VII SA/Wa 2319/13

Sygnatura akt VII SA/WA 2319/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektowa Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...]. Skarżący R. M. w piśmie z dnia 29 listopada 2013 r. wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektowa Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] mocą którego ustalono dla skarżącego opłatę legalizacyjną w kwocie 50 000 zł. Skarżący złożył w niniejszej sprawie skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Decyzja ta utrzymywała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w przedmiocie wniosku skarżącego o umorzenie ww. opłaty legalizacyjnej. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nieuiszczenie opłaty legalizacyjnej oznacza w praktyce nakaz rozbiórki, a to spowoduje że skarżący wraz z rodziną zostaną pozbawieni mieszkania. Wystąpi zatem w sprawie realne niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61. Z przepisu tego wynika więc, że po pierwsze, wstrzymanie wykonania decyzji/postanowienia może nastąpić tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji/postanowienia. Dopiero, w razie gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji/postanowienia wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. Inaczej mówiąc nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji wydanej w tym innym postępowaniu, a jednocześnie nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05). Wnioskiem o wstrzymanie wykonania skarżący objął wyłącznie postanowienie o nałożeniu opłaty legalizacyjnej, natomiast niniejsza sprawa dotyczy postępowania w przedmiocie umorzenia ww. opłaty. Przedmiotowy wniosek nie dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji tj. decyzji Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], mocą której umarzono postępowanie administracyjne w przedmiocie wniosku skarżącego o umorzenie ww. opłaty legalizacyjnej. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektowa Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na równoczesne niezłożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji. Sąd ponadto zauważa, że decyzja Ministra Finansów, o wstrzymanie której skarżący wnosi, została wydana w sprawie powiązanej z niniejszą, ale która nie jest sprawą "w granicach tej samej sprawy" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Niniejsza sprawa dotyczy umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wniosku o umorzenie opłaty legalizacyjnej, natomiast wniosek o wstrzymanie dotyczy sprawy nałożenia opłaty legalizacyjnej. Są to dwie różne sprawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.