VII SA/Wa 233/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant Dorota Bartelik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2008r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2007r. II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] zatwierdzono projekt budowlany i wydano Polskiej Telefonii Komórkowej [...] Sp. z o.o. pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej GSM-900 zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w S. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji wniesionego przez Stowarzyszenie [...] z siedzibą w G., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. wskazując na uchybienia w postępowaniu odwoławczym, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. oddalił skargę kasacyjną na ww. wyrok złożoną przez Polską Telefonię Komórkową [...] Sp. z o.o. Po wydaniu powyższych wyroków Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2006 r., znak [...], działając w oparciu o art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Polską Telefonię Komórkową [...] Sp. z o.o. W związku z powyższym Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r., znak: [...] zawiesił postępowanie związane z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r., które to postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., znak: [...]. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. wskazując ponownie na uchybienia w postępowaniu odwoławczym oraz naruszenie art. 138 § 2 kpa. Z informacji uzyskanej w piśmie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2007 r. wynika, że budowa stacji bazowej telefonii komórkowej GSM-900 zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w S. została ukończona, a inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. nr [...]. Mając na uwadze wydane wyroki sądów administracyjnych i zawarte w nich wytyczne Wojewoda [...] ponownie przeprowadził postępowanie odwoławcze i decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej GSM-900 zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w S. W rezultacie powyższego Starosta [...], na podstawie art. 104 i 105 § 1 kpa wydał w dniu [...] września 2007 r. decyzję, którą umorzył z urzędu postępowanie administracyjne związane z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r., znak: [...] uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej GSM-900 na działce nr [...] w S. W uzasadnieniu ww. decyzji Starosta [...] przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i stwierdził, że w związku z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej GSM-900 na dz. nr [...] w S. stało się bezprzedmiotowe. Decyzją dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Wojewoda [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia [...] z siedzibą w G. od ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2007 r. umarzającej z urzędu postępowanie, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda [...] podniósł, że istotnym w sprawie jest fakt wybudowania stacji bazowej telefonii komórkowej na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę wydanego dla Polskiej Telefonii Komórkowej [...] Sp. z o.o. przez Starostę [...] w dniu [...] czerwca 2003 r. oraz jej użytkowania na podstawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w dniu [...] marca 2004 r., znak: [...]. W związku z tym dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę ww. stacji telefonii komórkowej jest bezprzedmiotowe. Powyższa decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Stowarzyszenie [...] z siedzibą w G., w której wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło, że wprawdzie stacja bazowa jest zbudowana i rutynowo eksploatowana, jednakże pozwolenie na jej budowę wydano na podstawie wadliwej decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003 r., zaś inwestor realizował inwestycję na własne ryzyko. Stowarzyszenie zwróciło uwagę, że w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę stacji telefonii komórkowej wystąpiło wiele uchybień, na co wskazują m. in. wydane dotychczas wyroki sądów administracyjnych. Ponadto Stowarzyszenie wskazało, że wniosło skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podważając prawidłowość pozwolenia na budowę. W ocenie Stowarzyszenia merytoryczne zarzuty dotyczące wadliwości postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. pozostają aktualne także w odniesieniu do niniejszej skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej ppsa), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W związku z tym sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego także wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja narusza w sposób rażący przepisy postępowania administracyjnego choć z powodów całkowicie odmiennych od przedstawionych w skardze. W rozpatrywanej sprawie Starosta [...] po otrzymaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r., znak [...] uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji uznał, że powstała sytuacja inicjuje nowe postępowanie administracyjne, które powinno zostać zakończone decyzją administracyjną. Należy podkreślić, że wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nie tworzy samodzielnego postępowania, lecz dotyczy tylko i wyłącznie tej samej sprawy administracyjnej, czyli w niniejszym przypadku zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej GSM-900 zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w S. Tymczasem Starosta [...] wydając decyzję w dniu [...] września 2007 r. o umorzeniu z urzędu postępowania związanego z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2006 r. przyjął, że istnieje zupełnie odrębne postępowanie związane wyłącznie z przedmiotową decyzją Wojewody [...]. Wprawdzie Wojewoda [...] stosując jako podstawę decyzji z dnia [...] września 2006 r. art. 138 § 2 kpa przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, tym niemniej nie oznacza to, że z chwilą przekazania tej sprawy powstaje zupełnie nowe postępowanie administracyjne. Dlatego niewątpliwie postępowanie przekazane do ponownego prowadzenia organowi pierwszej instancji przez Wojewodę [...] w drodze decyzji z dnia [...] września 2006 r. dotyczyło tej samej sprawy administracyjnej co postępowanie zakończone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] r., czyli pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej GSM-900 zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w S. Starosta [...] wydał decyzję z dnia [...] września 2007 r. o umorzeniu z urzędu postępowania administracyjnego, po wydaniu wspomnianej wyżej ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. W konsekwencji należy stwierdzić, że Starosta [...] wydał decyzję w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną administracyjną, co - biorąc pod uwagę treść art. 156 § 1 pkt 3 kpa, stosownie do którego organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną - powoduje, że decyzja z dnia [...] września 2007 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie budowy stacji telefonii komórkowej dotknięta jest kwalifikowaną wadą prawną powodują jej nieważność. Również decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. utrzymującą w mocy wadliwą decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2007 r. należy uznać za nieważną. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ppsa sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Sąd, ze względu na zaistnienie przyczyny określonej w art. 156 §1 pkt 3 kpa, uwzględnił skargę stwierdzając nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...]. Na marginesie powyższych uwag należy zaznaczyć, że wyeliminowanie przez Sąd z obrotu prawnego decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2007 r. oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. nastąpiło wyłącznie z przyczyn natury formalnej, ze względu na kwalifikowane naruszenie obowiązującej procedury administracyjnej i nie ma związku z merytoryczną oceną postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej GSM-900 zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w S., która nastąpiła w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] (sygn. akt VII SA/Wa 1823/07) W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 152 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.