VII SA/Wa 2317/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2010 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz W. P. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] Prezydent [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia W. P. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w W.. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż planowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S., zatwierdzonego Uchwałą Nr XI/318/2007 z dnia 14 czerwca 2007 r. Rady [...] (Dz. Urz. Woj, [...] Nr 149, poz. 4064 z 2007r. z późn. zm.), z uwagi na nie spełnienie warunku podłączenia inwestycji do sieci wodociągowej. Ponadto załączone do projektu warunki techniczne zaopatrzenia budynku w wodę i odprowadzania ścieków z dnia 10 lipca 2008 r. MPWiK nie przewidują zdaniem organu możliwości zaopatrzenia w chwili obecnej inwestycji w wodę. Odwołanie od powyższej decyzji złożył inwestor W. P. wskazując, iż z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S. nie wynika samoistnie warunek, że wszystkie inwestycje budowlane prowadzone na tym terenie muszą być podłączone do istniejącej lub planowanej infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Odwołujący się wskazał, iż § 6 pkt 3 tego planu stanowi, że "ustala się, że działka staje się budowlaną po zapewnieniu dojazdu i uzbrojeniu terenu w co najmniej sieć kanalizacyjną i podłączeniu jej do czynnej sieci miejskiej, z wyjątkiem okresu przejściowego opisanego w ustaleniach przejściowych". W związku z tym, zdaniem W. P., jedynym warunkiem jaki musi spełnić inwestor jest przyłączenie budynku do sieci kanalizacyjnej. Z uwagi na, to iż aktualnie nie ma możliwości przyłączenia planowanego przez niego obiektu do sieci wodociągowej, w projekcie przewidziano alternatywny sposób zaopatrzenia w wodę ze studni, co jest zgodne z § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Po rozpoznaniu wymienionego odwołania, W. M. decyzją z dnia [...] października 2009 r., Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ przywołał treść art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i zauważył, że stosownie do postanowień ust. 3 tego przepisu, Prezydenta [...], postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] nałożył na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji, w zakresie sposobu zaopatrzenia inwestycji w wodę i wrysowania przyłącza do sieci wodociągowej oraz dostarczenia warunków przyłączenia budynku do sieci wodociągowej wydanych przez MPWiK. Ponadto argumentując swe rozstrzygnięcie Wojewoda [...] przywołał treść § 10 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S. oraz § 6 ust. 3 tego planu i stwierdził, że biorąc pod uwagę wskazane zapisy planu, należało podzielić opinię organu I instancji, iż o ile miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego O. S. dopuszcza okres przejściowy w zakresie możliwości gromadzenia ścieków sanitarnych w szczelnych zbiornikach bezodpływowych i wywozu taborem asenizacyjnym do czasu realizacji systemu kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni "P.", co wynika z § 79 planu, to brak jest analogicznych zapisów w planie odnośnie możliwości zaopatrzenia budynku w wodę ze studni, do czasu uzyskania możliwości podłączenia się do sieci miejskiej. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego rozumienia zapisów § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz tego, że działka nr ew. [...] w W. spełnia warunki w nim określone, organ stwierdził, że działka W. P. może być co prawda uznana za działkę budowlaną w myśl w/w przepisu rozporządzenia, jednakże w myśl ustaleń § 10 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S. (który to plan jest obowiązującym prawem miejscowym), realizacja inwestycji będzie możliwa dopiero po spełnieniu warunku planu nakazującego zaopatrzenie budynku w wodę z sieci miejskiej. Zdaniem organu II instancji planowana inwestycja nie spełnia w/w warunku, co wynika z przedłożonego projektu zagospodarowania terenu i dopóki powyższy warunek nie zostanie spełniony to, brak jest możliwości doprowadzenia do zgodności przedmiotowej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S. i tym samym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożył W. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego, przez błędną wykładnię § 10 ust. 1 pkt 1 i § 6 ust 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S. skutkującą jego niewłaściwym zastosowaniem w sprawie; - przepisów prawa procesowego, przez obrazę art. 6 k.p.a. i art. 11 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 k.p.a. polegającą na braku powołania podstawy prawnej decyzji w sentencji decyzji oraz przez obrazę art. 9 k.p.a. i art. 11 k.p.a. w związku z art. 107§ 3 k.p.a. polegającą na braku wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji w uzasadnieniu decyzji skutkującą pozbawieniem skarżącego możliwości obrony swoich praw w toku odwoławczym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga została uwzględniona, a zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia W. P. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w W., zostały uchylone. Należy podzielić zdanie skarżącego, iż organy obu instancji orzekając w niniejszej sprawie wadliwie zinterpretowały postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S., co w konsekwencji doprowadziło do wydania przez te organy rozstrzygnięć z naruszeniem art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz z naruszeniem § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z § 10 ust. 1 pkt 1, § 6 ust 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S.. Sąd stwierdza, iż zasadnie podniósł skarżący zarówno w toku postępowania odwoławczego jak i w skardze, że powołanie i rozstrzyganie w niniejszej sprawie przez organy obu instancji w oparciu o § 10 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S. było całkowicie nietrafne. Przepis ten znajduje się bowiem w Rozdziale III tego planu, zatytułowanym "Zasady obsługi inżynieryjnej obszaru", który zawiera jedynie postulaty dla służb – jednostek organizacyjnych Miasta [...] dotyczące powstania konkretnej infrastruktury dla obszaru "O. S.". Nie określa on natomiast wymogów stawianych inwestorom w zakresie uzbrojenia działki budowlanej. Nie dotyczy więc, ani nie ustala w żaden sposób zasad zagospodarowania terenu oraz nie stanowi o warunkach zabudowy dla działek objętych planem, w tym działki skarżącego W. P. nr ew. [...]. Określenie obsługi inżynieryjnej obszaru O. S. z systemów ogólnomiejskich, w zakresie dostarczanych mediów – jak trafnie podnosi skarżący - nie stanowi więc samoistnego warunku, iż wszystkie inwestycje budowlane prowadzone na terenie O. S. muszą, być podłączone do istniejącej lub planowanej infrastruktury wodno - kanalizacyjnej, gazowej, lub innej opartej na lokalnych ekologicznych źródła ciepła. Sąd stwierdza także, że interpretacja planu zagospodarowania przestrzennego O. S. zastosowana przez Prezydenta [...] jak i Wojewodę [...], prowadzi do sprzeczności między brzmieniem § 10 planu, a definicją działki budowlanej określoną w § 6 tegoż planu, który w pkt 3 stanowi, iż "ustala się, że działka staje się budowlaną po zapewnieniu dojazdu i uzbrojeniu terenu w co najmniej sieć kanalizacyjną i podłączeniu jej do czynnej sieci miejskiej, z wyjątkiem okresu przejściowego opisanego w ustaleniach przejściowych". Ponadto Sąd zauważa, iż interpretacja planu zagospodarowania przestrzennego O. S. zastosowana przez organy narusza bezwzględnie i powszechnie obowiązujący przepis § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym w razie braku warunków przyłącza sieci wodociągowej i kanalizacyjnej działka, o której mowa w ust. 1 tego przepisu, może być wykorzystana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, pod warunkiem zapewnienia możliwości korzystania z indywidualnego ujęcia wody, a także zbiornika bezodpływowego lub przydomowej oczyszczalni ścieków. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu organy architektoniczno – budowlane przed wydaniem decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia W. P. pozwolenia na budowę, winny były badając kwestię wymogów stawianych inwestorowi w zakresie uzbrojenia działki budowlanej i zasad zagospodarowania terenu wziąć pod uwagę jedynie postanowienia § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 6 pkt 3 w związku z § 79 planu zagospodarowania przestrzennego O. S., które nie określają bezwzględnego nakazu zaopatrzenia budynku w wodę z sieci miejskiej. Za błędne należy uznać przekonanie organów, że działka W. P. może być "co prawda uznana za działkę budowlaną w myśl w/w przepisu rozporządzenia, jednakże w myśl ustaleń § 10 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. S. (który to plan jest obowiązującym prawem miejscowym), realizacja inwestycji będzie możliwa dopiero po spełnieniu warunku planu nakazującego zaopatrzenie budynku w wodę z sieci miejskiej". Z akt sprawy – z pisma Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji [...] S.A. z dnia 10 lipca 2008 r. skierowanego do W. P. - wynika, iż w chwili składania przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę, inwestor nie miał możliwości zaopatrzenia w wodę projektowanego budynku jednorodzinnego przy ul. [...] dz. ew. nr [...] w W.. Z pisma tego wynika również, że Spółka nie przewiduje w najbliższych latach budowy przewodu wodociągowego w tym rejonie. Ponadto z akt sprawy – projektu zagospodarowania działki - wynika, iż inwestor z uwagi na to, że brak jest aktualnie możliwości przyłączenia planowanego obiektu do sieci wodociągowej, przewidział alternatywny sposób zaopatrzenia w wodę ze studni. Takie rozwiązanie należy uznać za zgodne z § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który jest przepisem bezwzględnie i powszechnie obowiązującym oraz § 6 ust. 3 planu zagospodarowania przestrzennego O. S.. W tych okolicznościach nie można więc uznać za zasadne i zgodne z prawem twierdzenia organów, iż "realizacja inwestycji będzie możliwa dopiero po spełnieniu warunku planu nakazującego zaopatrzenie budynku w wodę z sieci miejskiej". Ponownie rozpoznając wiosek W. P. o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w W., organy będą miały na uwadze ocenę prawną wyrażoną przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.