VII SA/Wa 2342/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2012 r. po rozpoznaniu wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać Z. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 30 października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy Z. B., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W załączonym formularzu PPF przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową. Załączył kserokopię decyzji ustalającego podatek od nieruchomości i podatku rolnego oraz umowy zleceń. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podał, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu umowy zlecenia w wysokości 1.597,85 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że posiada dom o pow. 102,04 m², nieruchomość rolną o pow. 0,1725 ha. Wnioskodawca wyszczególnił, że ponosi następujące wydatki tj. podatek od nieruchomości w wysokości 9,91 złotych , opłatę za prąd w wysokości 233,87 złotych, opłatę za wywóz śmieci w wysokości 12,51 złotych, opłatę za wodę i ścieki w wysokości 54,05 złotych, zakup butli 58,00 złotych, abonament telewizyjny w wysokości 18,50 złotych, opłatę ze telefon w wysokości 76, 58 złotych, zakup drewna w wysokości 295,00 złotych, ubezpieczenie PZU życie 30, 00 złotych. Wskazał, że na koszty utrzymania (wyżywienia, ubrania, środki czystości) przeznacza kwotę 500,00 złotych. Po podsumowaniu oświadczył, że wydatki miesięczne wynoszą 1.288,42 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że skarżący kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.