VII SA/Wa 2344/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia odrzucić skargę W dniu 21 grudnia 2009 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga S. [...] sp. z o.o. w [...] reprezentowanego przez pełnomocnika –radcę prawnego P. G. wraz z załączoną kserokopią dowodu opłaty z tytułu wpisu od skargi. Po sprawdzeniu przez Oddział Finansowo-Budżetowy – w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych okazało się iż do dnia 22 stycznia 2010 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy z tego mianowicie powodu, iż konto wskazane w załączniku skargi na które pełnomocnik uiścił wpis, nie należy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Opłaty sądowe to wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 w/w ustawy). Należy stwierdzić, iż § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ) co prawda wskazywał, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednak Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt: SK 11/05, ( Dz. U. z dnia 17 marca 2006 r. Nr 45 poz. 322 ) orzekł o niezgodności w/w § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z art. 221 przywołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej spółki uiścił co prawda wpis w prawidłowej wysokości jednak nieskutecznie, jak bowiem wynika z załączonej kserokopii dowodu wpłaty, omyłkowo wpłacił na konto, które nie należy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Przedmiotowa skarga została zatem nienależycie opłacona i jako, że została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika podlega odrzuceniu. Uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma w rozumieniu art. 221 p.p.s.a. może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. inny niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy. (postanowienie NSA z 19 czerwca 2008 r. II OSK 825/0 LEX nr 506019) W świetle przedstawionego stanu faktycznego Sąd na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. orzekł jak w sentencji.