VII SA/Wa 2311/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 maja 2010 r. po rozpoznaniu wniosku W. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać W. C. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W dniu 26 kwietnia 2010r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy W.C., w którym wniósł o ustanowienie radcy prawnego. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca wspólnie z żoną utrzymują się z dochodów w wysokości 2.800,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się dochód wnioskodawcy uzyskiwany z tytułu renty w wysokości 900,00 złotych i dochód małżonki uzyskiwany z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.900,00 złotych. Wnioskodawca, zaznaczył w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, że jest osobą schorowaną, po zawale, na rencie I grupy. Wskazał, że ponosi miesięcznie następujące koszty związane z utrzymaniem domu tj: opłatę za energię w wysokości 380,00 złotych, podatek od nieruchomości w wysokości 260,00 złotych, opłatę za wodę w wysokości 80,00 złotych. Wnioskodawca podał, że przeznacza kwotę 1.500,00 złotych na utrzymanie. Dodał również, że ponosi koszty na leczenie i lekarstwa w wysokości 150,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że nie uzyskuje żadnej pomocy ze strony rodziny i innych osób lub instytucji. Ponadto, skarżący zakreślił w formularzu, że posiada dom mieszkalny o pow. 100 m ². Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w opisywanej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawcy, nie pozwala mu na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.