VII SA/Wa 2331/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2007 r. sprawy ze skargi D. S. i D. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2002 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę skargę oddala. Decyzją z dnia [...] grudnia 1998r. Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] na podstawie art. 28, 34 ust. 4, 71 i 87 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego (Dz. U. nr 89, poz. 414) zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. i W. P. pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej rozbudowę, przebudowę i zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego w parterze budynku wielorodzinnego, na lokal sklepowy branży spożywczej na działce położonej w [...] przy ul. C. W dniu [...] grudnia 2001r. Wojewoda [...] wszczął na wniosek D. S., M. i R. S., S. i R. B., D. P., T. L., M. P., H. M., S. i M. W., B. i M. C.j postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Decyzją z dnia [...] stycznia 2002r. Wojewoda [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdził nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1998r. uznając, że została wydana rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zakres robót budowlanych przewidzianych do wykonania w adaptowanym lokalu w budynku wielorodzinnym zarządzanym przez Wspólnotę Mieszkaniową [...] przekracza zwykły zarząd. Dlatego też stosownie do brzmienia art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. nr 85 , poz. 388 ze zm.) inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę winien załączyć uchwałę właścicieli lokali wyrażającą zgodę na proponowany zakres zmian w adoptowanym lokalu. Organ podkreślił, że inwestor takiej uchwały nie przedłożył, dołączył jedynie listę członków Wspólnoty Mieszkaniowej [...], którzy nie wnoszą uwag do projektowanej adaptacji. Wojewoda [...] stwierdził, że brak dołączenia przez inwestora do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę wymaganej prawem uchwały jest równoznaczny z brakiem dowodu dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W ocenie organu stanowiło to rażące naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu decyzji podniesiono także, że organ wydający pozwolenie na budowę nie dokonał oceny stanu technicznego konstrukcji i elementów budynku, która jest wymagana przy rozbudowie, przebudowie oraz zmianie przeznaczenia budynku. Wskazano, że wymóg ten wynika z § 206 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. (Dz. U. z 1999r nr 15, poz. 140) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie. Organ uznał, że brak tej oceny stanu technicznego stanowi naruszenie art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego. W wyniku powyższego Wojewoda [...] stwierdził, że wydana decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 1998r. dotknięta jest wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Po rozpatrzeniu odwołania J. i W. P. oraz J. B. od wyżej opisanej decyzji, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2002r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1998r. Organ odwoławczy przyjął, że w niniejszej sprawie bezspornym jest, że zamierzenie inwestycyjne polegające na rozbudowie i zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego przekracza zwykły zarząd nieruchomością wspólną, zatem zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali ( Dz. U. z 2002r. nr 80 , poz. 903 niezbędna była uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności. W uzasadnieniu decyzji organ powołał treść art. 23 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym uchwały właścicieli lokali są podejmowane bądź na zebraniu, bądź w drodze indywidualnego zbierania głosów przez zarząd. Organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie inwestorzy do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dołączyli akt notarialny Repertorium [...] nr [...] oraz listę członków wspólnoty wyrażających zgodę i nie wnoszących uwag do projektowanej adaptacji lokalu mieszkalnego położonego przy ul. C. w [...] z przeznaczeniem na cele handlowo-usługowe, których udziały stanowiły 64,2 %. Organ odwoławczy uwzględniając przyjętą przez Wspólnotę Mieszkaniową zasadę głosowania udziałami uznał, że przedłożony akt notarialny oraz uzyskana w drodze indywidualnego zbierania głosów zgoda członków wspólnoty reprezentujących 64% udziałów w spornej nieruchomości, są wystarczające dla uznania przez organ udzielający pozwolenia na budowę, że inwestorzy wykazali się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu decyzji wskazał także, że ocena stanu technicznego adaptowanego lokalu była przedłożona przez inwestorów przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, jednakże nie została przekazana wraz z aktami sprawy przez Starostwo Powiatowe w [...] do Wojewody [...]