VII SA/Wa 2319/13

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2013 r. po rozpoznaniu wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia: przyznać R. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 12 listopada 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy R. M., w których wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku wnioskodawca podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną i dwójką dzieci. Wspólnie utrzymują się z uzyskiwanych przez wnioskodawcę dochodów w wysokości 3.100 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że oprócz wynagrodzenia jakie uzyskuje otrzymuje także zasiłek pielęgnacyjny na syna Jakuba w wysokości 520,00 złotych. Dodał, że małżonka zrezygnowała z pracy, aby opiekować się chorymi dziećmi. Wnioskodawca zaznaczył, że z małżonką spłacają kredyt zaciągnięty na remont domu. Ponadto, ponoszą wydatki związane z leczeniem dzieci. Podał, że po odliczeniu wszystkich wydatków stałych na bieżące potrzeby życia codziennego pozostaje około 700,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podkreślił, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. Oświadczył, że nie mają z żoną żadnych innych dochodów, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Podał, że posiada dom o pow. 55 m ² oraz jest współwłaścicielem ¼ działki o pow. 735 m ². Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2013 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: - w jakiej wysokości zaciągnął kredyt i w jakiej wysokości miesięcznie go spłaca i ile pozostało jeszcze do spłaty, - jakie ponosi koszty związane z utrzymaniem domu (opłaty za energię, gaz, telefon, podatek od nieruchomości itp.) należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, - czy wnioskodawca bądź małżonka uzyskuje pomoc ze strony rodziny lub innych osób bądź instytucji, a jeśli tak to w jakiej wysokości lub formie, - jaką kwotę orientacyjnie miesięcznie wnioskodawca przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego i jaką na leczenie dzieci. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem, rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 16 grudnia 2013 r. do Sądu wpłynęły wyjaśnienia wnioskodawcy na powyższe. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a ) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu oraz nadesłanych wyjaśnieniach w piśmie z dnia 13 grudnia 2013r. uznano, iż wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i dwójką dzieci. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 3.100,00 brutto (2.385.75 netto) złotych miesięcznie oraz zasiłku pielęgnacyjnego uzyskiwanego na syna J. w wysokości 520,00 złotych. W piśmie z dnia 13 grudnia 2013 r. (data wpływu do Sądu 16 grudnia 2013 r.) wnioskodawca wskazał, że ponosi miesięcznie następujące wydatki tj. opłatę za telefon w wysokości 180,00 złotych, opłatę za energię elektryczną za miesiąc grudzień 488,78 złotych, nieczystości stałe 34,00 złote, nieczystości płynne 210,00 złotych, opłatę za wodę 30,00 złotych, zakup butli gazowej 55,00 złotych. Nadto wnioskodawca ponosi wydatki na zakup lekarstw dla siebie i dzieci około 100,00 złotych, bilet miesięczny dla syna 98,00 złotych. Wnioskodawca wyszczególnił także wydatki ponoszone rocznie tj. zakup węgla za zimę ok. 2.000,00 złotych, podatek od nieruchomości 103,00 złotych, zakup przyborów szkolnych i książek dla dzieci około 1.500,00 złotych. Skarżący wyjaśnił, że kredyt zaciągnął w wysokości 36.642,21 złotych, do spłaty pozostało mu jeszcze 17.444,81 złotych, a miesięczna rata jaką spłaca wynosi 1.041,80 złotych. Dodał także, że spłaca kredyt odnawialny w wysokości 80,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podał, że wysokość miesięcznych kosztów jakie ponosi wynosi 2.239,58 złotych. Oświadczył, że minimalną pomoc materialną otrzymuje od teściowej. Do pisma wyjaśniającego z dnia 13 grudnia 2013 r. wnioskodawca załączył zaświadczenie o zarobkach, rachunek za energię, załącznik do umowy kredytowej, rachunek za nieczystości stałe, paragon za zakup 1 tony węgla, rachunek za telefon, potwierdzenie salda rachunku kredytu odnawialnego, zaświadczenie małżonki uczestnictwa w projekcie "Szansa na lepsze jutro". Mając na względzie przedstawioną wyżej sytuację finansową wnioskodawcy oraz ponoszone wydatki uznano, że kwalifikuje się on do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Oceniono, że wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawcę dochodów wystarcza jedynie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych oraz rodziny. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu własnym i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.