VII SA/Wa 236/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P.Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2007r. znak: [...] w przedmiocie: nakazu zaprzestania reklamy produktu leczniczego postanawia: wstrzymać wykonanie punktu 2 decyzji Głównego Inspektor Farmaceutycznego z dnia [...] września 2007r., znak [...]oraz wykonanie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2007r. znak [...] w zakresie utrzymania przez nią w mocy punktu 2. Skarżący w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2007r. znak [...] w zakresie utrzymania przez nią w mocy punktu 2 oraz decyzji tego organu z dnia [...] września 2007r., znak [...] z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższą decyzją organ orzekł w punkcie pierwszym o nakazie natychmiastowego zaprzestania prowadzenia niezgodnej z obowiązującymi przepisami reklamy produktu leczniczego D., kierowanej do osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi rozpowszechnianej w gazecie "P." z dnia [...] maja 2007r., w punkcie drugim nakazał publikację wydanej decyzji w gazecie "P". W ocenie skarżącego z nakazem publikacji decyzji w czasopiśmie związane są potencjalne koszty oraz negatywny efekt marketingowy. Ponadto przymusowa publikacja ewentualnie wadliwej decyzji doprowadziłaby do poważnych komplikacji prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji w powołanym zakresie do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Wykonanie orzeczenia narazi skarżącego na dodatkowe koszty oraz może być przyczyną jak podnosi sama strona skarżąca "negatywnego efektu marketingowego", co w konsekwencji może mieć wpływ na sytuację finansową. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.