VII SA/Wa 2325/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant ref. staż. Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala Starosta [...]decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. na podstawie art. 30 ust. 6 pkt. 1 oraz ust. 7 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 roku Nr. 243, poz. 1623.) oraz na podstawie art. 104 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia 6 lipca 2011 r. - wniósł sprzeciw oraz nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na ocieplenie budynku wielorodzinnego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...]obr. [...] przy ul. [...]w O.. Organ podał, iż w dniu 6 lipca 2011 r. inwestor zgłosił zamiar przystąpienia do ocieplenia budynku wielorodzinnego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] w O.. Po przeanalizowaniu załączonych dokumentów organ stwierdził, iż budynek przeznaczony do remontu (ocieplenia) widnieje w gminnej ewidencji zabytków. W związku z powyższym, mając na uwadze art. 29 ust. 2 pkt. 1 oraz art. 30 ust. 7 pkt. 2 Ustawy Prawo Budowlane orzekł o wniesieniu sprzeciwu. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania B. J. od decyzji Starosty [...]Nr [...]z dnia [...]lipca 2011 r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że jest to kolejna decyzja organu drugiej instancji w tej sprawie. Wcześniejsza została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 2546/11. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż wadliwy jest pogląd o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla robót budowlanych polegających na dociepleniu budynków o wysokości do 12 m chyba, że inwestycja jest remontem w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane. Organ na podstawie art. 30 ust. 7 ustawy Prawo budowlane może nałożyć w drodze decyzji, o której mowa w ust. 5, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli ich realizacja może pogorszyć stan zachowania zabytku. Sąd podkreślił jednak - z tego uprawnienia można skorzystać tylko wtedy, gdy ustali się, że zgłoszone docieplenie rzeczywiście pogorszy stan zabytku. Wojewoda [...], dla ustalenia wskazanych przez Sąd okoliczności uzyskał stanowisko [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, który w piśmie z dnia 30 lipca 2012r., stwierdził, że budynek wielorodzinny położony przy ul. [...] w O. na terenie działki nr ew. [...] obr. [...], ujęty jest w wykazie zabytków wyznaczonych do włączenia do wojewódzkiej ewidencji zabytków, zgodnie z art. 1 pkt 5 lit b oraz art. 7 ustawy z dnia 18 marca 2010 r,. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz zmianie niektórych ustaw. W odniesieniu do zabytków znajdujących się w wykazie wszelkie prace wynikające z art. 39 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, wymagają uzgodnienia z [...]Konserwatorem Zabytków. W przypadku robót nie wymagających pozwolenia na budowę, organ po otrzymaniu zgłoszenia w uzasadnionych przypadkach może wnieść sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie robót, jeżeli ich realizacja może spowodować pogorszenie stanu zachowania zabytków. Docieplenie przedmiotowej elewacji należy do tego rodzaju robót. Ściany zewnętrzne budynku przy ul [...]w O. posiadają charakterystyczne elementy artykulacji. Ocieplenie elewacji przedmiotowego budynku może naruszyć jego wartości zabytkowe. Organ odwoławczy, uwzględniając stanowisko [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wskazał, że budynek posiada detale architektoniczne, które w wyniku ocieplenia mogą ulec zakryciu, co spowoduje utratę przez budynek jego indywidualnego i niepowtarzalnego charakteru, a co za tym idzie cech zabytkowych. Ochrona szczególnych wartości charakteryzujących zabytki stanowi ważny interes publiczny rangi konstytucyjnej. Za ochronę zabytków w rozumieniu ustawowym należy uznać ogół działań podejmowanych w odniesieniu do zabytków, mających na celu zachowanie ich wartości zabytkowej. Zadaniem organu, niewątpliwie ocieplenie w zakresie objętym zgłoszeniem, tj. pokrycie ścian warstwą styropianu, wpłynie na wygląd zewnętrzny budynku, a co za tym idzie na jego zindywidualizowany zabytkowy charakter. Tym samym, zgłoszenie sprzeciwu, w sprawie dokonanego zgłoszenia, jest