VII SA/Wa 2313/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu 21 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. i J. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 lipca 2024 r., Nr 764/24 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. P. P. i J. P. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 lipca 2024 r., Nr 764/24 w przedmiocie nakazu rozbiórki. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 23 września 2024 r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto odrębnym zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżących do uzupełnienia wpisu od skargi – w terminie 7 dni – ponownie pod rygorem odrzucenia skargi. Poinformowano ponadto, iż wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 500 zł, natomiast skarżący uiścili jedynie 100 zł. Powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących 14 października 2024 r. Zatem termin na uzupełnienie braku upływał z dniem 21 października 2024 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia wydania niniejszego postanowienia nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy tytułem uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł. Ponadto do tut. Sądu nie wpłynęły odpisy skargi we wskazanym przez Sąd terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 i 219 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przesłankami tymi są m.in.: nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3). Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że nie została opłacona w pełnej wysokości. Obowiązek w tym zakresie wynika z treści art. 230 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W niniejszej sprawie wpis ten wynosi 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie uiści pełnego wpisu sądowego. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei art. 46 § 1 p.p.s.a. wskazuje na niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony. Na podstawie art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w Sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych; odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której stwierdzono, że niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez Sąd. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z 23 września 2024 r. wezwano skarżących do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi oraz do nadesłania dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wezwanie doręczono wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach niewykonania wezwania pełnomocnikowi skarżącego 14 października 2024 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych minął zatem 21 października 2024 r. Sąd ustalił natomiast, że braki te nie zostały w zakreślonym terminie uzupełnione. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a, odrzucił skargę.