VII SA/Wa 2345/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. i N. B. na decyzję Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem, o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego z dnia 14 października 2011 r., skarżące M. B. i N. B. wezwane zostały do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożonej na decyzję Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] w kwocie 200 zł (dwieście złotych) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Po otrzymaniu wymienionego zarządzenia skarżące złożyły wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek N. B. został, zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2011 r., pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na nienadesłanie wniosku na urzędowym formularzu PPF, w wyznaczonym terminie. Natomiast M. B., postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r. odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienia adwokata. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 8 marca 2012 r., M. B. i N. B. wezwane zostały do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego z dnia 14 października 2011 r. w kwocie 200 zł (dwieście złotych) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wymienionego zarządzenia, został doręczony skarżącej M. B. w dniu 15 marca 2012 r., N. B. w dniu 19 marca 2012 r. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. Wskazać należy, iż skarżące nie uiściły należnego wpisu sądowego, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 8 marca 2012 r. o wezwaniu do wykonania zarządzenia o wezwaniu solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego. Z tego też względu na podstawie art. 220 § 3 wymienionej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.