VII SA/Wa 234/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca w skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...], wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2013 r. wymierzającej karę pieniężną w wysokości 10.000 zł w związku z faktem utrudniania przeprowadzenia urzędowej kontroli żywności przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zakładzie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, gdyż wykonanie nałożonego obowiązku spowoduje skutek w postaci zapłaty kary pieniężnej w wysokości 10.000 złotych. Z okoliczności sprawy wynika, iż kwota ta przekracza dochód skarżącej z całego sezonu i może spowodować trudne do odwrócenia skutki związane z utratą płynności finansowej przez skarżącą. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.