zgodne przepisami prawa i brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Skargę na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] sierpnia 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B.J. W ocenie skarżącego pokrycie ścian bocznych budynku styropianem nie naruszy w żaden sposób jego wyglądu. Pokrycie całej powierzchni ścian bocznych takiej samej grubości styropianem przesunie ścianę o 10 cm do przodu wraz z lizenami i lizeny pozostaną identyczne jak przed położeniem styropianu. Planowane roboty zabezpieczą ściany zabytku przed szkodliwym działaniem wilgoci, powietrza i mrozu, co polepszy, a nie pogorszy stan zabytku. W przypadku gzymsów to przez położenie 10 centymetrowej warstwy styropianu uległyby one skróceniu. Dlatego w takich wypadkach dosztukowuje się z gipsu albo innego tworzywa elementy tak, aby gzymsy zachowały pierwotny wygląd. W skardze podniesiono, iż doszło do naruszenia konstytucyjnych praw skarżącego do równego traktowania. Skarżący nie ma finansowych możliwości uzyskania zgody na budowę ponieważ uzyskanie zgody na budowę wymaga kosztownego projektu i pociąga inne koszty. Nowelizacja ustawy o ochronie zabytków zrównała pod względem ochrony zabytki ujęte w rejestrze zabytków i w gminnej ewidencji zabytków. O pomoc finansową mogą jednak występować tylko właściciele zabytków wpisanych do rejestru zabytków. Regulacja ta jest niezgodne z Konstytucją. Obywatele mają te same obowiązki względem zachowania stanu znajdujących się w ich posiadaniu zabytków, ale tylko niektórzy z nich mogą otrzymać pomoc finansową od Państwa. Skarżący wniósł, o zbadanie przez Sąd konstytucyjności ww. przepisów. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zaskarżona decyzja zapadła po tym, jak wcześniejsze orzeczenie organu drugiej instancji zostało uchylone wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 28 lutego 2012r., w sprawie o sygnaturze akt VIISA/Wa 2546/11. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że wprawdzie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę ustawodawca zwolnił docieplenie budynków o wysokości do 12m, to jednak organ na podstawie art. 30 ust 7 ustawy Prawo budowlane może nałożyć, w drodze decyzji, o której mowa w ust. 5 obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie tych robót, jeżeli ich realizacja może pogorszyć stan zachowania zabytku. Sąd podkreślił, dla zastosowania ww. trybu organ musi ustalić, że zgłoszone docieplenie rzeczywiście pogorszy stan zabytku. Organ nie może tego wywodzić li tylko z faktu wpisania obiektu do gminnej ewidencji zabytków. Zgodnie z przepisem art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania, co do dalszego postepowanai wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Zdaniem Sądu, organ II instancji zastosował się do wytycznych, jakie zawarte zostały w ww. wyroku tutejszego Sądu. Organ uzyskał stanowisko [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, zgodnie, z którym realizacja objętych zgłoszeniem robót może pogorszyć stan zachowania zabytku. W świetle ww. wskazań, zasadnie organ przyjął, że zachodzą podstawy do zgłoszenia sprzeciwu na podstawie art. 30 ust 7 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, bowiem bezsprzecznie realizacja robót objętych zgłoszeniem może naruszyć stan zachowania zabytku. Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Dla orzeczenia w sprawie nie ma znaczenia kwestia zgodności z Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej ustawy o ochronie zabytków w zakresie wskazanym przez skarżącego, a dotyczącym pomocy finansowej dla właścicieli obiektów zabytkowych w zależności od formy rejestru, w której figurują. Także stan materialny skarżącego nie może mieć wpływu na to, by w odniesieniu do planowanych robót dać pierwszeństwo procedurze zgłoszenia, przed procedurą uzyskania, w tym przedmiocie pozwolenia. Wreszcie, nie mogło mieć też wpływu na sądową ocenę zaskarżonej decyzji opinia skarżącego, co do tego, jak roboty związane z ociepleniem wpłyną na stan zabytkowego budynku. W tym zakresie instytucją, która dysponuje wiedzą fachową jest urząd konserwatora i jego stanowisko było w sprawie wiążące. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270).