budynek zlokalizowany na działce o nr ewid. [...] poprzez rurociąg o średnicy 0 150 PVC i długości L=5m został połączony z zaprojektowaną na tej działce studzienką połączeniową (A-36.54a 1/1 A) [połączoną rurociągiem o średnicy 0 200 PVC i długości L=15m z zaprojektowaną na (działce nr ewid. [...] studzienką przelotową (A-36.54 M/1 A). Ponadto jak już wskazano wyżej, w toku postępowania ustalono, że budynki usytuowane na działkach o nr ewid. [...] i [...] są podłączone do kanalizacji sanitarnej przebiegającej przez te nieruchomości. W związku z tym, w analizowanej sprawie, nie było wymagane uzyskanie zgody współmałżonka na rozporządzanie nieruchomością wspólną, z całą zaś pewnością-brak takiej zgody nie może być postrzegany w kategoriach rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Jednocześnie bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia pozostaje fakt, iż Pan C. L. udzielił zgody przy braku szczegółowego projektu przebiegu kanalizacji sanitarnej przebiegającej przez jego nieruchomości. Należy bowiem zauważyć, że Pan C. L. miał świadomość tego, że w momencie udzielania przedmiotowej zgody nie był mu znany szczegółowy przebieg spornego obiektu. Należy zatem uznać, że Pan C. L. udzielając zgody na sporną kanalizację sanitarną na swojej działce, godził się na nią niezależnie od tego, jaki będzie jej szczegółowy przebieg. W powyższej okoliczności nie sposób upatrywać, w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podstawy do stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej. Ponadto inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dołączył decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 1995 r., znak: [...], ustalającą dla Gminy [...] warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy kolektora "A" wraz z siecią boczną, przykanalikami i automatyczną przepompownią w [...] - Przedmieście Górne i Dolne. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Analiza akt sprawy nie wykazała, aby lokalizacja na działkach nr ewid. [...][...] sieci kanalizacyjnej oraz przykanalika kanalizacyjnego wraz ze studzienkami, rażąco naruszała ustalenia w/w decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lipca 1995 r. znak: [...], o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] decyzją z dnia [...] marca 1996 r., znak: [...], udzielił Gminie [...] pozwolenia wodnoprawnego na przekroczenie kanalizacją sanitarną rzeki [...] lewego wału przeciwpowodziowego rzeki [...]. Reasumując, GINB stwierdził, że w toku postępowania nie stwierdzono, aby kontrolowana decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] dnia [...] sierpnia 1996 r., znak: [...], w zakresie obejmującym udzielenie pozwolenia na budowę na działce o nr ewid. [...] (aktualnie - irewid. [...] i [...]) położoną w miejscowości [...], została wydana z rażącym zruszeniem prawa, naruszeniem przepisów o właściwości lub bez podstawy prawnej. Nie dotyczy ona sprawy rozstrzygniętej wcześniej inną decyzją ostateczną, jak również nie skierowano jej do osoby niebędącej stroną sprawie. Weryfikowana decyzja nie była niewykonalna w dniu jej wydania, zaś jej wykonanie nie wywołuje czynu zagrożonego karą. Oprócz powyższego nie jest ona dotknięta wadą powodującą nieważność rozstrzygnięcia z mocy prawa. W tej sytuacji, zdaniem GINB należało uchylić w całości decyzję Wojewody [...] [z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], i odmówić stwierdzenia nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r., znak: [...], w zakresie obejmującym realizację przedmiotowej inwestycji na działkach o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości [...]. Skargę na tę decyzję G. L. I. K. i Z. K. W skardze wskazali, że I. i Z. K. są obecnie właścicielami działki [...] przez którą przebiega sporna inwestycja i twierdzenie Organu II Instancji, że budynek usytuowany na działce [...] jest podłączony do sieci kanalizacji przebiegającej przez tą nieruchomość , którą to informację pozyskał od pełnomocnika inwestora Spółki Komunalnej "[...]" Sp. z o.o. Pana Ł. N. jest kłamstwem, data odbioru też jest błędna ponieważ Państwo Kozioł są podłączeni do sieci kanalizacji już istniejącej od strony ulicy [...] czyli w pasie drogowym , a nie do kanalizacji przebiegającej przez ich działkę , która to kanalizacja do użytku została oddana dn. [...] czerwca 2014 roku znak; [...] Podkreślili, że faktem jest, iż Pan C. L. współwłaściciel działki [...] podpisał oświadczenie sygnowane w dn. [...].08.1995r. jako zgoda na budowę kanalizacji ale faktem jest również to, że G. L. współwłaścicielka działki [...] zgody takiej nie wyraziła. Przepis art.32ust.4pkt.l i 2, ustawy z 7 lipca 1994roku- Prawo budowlane stanowi, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Kluczowe jest tu słowo" wyłącznie", jeżeli wnioskodawca o wydanie pozwolenia na budowę takim prawem się nie legitymuje to nie może otrzymać pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji, leżeli