. Wyjaśniono, że powyższy dokument dostarczył uczestnik postępowania już po wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] stycznia 2002r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej opisaną decyzję złożyły D. S. i D. P. wnosząc o jej uchylenie. Skarżące zarzuciły naruszenie podstawowych norm prawnych wynikających z ustawy Prawo budowlane, ustawy o własności lokali oraz przepisów wykonawczych rozporządzenia w sprawie "warunków technicznych". Podniosły, że organ odwoławczy nie ustosunkował się w uzasadnieniu decyzji do znajdującej się w aktach sprawy uchwały wspólnoty mieszkaniowej nr [...], którą za podstawę swojego rozstrzygnięcia przyjął organ I instancji. Zdaniem skarżących, przy jednoznacznie brzmiących wymogach ustawy o własności lokali, nie można było zastąpić uchwały właścicieli lokali -listą członków wspólnoty. Podkreśliły nadto, że organ II instancji nie dokonał analizy przedłożonej oceny stanu technicznego adoptowanego lokalu w zakresie spełnienia wymogów wynikających z przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie występują, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2002r. uchylająca decyzję organu I instancji i odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1998r. Podstawowym zagadnieniem dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy było ustalenie czy kontrolowane w trybie orzeczenie Kierownika Urzędu Rejonowego zostało wydane z naruszeniem prawa i czy naruszenie to ma rażący charakter. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest ustalenie czy kontrolowana decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Postępowanie administracyjne prowadzone w tym trybie stanowi wyjątek od zasady stabilności decyzji, stąd też ustalenie podstaw do stwierdzenia nieważności musi być niewątpliwe. Zdaniem Sądu organ wydając zaskarżoną decyzję prawidłowo ocenił, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] grudnia 1998r. nie jest obarczoną żadną z wad skutkujących stwierdzeniem nieważności. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawa budowlanego ( Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ) pozwolenie na budowę może zostać wydane na rzecz podmiotu, który wykaże się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Bezspornym jest, że zamierzenie inwestycyjne polegające na rozbudowie i zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku wielorodzinnym, zarządzanym przez Wspólnotę Mieszkaniową przekracza zakres zwykłego zarząd nieruchomością wspólną. Stosownie zatem do brzmienia art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali (Dz. U. z 2000r. nr 80, poz. 903 ze zm.) inwestor winien legitymować się zgodą Wspólnoty Mieszkaniowej wyrażoną w formie uchwały właścicieli lokali. Ponadto z treści przepisu art. 23 ust. 1 ww. ustawy wynika, że uchwały właścicieli lokali są podejmowane bądź na zebraniu, bądź w drodze indywidualnego zbierania głosów przez zarząd. W niniejszej sprawie członkowie wspólnoty reprezentujący 64,2 % udziałów wyrazili zgodę i nie wnieśli uwag do zamierzonej inwestycji w drodze indywidualnego głosowania zgodnie z przyjętą zasadą głosowania udziałami. Wyrażenie zgody przez członków wspólnoty oraz przyjęty sposób głosowania wynikający z przepisu art. 23 ustawy o własności lokali pozwala przyjąć, że załączony wykaz członków wspólnoty jest tożsamy z uchwałą o której mowa w art. 22 ww. ustawy. W ocenie Sądu inwestorzy dołączając do wniosku o udzielenie kwestionowanego pozwolenia na budowę akt notarialny Repertorium [...] nr [...] oraz zgodę członków Wspólnoty Mieszkaniowej wykazali się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skoro przedłożyli wymagane prawem dokumenty nie można stwierdzić, że wydane pozwolenie na budowę rażąco narusza przepis art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Podkreślić należy, że zarówno organ wydający pozwolenie na budowę oraz Sąd badający prawidłowość podjętej przez organ decyzji w trybie nieważnościowym, nie może kwestionować ani sposobu, ani trybu podjętej uchwały co do zgody, nawet gdyby uchwała ta została podjęta w sposób wadliwy. Kwestię tę mógłby rozstrzygnąć sąd powszechny wskutek wniosku właściwego podmiotu. Organ odwoławczy podejmując zaskarżoną decyzję prawidłowo ustalił, że wydane pozwolenie na budowę nie narusza art. 5 Prawa budowlanego. Organ wydający pozwolenie dysponował bowiem oceną stanu technicznego adaptowanego lokalu z której wynika, że projektowany zakres zmian związany z rozbudową i adaptacją lokalu mieszkalnego na lokal handlowy, nie wpłynie ujemnie na konstrukcję budynku oraz stan podłoża gruntowego. Zdaniem Sądu nieuzasadniony jest zarzut skarżących o braku analizy powyższej oceny przez organ wydający zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ uwzględnił powyższą ocenę. Ponadto zaznaczyć należy, że ocena taka sporządzona została przez rzeczoznawcę budowlanego w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Mając na względzie powyższe zgodzić się należy ze stanowiskiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczącym braku przesłanek z art. 156 § 1 kpa będących podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 1998r. Z przyczyn podanych wyżej, zarzuty podnoszone w skardze nie mogły mieć wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.