VII SA/Wa 2333/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kuś, Sędziowie asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2021 r. nr [...] Wojewoda [...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania A W od decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wiaty na sprzęt rolniczy: pow. zabudowy - 116 m2, pow. użytkowa- 116 m2, kubatura -580 m3 na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...] , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. W dniu 19 lutego 2020 r., do organu I instancji wpłynął wniosek inwestora – L A w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wiaty na sprzęt rolniczy na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...]. Decyzją Nr [...]z dnia [...]maja 2020 r., Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wiaty na sprzęt rolniczy na działce nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...]. Odwołanie od powyższej decyzji, wniósł A W. Wojewoda [...] decyzją NR [...]z dnia [...] sierpnia 2020 r., uchylił decyzję Starosty [...]z dnia [...]kwietnia 2021 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ wskazał, że inwestycja ma zostać zrealizowana na terenie przeznaczonym w planie miejscowym pod zabudowę zagrodową. Zatem konieczne jest ustalenie czy inwestor posiada status rolnika indywidualnego i czy przedmiotowa wiata będzie służyła gospodarstwu rolnemu. Wojewoda wskazał również na konieczność poprawienia i uzupełnienia projektu budowlanego. W trakcie ponownego rozpatrywania sprawy, Starosta [...]postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r., nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia dokumentu potwierdzającego, że posiada status rolnika indywidualnego prowadzącego gospodarstwo rolne oraz do poprawienia i uzupełnienia dokumentacji projektowej. Inwestor przy piśmie z dnia 21 stycznia 2021 r. przedłożył do organu powiatowego 4 egzemplarze poprawionego projektu budowlanego. Decyzją z dnia [...]kwietnia 2021 r., Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wiaty na sprzęt rolniczy na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...]. Odwołanie od tej decyzji wniósł A W. Wojewoda [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno - budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W przypadku spełnienia przez inwestora wszystkich wskazanych powyżej wymagań, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust 4 Prawa budowlanego). Natomiast w sytuacji stwierdzenia niezgodności planowanej inwestycji z wymogami określonymi w art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno- budowlanej nakłada w drodze postanowienia, na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy, obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po bezskutecznym upływie tego terminu wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W tej sprawie Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji projektowej. Inwestor przy piśmie z dnia 21 stycznia 2021 r. przekazał do organu I instancji 4 egzemplarze poprawionego projektu budowlanego. Organ odwoławczy wskazał, że planowane zamierzenie inwestycyjne obejmuje budowę wiaty na sprzęt rolniczy: pow. zabud. -116 m2, pow. użytk. -116 m2, kub. - 580 m3 na działce nr ewid. [...]położonej w miejscowości [...] , gmina [...]. Zgodnie z obowiązującym na terenie inwestycji miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Gminy w [...]dnia [...]maja 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], zwaną dalej mpzp, działka o nr ew. [...], położona jest na terenie oznaczonym symbolem planu 16 RM. Zgodnie z § 28 ust. 9 mpzp tereny oznaczone tym symbolem przeznaczone są pod tereny zabudowy zagrodowej. Organ wskazał, że z dokumentacji sprawy wynika, iż przedmiotowa wiata będzie służyć gospodarstwu rolnemu, co potwierdza m.in zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy [...]z dnia [...]stycznia 2021 r., zatem przedmiotowa inwestycja spełni definicję zabudowy zagrodowej. Dalej organ ustalił, że obszar, na którym projektowana jest inwestycja nie jest objęty ochroną konserwatorską, planowana inwestycja nie leży w strefie archeologicznej, czy też w strefie zagrożenia powodziowego, ani na terenach górniczych. Obsługa komunikacyjna dla planowanej inwestycji została zapewniona poprzez istniejący zjazd z drogi gminnej (ul. [...]). Organ stwierdził, że nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w prawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r" poz. 1839), tym samym nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283), Weryfikacja dokumentacji sprawy wykazała, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 Prawa budowlanego, tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia. Inwestor przedłożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest kompletny i został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 rozporządzenia. Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935 ze zm.). Zgodnie z opinią geotechniczną znajdującą się na str. 2-3 projektu budowlanego, projektowany obiekt spełnia warunki zaliczające go do pierwszej kategorii geotechnicznej, zawiera również informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia sporządzoną przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia (str. 40-43 projektu budowlanego). W ocenie organu, przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.). Ponadto organ wyjaśnił, iż za sporządzenie projektu budowlanego zgodnie z przepisami prawa w zakresie rozwiązań architektonicznych i konstrukcyjnych odpowiada projektant, co potwierdza w swoim oświadczeniu, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego; "projektant, a także sprawdzający, o którym mowa w ust. 2, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej", natomiast na organie architektoniczno-budowlanym spoczywa obowiązek sprawdzenia projektu zgodnie z wytycznymi przedstawionymi w art. 35 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów odwołującego się, iż organ odwoławczy nie podzielił zarzutu dotyczącego naruszenia § 204 ust. 5 w zw. z § 206 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, z uwagi na fakt, iż dokumentacja projektowa zawiera nie budzącą wątpliwości "Ekspertyzę stanu technicznego budynku gospodarczego" i "Ekspertyzę stanu technicznego budynku mieszkalnego", które zostały sporządzone i podpisane przez projektanta mgr inż. K J. Organ podkreślił, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Jak wynika z treści art. art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem, skoro inwestor spełnił w niniejszej sprawie wszystkie wymagania konieczne do udzielenia pozwolenia na budowę, to Starosta Płoński nie mógł wydać decyzji odmownej. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A W, zaskarżając ją w całości i zarzucając organowi naruszenie: 1. w sposób rażący art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego oraz prawnego zaskarżonej decyzji oraz brak właściwej oceny zebranych w sprawie dowodów, co doprowadziło do niewłaściwego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym, 2. błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wydanej decyzji poprzez stwierdzenie, że wnioskodawca pozostaje rolnikiem, podczas gdy w rzeczywistości nim nie jest, nie prowadzi gospodarstwa rolnego i nie posiada żadnych środków produkcji rolnej, w szczególności maszyn dla których postuluje budowę wiaty objętej wnioskiem w niniejszej sprawie, jak również rzeczywistym celem wnioskodawcy jest budowa wiaty na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej aktualnie przez osobę B K i w konsekwencji naruszenie w sposób rażący prawa materialnego art. 61 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego wadliwe zastosowanie i przyjęcie, że planowana zabudowa wiaty pozostaje w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, podczas gdy takiego związku nie ma; 3. § 204 ust. 5 w zw. z § 206 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez zaniechanie ustalenia czy planowane przedsięwzięcie stanowi zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji obiektów budowlanych usytuowanych w jego sąsiedztwie; 4. art. 28 w zw. z art 33 ust. 1 ustawy prawo budowlane poprzez uwzględnienie wniosku w całości i wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. 5. art. 6 i 8 k.p.a. powyższymi działaniami przez organ odwoławczy poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji Starosty [...] z dnia [...]kwietnia 2021 r. Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od Wojewody [...]na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że inwestor nie jest rolnikiem i nie prowadzi gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 6 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. Wnioskodawca nie posiada żadnego inwentarza żywego ani martwego, nie prowadzi produkcji rolnej, wobec nie posiadania środków po temu. W rzeczywistości inwestor do 2017 r. prowadził działalność gospodarczą pod firmą "Firma "[...]", przy czym działalność ta zasadzała się na prowadzeniu składu budowlanego i składu węgla na działce nr [...], która była przeznaczona na parkowanie sprzętu ciężkiego w postaci 3 koparek i ciężarówki oraz towaru w postaci kręgów betonowych czy piachu. Na dzień dzisiejszy w rzeczywistości inwestor dalej prowadzi tą samą działalność gospodarczą jednakże pod inną firmą w postaci Firma [...], zaś sposób użytkowania działki nr [...]pozostaje identyczny, zaś projektowana wiata będzie przeznaczona na sprzęt ciężki służący wykonywaniu w/w działalności nie będący sprzętem rolniczym. Skarżący podnosił przed organem I instancji nadto, że sposób wykorzystania działki nr [...]stanowiącej własność L A generuje bardzo duży poziom hałasu oraz drgań w czasie korzystania ze sprzętu zgromadzonego na nieruchomości, odczuwalnych istotnie na działce skarżącego. Niedogodności o których mowa wyżej są potęgowane przez fakt wylania betonem całości w/w działki, co nastąpiło około 8 lat temu. Zgodnie z § 204 ust 5 w zw. z § 206 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w przypadku wzniesienia budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego, jego budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku. Obowiązek poprzedzenia budowy ekspertyzą techniczną należy traktować w kategoriach ściśle technicznych, jako obowiązek poddania analizie stanu techniczno-budowlanego istniejącego obiektu z punktu widzenia dopuszczalności wzniesienia w jego bezpośrednim sąsiedztwie innego budynku. Innymi słowy, ustanowienie wymagania w postaci sporządzenia ekspertyzy technicznej dotyczy wprost zagadnień natury techniczno- budowlanej i odnosi się do obowiązków projektanta na etapie sporządzania projektu budowlanego, a zatem jeszcze przed wszczęciem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, już na etapie przygotowania dokumentacji projektowej powinny zostać określone: po pierwsze rozwiązania projektowe istotne z punktu widzenia oddziaływania na bezpieczeństwo użytkowników budynku bezpośrednio sąsiadującego oraz jego przydatność użytkową, pod drugie uwarunkowania techniczno-budowlane istniejącego budynku. Uwarunkowania te winny zostać zweryfikowane i potwierdzone rzeczywistymi danymi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...]wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ona prawa. Na wstępie wskazać należy, iż przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek inwestora L A z 19 lutego 2020 r. Zastosowanie w tej sprawie mają więc przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 19 września 2020 r. (art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. z 2020 r., poz. 471). Zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (z zastrzeżeniem art. 29-31). Art. 35 Prawa budowlanego wskazuje, jakich niezbędnych czynności i sprawdzeń powinien dokonać organ administracji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę jest następstwem nie tylko złożenia wymaganych przez prawo dokumentów, ale też stwierdzenia przez organ, na ich podstawie, że zachodzą wynikające z prawa materialnego przesłanki do uwzględnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z 30 września 2021 r., sygn. akt II OSK 212/21). Kwestią sporną w tej sprawie jest przede wszystkim zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Zgodnie z obowiązującą na terenie działki nr [...]w [...]uchwałą Nr [...] Rady Gminy w [...]dnia [...]maja 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], działka ta położona jest na terenie oznaczonym symbolem planu 16 RM. Zgodnie z § 28 ust. 9 planu teren oznaczony tym symbolem przeznaczony jest pod zabudowę zagrodową. W myśl § 2 ust. 12 planu zabudowa zagrodowa to zabudowana część gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo rolne to grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego (art. 55 3 k.c., do definicji tej odwołuje się również art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego – Dz. U. z 2020 r., poz. 1655). Inwestor planuje budowę wiaty na sprzęt rolniczy, a więc obiektu budowlanego o charakterze gospodarczym, którego funkcja jest związana z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Na wezwanie organu I instancji inwestor przedstawił zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy [...]z dnia [...]stycznia 2021 r., że jest właścicielem użytków rolnych o powierzchni ponad 4,5 ha. Zasadnie zatem organy uznały, że przedmiotową inwestycję można zaliczyć do zabudowy zagrodowej. Skarżący zarzucił organom naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, z którego wynika, że inwestor nie prowadzi gospodarstwa rolnego i nie posiada żadnych środków produkcji rolnej, w szczególności maszyn, dla których postuluje budowę wiaty objętej wnioskiem w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącego, rzeczywistym celem wnioskodawcy jest budowa wiaty na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (składu materiałów budowlanych). W odniesieniu do tych zarzutów wskazać należy, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej rozpatruje wniosek o pozwolenie na budowę dla inwestycji wskazanej przez inwestora w tym wniosku i projekcie budowlanym. Organ ocenia zgodność z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym inwestycji wskazanej we wniosku, mając na uwadze funkcję i sposób użytkowania obiektu budowalnego wskazany przez inwestora, w szczególności ze względu na bezpieczeństwo pożarowe, powodziowe, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń takiego obiektu budowalnego (art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego). Inwestor na podstawie uzyskanego pozwolenia na budowę jest obowiązany użytkować obiekt budowalny zgodnie z jego przeznaczeniem określonym w tej decyzji. W przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia istnieje podstawa do wszczęcia postępowania przez organ nadzoru budowlanego w trybie art. 71a Prawa budowalnego. W ocenie Sądu, w okolicznościach tej sprawy organ architektoniczno-budowlany nie