VII SA/Wa 2334/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-01-11
Skład orzekający: Sędzia WSA Leszek Kamiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek strony o rezygnację z pomocy adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy uzasadnia cofnięcie przyznanego prawa pomocy?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może cofnąć przyznane stronie prawo pomocy, jeżeli okoliczności, na podstawie których je przyznano, przestały istnieć. Wniosek strony o rezygnację z pomocy adwokata ustanowionego w ramach prawa pomocy stanowi zmianę tych okoliczności, uzasadniającą cofnięcie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Stan faktyczny
Skarżąca T. W. wniosła o wznowienie postępowania sądowego w sprawie, w której wcześniej Sąd oddalił jej skargę. W pierwotnej sprawie przyznano jej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W piśmie procesowym skarżąca oświadczyła, że rezygnuje z pomocy ustanowionego adwokata i nie żąda przyznania adwokata w postępowaniu o wznowienie postępowania.Rozstrzygnięcie
Cofnięto T. W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. . na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. i I. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1950/10 postanawia: cofnąć T. W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1950/10 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej – T. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienia adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 23 lutego 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała Sąd o wyznaczeniu adw. J. T. pełnomocnikiem z urzędu dla T. W..
Wyrokiem z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1950/10 Sąd oddalił skargę T. W..
Pismem z dnia 6 października 2011 r. T. W. wystąpiła o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej ww. wyrokiem. Skarga o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1950/10 została zarejestrowana pod niniejszą sygnaturą.
Pismem z dnia 25 listopada 2011 r. uzupełnionym pismem z dnia 13 grudnia 2011 r. T. W. oświadczyła, że rezygnuje z pomocy adwokata J. T. ustanowionego w sprawie i nie żąda przyznania adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 39 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z
2002 r. Nr 153 póz. 1270), dalej p.p.s.a., pełnomocnictwo ogólne obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Zgodnie z treścią art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Tym samym pełnomocnika z urzędu ustanowionego dla T. W. w sprawie o sygn. VII SA/Wa 1950/10 należało uznać za pełnomocnika również w niniejszej sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 263 przewiduje możliwość cofnięcia przyznanego stronie prawa pomocy. O cofnięciu takim orzeka wojewódzki sąd administracyjny postanowieniem, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W ocenie Sądu przepis ten należy interpretować szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do oceny sytuacji majątkowej strony.
Jednocześnie należy zauważyć, iż strona, której udzielono prawa pomocy, może sama zrzec się tego uprawnienia, a zatem złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego prawa pomocy (v. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 636).
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła stosowny wniosek, tym samym zrezygnowała z fachowej pomocy przyznanej przez Sąd. W takiej sytuacji można mówić o zmianie okoliczności w rozumieniu art. 249 p.p.s.a., bowiem podstawową przesłanką przyznania prawa pomocy jest wniosek strony.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 263 w zw. z art. 249 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło