VII SA/Wa 2349/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J. W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. S. [...] w W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. S. [...] w W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. S. [...] w W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. S. [...] w W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. S. [...] w W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. S. [...] w W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. R. [...] w W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. R. [...] w W., Wspólnoty Mieszkaniowej ul. R. [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania po wznowieniu postępowania w sprawie zgłoszenia robót budowlanych skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 2349/09 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].10.2009r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania J. W. - Przewodniczącego Porozumienia Wspólnot Mieszkaniowych [...] uchylił decyzję Prezydenta W. z dnia [...].08.2009r. nr [...], znak: [...] w całości i umorzył postępowanie przed organem I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: Prezydent W. decyzją z dnia [...].08.2009r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu anten i urządzeń stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na dachu budynku mieszkalnego przy ul. R. W uzasadnieniu ww. decyzji wskazano, że w dniu[...].09.2008r. P. zgłosiła zamiar przystąpienia do prac budowlanych. Do przedmiotowego zgłoszenia załączono oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dwa egz. projektu montażowo — wykonawczego, dwa egzemplarze analizy i kwalifikacji środowiskowej, pozytywną opinię Urzędu Lotnictwa Cywilnego i pozytywna opinię Dowództwa Sił Powietrznych. Organ I instancji po dokonaniu analizy złożonych do wniosku dokumentów nie wniósł w ustawowym terminie sprzeciwu wobec ww zgłoszenia. Od powyższego rozstrzygnięcia w ustawowym terminie odwołał się J. W. Przewodniczący Porozumienia Wspólnot Mieszkaniowych [...]. W toku postępowania odwoławczego organ wskazał, że stosownie do art. 138 kpa organ odwoławczy nie ogranicza się jedynie do kontroli zaskarżonej decyzji lecz zobowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę w jej całokształcie. Wznowienie postępowania uregulowane w art. 145-153 Kpa jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w sytuacji, gdy 1 postępowanie, w którym zapadło weryfikowane rozstrzygnięcie, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad wymienionych enumeratywnie w art. 145 § 1 oraz art. 145a Kpa. Podanie o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne w toku którego organ sprawdza, czy spełnia ono wymagania formalne, tj. czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania oraz czy zostało wniesione w terminie określonym w art. 148 § 1 Kpa. Ponadto, stosownie do brzmienia z art. 147 Kpa, wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Dopiero wystąpienie powyższych przesłanek łącznie obliguje właściwy organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Odmowa wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 Kpa, następuje w drodze decyzji wtedy gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne albo gdy uchybiono wymogom formalnym. Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych jest wtedy, gdy strona żąda wznowienia postępowania w sprawie, w której organ działał w innej formie niż decyzja. Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych ma miejsce, gdy żądanie wszczęcia postępowania o wznowienie złoży osoba czy jednostka, która nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją. Z analizy zgromadzonych akt sprawy wynika, że P. dokonała w dniu [...]. 09. 2008r zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu anten i urządzeń stacji bazowej telefonii komórkowej [...] Na skutek zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wydaje pozytywnej decyzji uprawniającej inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych a jest uprawniony jedynie do wydania decyzji o sprzeciwie. Zgodnie z art. 30 ust 6 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane organ administracji publicznej ma kompetencję do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych w zgłoszeniu. Wniesienie sprzeciwu oznacza brak zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej na przystąpienie przez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej. Sprzeciw jest rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty i dlatego powinien być wyrażony w formie decyzji administracyjnej. Niewniesienie sprzeciwu przez właściwy organ w terminie 30 dni w praktyce oznacza udzielenie zgody na realizację zamierzenia inwestycyjnego określonego w zgłoszeniu przez "milczenie organu". Organ I instancji nie skorzystał z ww. prawa do wydania decyzji o sprzeciwie. Inwestor uzyskał zgodę na realizację zamierzenia inwestycyjnego przewidzianego zgłoszeniu. