VII SA/Wa 2334/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr: [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] maja 2015 r. [...] J. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2015 r. nr: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] maja 2015 r. nr [...] nakazującą J. Z. wykonanie robót budowlanych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. [...] [...] w [...] polegających na wykonaniu tymczasowego podparcia stropu w miejscach wyburzonych ścian działowych poprzez położenie kantówki na stropie, zamontowanie kantówki pod sufitem oraz wyparcie całości systemowymi podporami, a następnie wzmocnienia stropu za pomocą dwóch belek stalowych [...]. W piśmie z 13 listopada 2015 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] maja 2015 r. nr [...] uzasadniając, że wykonanie nakazu jest skomplikowane i wymaga ingerencji w elementy konstrukcyjne budynku, będzie wpływało na ogólną estetykę lokalu i konieczność prowadzenia uciążliwych prac budowlanych, co może narazić skarżącą na znaczna szkodę w postaci konieczności poniesienia kosztów robót oraz trudne do odwrócenia skutki wynikające z wykonania żądnych prac, które co do zasady powinny obciążać właściciela budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W świetle powołanego przepisu prawa, w związku z uzasadnieniem wniosku oraz w związku z dokumentacją zawartą w aktach sprawy, Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że okres czasu w jakim mieszkanie pozostaje bez wszystkich - usuniętych samowolnie przez skarżącą - ścian działowych może powodować stan zagrożenia dla lokatorów przebywających i zamieszkujących lokale mieszkalne znajdujące się nad lokalem skarżącej, w którym dokonano usunięcia ścian działowych, co z kolei doprowadziło do osłabienia i utraty podparcia stropu skutkującego ugięciem belek konstrukcyjnych nośnych stropu, a stan graniczny stropu został przekroczony. Wskazać trzeba, że możliwość spowodowania niebezpieczeństwa odnosi się zarówno do strony skarżącej, jak i do uczestników postępowania, a także wszystkich korzystających z budynku, w którym znajduje się lokal skarżącej, w którym dokonała prac budowlanych. Wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji należało zatem wyważyć pomiędzy interesami wszystkich uczestników niniejszego postępowania. Wskazać również należy, że wyburzenie ścian w lokalu nr [...] jako stan trwa prawie rok (zgłoszenie miało miejsce w marcu 2015 r.). Stan taki z całą pewnością stwarza zagrożenie, które należy w jak najszybszym czasie usunąć. Wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji mogłoby zwiększyć istniejące niebezpieczeństwo poprzez zwiększenie ugięcia stropu. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji. Jednocześnie należy wskazać, że orzekanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie nie przesądza o ostatecznym wyniku sprawy, w której zostanie zbadane, biorąc pod uwagę kwestię legalności, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.