VII SA/Wa 235/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W dniu 31 stycznia 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A.F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...]. Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 lutego 2013 r., a zatem termin do dokonania ww. czynności upłynął w dniu 19 lutego 2013 r. W dniu 4 marca 2013 r. (data stempla biura podawczego) wpłynęło pismo skarżącego wraz z kserokopią dowodu wniesienia opłaty w kwocie 200 złotych oraz trzy egzemplarze podpisanej skargi. Dowód uiszczenia wpisu nie został jednak opatrzony stemplem urzędu pocztowego oraz datą nadania w urzędzie pocztowym. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 18 kwietnia 2013 r. Z tego względu, zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego do nadesłania dowodu uiszczenia wpisu sądowego od skargi (przekazu pocztowego) w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia. W dniu 13 maja 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący oświadczył, że dopełnia czynności poprzez zapłatę 200 złotych tytułem kosztów sądowych, w załączeniu przesyłając oryginał potwierdzenia dokonania wpłaty. Skarżący wyjaśnił, że w lutym 2013 r. radca prawny M. S. dokonał w jego imieniu wpłaty na rachunek bankowy Sądu za pośrednictwem Poczty Polskiej w Z. i dostarczył mu dowód wpłaty, który natychmiast został przesłany do Sądu. Poinformował, że w dniu 6 maja 2013 r. złożył na poczcie wniosek o wystawienie odpisu dowodu wpłaty na rachunek bankowy Sądu. Jednocześnie, z ostrożności procesowej, skarżący wniósł o przywrócenie terminu i reasumpcję postępowania, ze względu na okoliczności nadzwyczajne nie wynikające z jego winy. Skarżący ponownie dołączył kserokopię dowodu uiszczenia opłaty, na bez stempla UP oraz daty nadania. Jednocześnie skarżący dołączył oryginał dowodu wpłaty 200 złotych w Urzędzie Pocztowym w Z. opatrzony stemplem pocztowym i datą nadania przesyłki w dniu 8 maja 2013 r. oraz kserokopię prośby z dnia 6 maja 2013 r. o wystawienie odpisu dowodu wpłaty na rachunek bankowy opłaty w sprawie VII SA/Wa 235/13 dokonanej w dniach 10 – 27 luty 2013 r. Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2013 r. wezwano skarżącego do udzielenia informacji w terminie 7 dni, czy zostało zakończone postępowanie reklamacyjne zainicjowane ww. wnioskiem z dnia 6 maja 2013 r. oraz poinformowano, że do czasu wyjaśnienia kwestii zachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie jest możliwe wyznaczenie terminu rozprawy. W dniu 13 czerwca 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wyznaczenie terminu rozprawy wraz z kolejną kserokopią ww. dowodu uiszczenia wpisu z dnia 8 maja 2013 r. Skarżący nie udzielił żadnej informacji odnośnie wszczętego postępowania reklamacyjnego. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, ze względu na nieuprawdopodobnienie, iż niezachowanie terminu nastąpiło bez jego winy. Powyższe postanowienie skarżący otrzymał w dniu 16 lipca 2013 r. a zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 23 lipca 2013 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wniósł zażalenia na powyższe postanowienie. W dniach 19 lipca 2013 r., 22 lipca 2013 r., oraz 24 lipca 2013 r. wpłynęły pisma, w których skarżący wniósł o potwierdzenie, że do Sądu wpłynął wymagany wpis. W odpowiedzi, zarządzeniem z dnia 24 lipca 2013 r. Sąd poinformował skarżącego, iż kwota ta nadana w Urzędzie Pocztowym w Z. w dniu 8 maja 2013 r. (data stempla biura podawczego) wpłynęła na konto Sądu i została wpisana do rejestru opłat sądowych pod pozycją 12877 dnia 10 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 12 lutego 2013 r. Wobec tego siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał z dniem 19 lutego 2013 r. Tymczasem wpis sądowy został uiszczony w dniu 8 maja 2013 r., a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Sąd nie mógł uznać jako dowodu dokonania wpłaty kserokopii nieopatrzonej stemplem pocztowym Urzędu Pocztowego i datą w której dokonano tej czynności. Z zestawienia powyższych dat tj. daty doręczenia wezwania oraz daty uiszczenia wpisu wynika, że wniesiona skarga nie została opłacona w przepisanym terminie. Wskazać należy, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu w ogóle i wywołuje takie same skutki procesowe jak brak wpisu. W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany był odrzucić wniesioną skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kwoty 200 złotych (pkt 2 sentencji postanowienia) uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stosownie do którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.