miał więc podstaw do przyjęcia założenia, że przedmiotowa wiata na sprzęt rolniczy nie będzie użytkowana zgodnie z jej przeznaczeniem określonym we wniosku inwestora i projekcie budowlanym. Naruszenie warunków pozwolenia na budowę w zakresie sposobu użytkowania tego obiektu będzie stanowiło ewentualnie podstawę do wszczęcia postępowania przez organ nadzoru budowlanego. W odniesieniu do zarzutu skargi rażącego naruszenia art. 61 ust. 4 ustawy z dnia 23 marca 2007 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741 ze zm., dalej w skrócie u.p.z.p.) poprzez jego wadliwe zastosowanie i przyjęcie, że planowana zabudowa wiaty pozostaje w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, gdy takiego związku nie ma, wskazać należy, iż przepis ten nie miał w tej sprawie zastosowania. Zgodnie z tym przepisem przepisów ust. 1 pkt 1 (a więc zasady dobrego sąsiedztwa) nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w przypadku gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Przepis art. 61 u.p.z.p. ma zastosowanie w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy (art. 59 i następne u.p.z.p.). Warunków zabudowy nie ustala się w przypadku, gdy na danym terenie (jak w niniejszej sprawie) obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (art. 4 ust. 1 i 2 u.p.z.p.). W tej sprawie organy architektoniczno-budowlane badały zgodność inwestycji z obowiązującym planem miejscowym, który dopuszcza na działce nr [...]zabudowę zagrodową. Zdaniem Sądu, na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut skargi naruszenia przez organ II instancji § 204 ust. 5 w zw. z § 206 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.) poprzez zaniechanie ustalenia czy planowane przedsięwzięcie stanowi zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji obiektów budowlanych usytuowanych w jego sąsiedztwie. Zgodnie z § 204 ust. 5 rozporządzenia wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania. W myśl § 206 ust. 1 rozporządzenia w przypadku, o którym mowa w § 204 ust. 5, budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku. W tej sprawie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. Starosta [...]nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego poprzez dostarczenie m.in. ekspertyzy stanu technicznego obiektu istniejącego w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej wiaty na sprzęt rolniczy. Inwestor przedłożył dwie ekspertyzy sporządzone przez projektanta mgr inż. K J (upr.bud. [...] str. 45,47 projektu budowalnego), w których oceniono wpływ planowanej inwestycji na istniejący budynek gospodarczy na działce nr [...] oraz na istniejący budynek mieszkalny na działce nr [...] (str. 69-80 projektu). Z ekspertyz tych wynika, że projektowana budowa wiaty w ramach istniejącej zabudowy jest możliwa i pod względem bezpieczeństwa konstrukcji nie zagraża zdrowiu i życiu osób przebywających w tych budynkach. Organ odwoławczy ustalił ponadto, że obsługa komunikacyjna dla planowanej inwestycji została zapewniona poprzez istniejący zjazd z drogi gminnej (ul. [...]). Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w prawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839), nie wymagała więc uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283). Inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 Prawa budowlanego, tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia. Inwestor przedłożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ odwoławczy ocenił, że projekt budowlany jest kompletny i został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Prawa budowlanego, spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935 ze zm.). Zgodnie z opinią geotechniczną znajdującą się na str. 2-3 projektu budowlanego, projektowany obiekt spełnia warunki zaliczające go do pierwszej kategorii geotechnicznej, zawiera również informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia sporządzoną przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia (str. 40-43 projektu budowlanego). Ponadto organ wyjaśnił, iż za sporządzenie projektu budowlanego zgodnie z przepisami prawa w zakresie rozwiązań architektonicznych i konstrukcyjnych odpowiada projektant, co potwierdza w swoim oświadczeniu, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, natomiast na organie architektoniczno-budowlanym spoczywa obowiązek sprawdzenia projektu zgodnie z wytycznymi przedstawionymi w art. 35 Prawa budowlanego. Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować te ustalenia. W związku z powyższym za niezasadne należy uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 28 w zw. z art 33 ust. 1 Prawa budowalnego poprzez uwzględnienie wniosku w całości i wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy art. 6 i 8 k.p.a. Podkreślić należy, w przypadku spełnienia przez inwestora wszystkich wskazanych powyżej wymagań, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego). Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).