VII SA/Wa 2316/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 28 października 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A.H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] nr [...] i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nakazał współwłaścicielom – A.H., U.F., J.O. całkowitą rozbiórkę zbiornika na nieczystości ciekłe znajdującego się na działce oznaczonej nr ewid. [...] (przed rozgraniczeniem działka oznaczona nr ewid. [...]) położonej w M. przy ul.[...]). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca uzasadniła koniecznością dostosowania technicznego istniejących instalacji domowych wodno – kanalizacyjnych do zmienionych odbiorników wody i ścieków. Wskazała, że obecnie na terenie ul. [...] w M. nie ma kanalizacji miejskiej i z pewnością zaistnieje konieczność budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. Skarżąca podniosła, że do tego czasu, aby mogła funkcjonować i korzystać z urządzeń sanitarnych nie może zostać odcięta, a natychmiastowa rozbiórka zbiorników wywołałaby taki skutek. Zaznaczyła, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraża ją na znaczną szkodę osobistą i majątkową, gdyż wybudowanie ww. obiektu wiąże się z wydatkami rzędu 10.000,00 zł, których jako emerytka nie posiada. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaznaczyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że z konstrukcji przepisu, dopuszczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd wynika, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, iż w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że w przypadku decyzji nakazującej rozbiórkę już z jej istoty wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę (postanowienie NSA sygn. akt II OZ 367/09 z dnia 28.04.2009 r., sygn. akt II OSK 595/13 z dnia 05.04.2013 r.). We wniosku o wstrzymanie skarżąca wskazała, że natychmiastowa rozbiórka zbiorników spowodowałaby, że nie mogłaby funkcjonować i korzystać z urządzeń sanitarnych. Wskazała, że wybudowanie nowego obiektu wiąże się z wydatkami rzędu 10.000,00 zł, których jako emerytka nie posiada. W ocenie Sądu, wykonanie decyzji nakazującej współwłaścicielom w tym skarżącej całkowitą rozbiórkę zbiornika na nieczystości ciekłe może przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, narazić stronę na powstanie znacznej szkody. Z tego względu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.