VII SA/Wa 2327/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. i W. P. na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi A. B. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych), podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 27, 60 (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) złotych, łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 marca 2011 r. przyznano skarżącym G. i W.P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 17 maja 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżących została wyznaczona adw. A. B. Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2327/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi G. P. i W. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał na rzecz pełnomocnika skarżących wynagrodzenie za udzielną pomoc prawną. Pismem z dnia 2 listopada 2011 r., pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 2 sierpnia 2011 r., przesyłając jednocześnie wzmiankowaną opinię. Opinia została przesłana do skarżących i Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a, wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd w dniu 2 sierpnia 2011 r. wyroku. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 – 240 złotych. W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 27,60 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 147,60 złotych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 ww. ustawy oraz § 18 ust 1 pk2 lit b) ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.