VII SA/Wa 2350/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., A. H., S. K. i S.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zawiesić postępowanie sądowe z uwagi na śmierć uczestniczki J. W. W. W dniu 10 czerwca 2002 r. A. K., B. K. A. H., M. K. i S. K. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W dniu 29 października 2010 r. zmarła uczestniczka postępowania J. W. W. (odpis skrócony aktu zgonu, k. [...]). Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3, który stanowi, że nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Przedmiotem niniejszego postępowania jest rozbiórka budynków. Nie jest on zatem ściśle związany z osobą zmarłego uczestnika, lecz dotyczy również sfery praw i obowiązków jego następców prawnych. Mając powyższe względy na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a.