VII SA/Wa 2337/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r . na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : nakazu wycofania z obrotu produktu postanawia : odrzucić skargę. W dniu 1 grudnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M.B. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak : [...]. Zaskarżoną decyzją organ wycofał z obrotu całego kraju wyrób o nazwie "T." określony jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkie podobne wyroby, mogące mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, nakazał zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu wyrobami. Ze względu bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak : [...] wydana na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 31 a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) w związku z art. 104 i 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej k.p.a. Wskazać należy, że struktura organizacyjna organów inspekcji sanitarnej unormowana została w ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Stosownie do treści art. 7 ww. ustawy Państwowa Inspekcja Sanitarna podlega ministrowi właściwemu do spraw zdrowia. Państwową Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor Sanitarny jako centralny organ administracji rządowej. Zgodnie z przepisem art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Przy czym wskazać należy, że przez ministra należy rozumieć organy wymienione w art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. do których należą także kierownicy centralnych organów administracji rządowej podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwego ministra. Oznacza to, że od decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego jako centralnego organu administracji rządowej przysługiwał skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pomimo prawidłowego pouczenia przez organ o przysługującym skarżącemu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący wniósł skargę do Sądu. Tym samym stwierdzić należy, że nie wyczerpał on środków zaskarżenia, jakie przysługiwały mu w postępowaniu przed Głównym Inspektorem Sanitarnym. Wobec powyższego uznać należy, iż skarga na decyzję organu bez wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.