zaś mimo to wnioskodawca otrzymał pozwolenie na budowę , które uzyskało klauzulę prawomocności to decyzja ta winna być wyeliminowana z obiegu prawnego. Dalej skarżący wskazali, że stanowczo sprzeciwiają się twierdzeniu , że realizacja kanalizacji w roku 2012 na ich działce [...] nie przyczyniła się do znacznego spadku jej wartości bowiem aktualnie ponosimy niewspółmiernie wysokie straty materialne z wybudowania kanalizacji na naszej działce [...] do której nie jesteśmy podłączeni ponieważ jesteśmy podłączeni z drugiej strony do studzienki znajdującej się w pasie drogowym. Na działce, która ma niecałe 8a nie możemy wybudować budynku gospodarczego, a było to jedyne miejsce na ten budynek ,a twierdzenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że nie uszczupliło to majątku wspólnego jest kpiną. W trakcie budowy kanalizacji bez jakiejkolwiek informacji, że takie roboty będą miały miejsce i nie pytając nas o zgodę podczas wykopów, które były wykonane bez jakichkolwiek zabezpieczeń i w bliskiej odległości od budynku bo ok. 2 m od ściany i głębokiego na ok. 3m doszło do oberwania się wykopu wzdłuż ławy poniżej jej posadowienia co doprowadziło do odkształceń gruntu w postaci klina odłamu zmniejszając jego nośność zagrażając konstrukcji budynku. Wskazali również, że w obiegu prawnym pozostaje również decyzja z dnia [...] kwietnia 2009 roku znak; [...] Starosty [...] przenosząca na rzecz Spółki Komunalnej "[...]"Sp. z o.o. decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 roku, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Urzędowi Gminy [...] i Klasztorowi [...] pozwolenia na budowę kolektora "A" wraz z kanalizacją sanitarną i przykanalikami dla Przedmieścia Górnego i Dolnego w [...]. Zgodnie z art. 40 ust. ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, organ, który wydał decyzję określoną w art. 28 Prawa budowlanego, jest zobowiązany, za zgodą strony , na rzecz której decyzja została wydana , do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane . Nie ma żadnego dokumentu potwierdzającego, że na dzień wydania decyzji Klasztor [...] pierwotny inwestor wyraził zgodę na przeniesienie ww. decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996r., na rzecz Spółki Komunalnej "[...]" Sp. z o.o. jest tylko zgoda Gminy [...] jak również oświadczenie jakie złożył ówczesny Prezes Spółki Komunalnej Pan W. G. pod rygorem odpowiedzialności karnej, że posiada prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie to jest wątpliwe ponieważ właścicielami działki od 2000r. czyli już 9 lat są Skarżący i nigdy nikt nie pytał ich o zgodę w związku z czym nigdy takiej zgody nie wyrazili. Skarżący wskazali ponadto, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w związku z pismem z dnia [...] grudnia 2014roku Pani G. i C. L. w sprawie istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na budowę wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budowy sieci kanalizacyjnej na działkach [...] (dawne oznaczenie [...])[...],[...],[...],[...],[...] w [...] stwierdzając istotne odstępstwa od warunków i ustaleń określonych w pozwoleniu na budowę i nałożył na Spółkę Komunalną decyzją z dn. [...] luty 2015r. obowiązek sporządzenia zamiennego projektu budowlanego kanalizacji. Starosta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. z urzędu uchylił decyzję Kierownika Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 roku znak; [...] w części obejmującym odcinek kanalizacji sanitarnej na dz. [...] (zapominając , że to była działka [...], która się podzieliła w 2000r. na dz. [...] i [...], a działka [...] dopiero w 2013 r. została podzielona na dz, [...] i [...]),[...],[...],[...],[...],[...] w [...]. Starosta [...] uchylając ww decyzję na działkę [...] uchylił pozwolenie na działkę na którą nie było wydanego pozwolenia na budowę natomiast Urzędy nadal zapominają o działce [...], na której jest nadal wadliwie wykonana kanalizacji mimo skarg. Skarżący zwrócili uwagę, że decyzja uzyskana z Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996r. znak; [...], a ta sama decyzja otrzymana od Spółki Komunalnej "[...]" różnią się załącznikami stanowiącymi integralną część decyzji z dnia [...] sierpnia 1996r. znak; [...] otrzymanej od Spółki Komunalnej, brakuje w załączniku stanowiącego integralną część decyzji planu realizacyjnego sieci kanalizacji sanitarnej z przykanalikami dla Przedmieścia Górnego i Dolnego w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania Spółka Komunalna "[...]" Sp. z o.o. w piśmie procesowym również wnosił o oddalenie skargi wskazując na zasadność stanowiska organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Badając sprawę w ramach wskazanego zakresu kontroli Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., którą uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1014 r., znak: [...] i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r., znak: [...], w zakresie obejmującym realizację przedmiotowej inwestycji na działkach o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości [...]. Okolicznością determinującą niniejsze postępowanie jest fakt, iż decyzja organu II instancji, jak wskazano w części historycznej niniejszego uzasadnienia, zapadła po wcześniejszym wyroku sądu administracyjnego. Mocą wyroku z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2121/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. Zgodnie z art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Użyty w art. 153 p.p.s.a. zwrot "ocena prawna wyrażona w orzeczeniu wiąże ten sąd" oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, tylekroć będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej decyzji podatkowej. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciąży na organie podatkowym i na sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego. Zatem rola Sądu obecnie rozpatrującego sprawę sprowadza się do ustalenia czy organ II instancji ponownie rozpoznając sprawę zastosował się do zaleceń Sądu poprzednio rozpoznającego sprawę. Rozpoznając sprawę pod tym kątem należy wskazać, że mocą wskazanego wyroku nakazano organowi dokonać ponownej analizy sprawy w oparciu przedstawioną w uzasadnieniu wyroku wykładnię czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną. Należy jednak wskazać, że dokonana w tym orzeczeniu wykładnia odnosiła się do stanu faktycznego przedstawionego wówczas przez organ II instancji. Istota problemu, będącego przedmiotem rozważań w istocie sprowadzała się do okoliczności, czy zatwierdzona inwestycja przewidywała przyłączenie przedmiotowej nieruchomości do projektowanej kanalizacji. Z uzupełnionego materiału dowodowego wynika, że realizacja spornej kanalizacji sanitarnej na nieruchomości o nr ewid. [...] miała służyć również tej nieruchomości. Powyższe potwierdza mapa projektowa (Projekt budowlany - Nr egz. 2 - Nr zał. 2.4) z której wynika, że budynek zlokalizowany na działce o nr ewid. [...] poprzez rurociąg o średnicy 0 150 PVC i długości L=5m został połączony z zaprojektowaną na tej działce studzienką połączeniową (A-36.54a 1/1 A) [połączoną rurociągiem o średnicy 0 200 PVC i długości L=15m z zaprojektowaną na (działce nr ewid. [...] studzienką przelotową (A-36.54 M/1 A). Ponadto w toku postępowania ustalono, że budynki usytuowane na działkach o nr ewid. [...] i [...] są podłączone do kanalizacji sanitarnej przebiegającej przez te nieruchomości. Oznacza to, że sformułowany przez Sąd wcześniejszy pogląd co do konieczności uzyskania zgody drugiego ze współmałżonków na realizację przedmiotowej inwestycji, w nowych okolicznościach sprawy stracił swoją aktualność. W związku z tym, wskazując na rozważania zawarte we wskazanym wcześniej orzeczeniu Sądu, należy uznać, iż w analizowanej sprawie, nie było wymagane uzyskanie zgody współmałżonka na rozporządzanie nieruchomością wspólną. Podkreślić przy tym należy, że zasadnicze znaczenie dla tego stanowiska miała okoliczność uwzględnienia w projekcie budowlanym przyłączenia budynku zlokalizowanego na działce nr [...] do projektowanej kanalizacji. Samo zrealizowanie podłączenia jak też realizacja podłączenia budynku znajdującego się na działce nr [...] nie ma zasadniczego znaczenia dla oceny złożonego oświadczenia przez C. L. w kontekście zarządu rzeczą wspólną. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego powstania szkód materialnych związanych z realizacją spornej inwestycji wskazać należy, że z odpowiedzi na skargę uczestnika postępowania można wnosić, że przyczyna uszkodzeń w budynku nie jest tak oczywista jak wskazują Skarżący ale przede wszystkim szkody te powstały w momencie realizacji inwestycji. W chwili wydawania kwestionowanej decyzji przedmiotowy budynek nie istniał i nie wydano jeszcze pozwolenia na jego budowę. Zatem podnoszona okoliczność nie mogła mieć wpływu na ocenę decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r. Bez znaczenia dla sprawy jest tez fakt wszczęcia postępowania dotyczącego istotnych odstępstw w trakcie realizacji od zatwierdzonego projektu budowlanego i wyeliminowanie w związku z tym decyzji o pozwoleniu na budowę. Fakt ten w żadnym stopniu nie odnosi się do prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę. Za nieistotny dla sprawy należało też uznać fakt przekazania Skarżącym przez inwestora niekompletnej dokumentacji dotyczącej inwestycji. Okoliczność ta nie ma żadnego związku z ocena prawidłowości decyzji. Poza obszarem istotnym dla oceny decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1996 r. pozostaje okoliczność prawidłowości jej przeniesienia na innego inwestora. Oceniając ponownie decyzję GINB Sąd doszedł do przekonania że po pierwsze organ odwoławczy nie uchybił zasadzie wyrażonej w art. 153 p.p.s.a., po drugie w sprawie nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. Mając powyższe na względzie - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.