VII SA/Wa 2315/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] Pismem z dnia 9 września 2016 r. T. B. złożył skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], nakazującą T. B. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczo-garażowego, o wymiarze w rzucie 21,44 m x 4,68 m, na działce nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w W. w granicy z działką nr ew. [...] z obr. [...]. W dniu 21 października 2016 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...]. Skarżący wskazał, że wykonanie decyzji bezsprzecznie spowoduje znaczną szkodę, bowiem poniesie on duże koszty związane z rozbiórką budynku, a ponadto nakłady poniesione przez niego na dotychczas wykonaną część budynku zostaną utracone. Potencjalne koszty rozbiórki przedmiotowego budynku to kwota ok 20.000 zł, natomiast dotychczas poniesione przez skarżącego koszty budowy to kwota ok. 60.000 zł. W ocenie strony, oczywistym jest także, że wykonanie rozbiórki spowoduje również trudne do odwrócenia skutki, bowiem w jej wyniku przestanie istnieć budynek, który powinien i mógłby zostać zalegalizowany w przypadku prawidłowo przeprowadzonego postępowania przez właściwe organy administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji, bowiem wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącego wskutek rozbiórki przedmiotowego obiektu, wiąże się przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych w związku z budową, jak również wiąże się z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Tym samym wykonanie nakazu rozbiórki byłoby równoznaczne z zaistnieniem w majątku inwestora znacznej szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy i nie przesądza o wyniku sprawy i tym samym o dalszym losie wybudowanego obiektu tj. jego ewentualnej rozbiórki. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.