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy do Wojewody [...] w dniu [...].04.2009r. wpłynęło pismo J. W. z dnia [...].03.2009r. W związku z brakami pisma wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków. W odpowiedzi na wezwanie J. W. przedstawił pełnomocnictwo oraz wskazał, że wnosi o wznowienie postępowania dotyczącego inwestycji realizowanej na podstawie zgłoszenia. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...].06.2009r. nr [...] wznowił postępowanie w sprawie zgłoszenia a następnie decyzją z dnia [...].08.2009r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie przedmiotowego zgłoszenia naruszając tym art. 151 § 1. Nie jest możliwe wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania w sytuacji gdy postępowanie zostało uprzednio wznowione. W takiej sytuacji gdy organ wydał nieprawidłowo postanowienie o wznowieniu postępowania powinien przy braku możliwości wydania decyzji o odmowie wznowienia) umorzyć postępowanie. Z uwagi na fakt, że wniosek o wznowienie dotyczy postępowania w sprawie zgłoszenia zamiaru przystąpienia do prac budowlanych polegających na montażu anten i urządzeń stacji bazowej niezakończonego decyzją o sprzeciwie brak jest możliwości wszczęcia postępowania w sprawie, w której nie została wydana decyzja. Stosownie do art. 145§1 kpa wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Brak decyzji uniemożliwia wszczęcie postępowania z przyczyn przedmiotowych. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że w świetle poczynionych przez Wojewodę [...] ustaleń, pozostają one bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. W szczególności należy podkreślić, iż brak jest możliwości wznowienia postępowania w sprawie niezakończonej decyzją ostateczną. J. W., Wspólnota Mieszkaniowa ul. R. [...], Wspólnota Mieszkaniowa ul. S. [...], Wspólnota Mieszkaniowa ul. S. [...], Wspólnota Mieszkaniowa ul. R. [...], Wspólnota Mieszkaniowa ul. R. [...], Wspólnota Mieszkaniowa ul. S. [...], Wspólnota Mieszkaniowa ul. S. [...], Wspólnota Mieszkaniowa ul. S. [...], Wspólnota Mieszkaniowa u. S. [...] wniosły skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].10.2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji ograniczył się jedynie do wskazania, że P. dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych a organ nie wniósł sprzeciwu. W związku z tym w sprawie nie została wydana decyzja a brak decyzji uniemożliwia wszczęcie postępowania z przyczyn przedmiotowych. Dalej skarżący podnieśli, że powyższa decyzja została wydana w postępowaniu nieważnościowym i do tej pory żaden z organów nie skontrolował czy rozstrzygnięcie to nie jest dotknięte przynajmniej jedną z wad wymienionych w art. 156 §1 kpa, której wystąpienie powoduje konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Uwadze organów umknęło, że przedsięwzięcie wymagało pozwolenia na budowę. Dodatkowo wskazali, że powyższe przedsięwzięcie wymagało także przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Skarga zawiera zarzuty wskazujące na to, że inwestycja godzi w interes publiczny, interes prawny właścicieli sąsiednich nieruchomości oraz ład przestrzenny. Na rozprawie dnia 16.04.2010 r. pełnomocnik skarżących precyzując wnioski procesowe wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez dodanie do niej określenia "w zakresie zaskarżonej decyzji". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem J. W. działającego jako pełnomocnik skarżących Wspólnot Mieszkaniowych o wznowienie postępowania w sprawie budowy stacji bazowej telefonii cyfrowej [...]. Organ odwoławczy rozpoznając ten wniosek uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest przesłanek przedmiotowych do skutecznego żądania wznowienia tego postępowania a w konsekwencji postępowanie to - wobec jego wadliwego wznowienia postanowieniem z dnia [...].06.2009r. należało umorzyć (po uprzednim uchyleniu decyzji organu I instancji). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela zaprezentowane przez skarżącego stanowisko. Wznowienie postępowanie - co trafnie podnosił organ administracji - jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną. Art. 145§1 kpa stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli (...) i tu ustawodawca wymienia przesłanki uzasadniające takie wznowienie. Wykładnia tego przepisu nie pozostawia żadnej wątpliwości, że podstawową przesłanką pozytywną, która musi zaistnieć aby można było rozpoznać wniosek o wznowienie postępowania jest zakończenie sprawy, której wniosek dotyczy decyzją ostateczna. Postępowanie w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych dotyczących stacji bazowej telefonii komórkowej nie zostało zakończone wydaniem decyzji administracji. Jak prawidłowo ustaliły organy administracji w niniejszej sprawie wykonanie tych robót zostało poprzedzone dokonaniem przez P. zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych z dnia [...].09.2008r. W myśl art. 30 ust. 6 i 7 Prawa budowlanego organ architektoniczno - budowlany wnosi sprzeciw do zamiaru wykonania robót w przypadkach wskazanych w tym przepisie (lub nakłada obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu). Wniesienie sprzeciwu oznacza, iż organ nie wyraża zgody na wykonanie prac objętych zgłoszeniem. Wyrażenie natomiast zgody, inaczej niż w przypadku inwestycji, dla których wymagane jest uzyskanie pozwolenie na budowę w formie ostatecznej decyzji administracyjnej -odbywa się w sposób dorozumiany, "milczący", poprzez niewniesienie sprzeciwu. Postępowanie wówczas nie kończy się żadnym rozstrzygnięciem administracyjnym. Z taką sytuacją mamy do czynienia - jak trafnie wskazał organ odwoławczy w niniejszej sprawie, albowiem organ architektoniczno - budowlany nie zgłosił sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych przez P. W konsekwencji zatem brak jest pozytywnej przesłanki umożliwiającej wznowienie postępowania. Innymi słowy skoro ustawodawca expressis verbis przewidział możliwość wznowienia postępowania administracyjnego jedynie co do spraw zakończanych ostateczną decyzją a w niniejszej sprawie postępowanie którego dotyczy wniosek nie zakończyło się wydaniem żadnej decyzji tym bardziej "ostatecznej" to prawidłowo organ uznał, że postępowanie - po jego nieprawidłowym wznowieniu przez organ I instancji należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Prawidłowe jest również stanowisko organu odwoławczego co do tego, że niezależnie od braku przedmiotowych przyczyn braku możliwości wznowienia postępowania organ I instancji nieprawidłowo odmówił wznowienia postępowania w oparciu o art. 149§3 kpa. Należy ze wszech miar podkreślić, że po wznowieniu postępowania, które nastąpiło postanowieniem z dni [...].06.2009r. organ był uprawniony do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 151 kpa. W sytuacji natomiast błędnego wznowienia postępowania (np. bez uprzedniego zbadania czy wniosek wpłynął w terminie oraz czy wnioskodawca powołuje się na którąś z przesłanek uzasadniający wznowienie postępowania) może jedynie postępowanie umorzyć jako bezprzedmiotowe. I wreszcie nie może ujść uwadze, że z postanowienia z dnia [...].06.2009r. nie wynika - ani, która z okoliczności uzasadnia - zdaniem organu - wznowienie postępowania ani - czy postępowanie to wznawia się na wniosek czy też z urzędu. Powyższe nie wynika również jednoznacznie z decyzji organu instancji. Te wszystkie okoliczności wskazują, iż zasadnie organ odwoławczy uchylił wadliwą decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie. W tym stanie rzeczy jako niezasadne należało uznać wszystkie zarzuty zawarte w skardze. Nie przesądzając o prawidłowości realizacji inwestycji z punktu widzenia przepisów prawa budowlanego lub innych wymienionych w skardze wskazać należy, że w chwili obecnej to organy nadzoru budowlanego są właściwe do zbadania zasadności podniesionych zarzutów. Jedynie na marginesie natomiast podkreślić należy, że sąd nie jest uprawniony do wydania rozstrzygnięcia zmieniającego zaskarżona decyzje w jakimkolwiek zakresie. Zakres uprawnień Sądu został określony w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w katalogu rozstrzygnięć nie mieści się zmiana orzeczenia organu administracji. Dodatkowo też należy zwrócić uwagę, że wbrew stanowisku skarżących postępowanie w niniejszej sprawie nie toczyło się w trybie nieważnościowym a zatem organ nie był zobowiązany (ani nawet uprawniony z punktu widzenia przepisów o właściwości) do badania rozstrzygnięcia z punktu widzenia przesłanek wymienionych w art. 156§1 kpa niezależnie od tego, że w sprawie brak jest rozstrzygnięcia, które mogłoby podlegać weryfikacji w takim postępowaniu. Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich 6 naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.